یارانه بهم نمیدن چون مجردیام که ماشین به ناممه و سفر خارجی رفتم، پس زندگی بهسامانی دارم. شینگن بهم نمیدن چون مجردیام که تمکن مالی و تاریخچهی سفری مناسبی ندارم و دلیلی برای بازگشت به این زندگی نابهسامانم نمیبینن.
جوان ایرانی از دیدگاههای مختلف... :))))
بزودی شاهد جملاتی همچون : اینا همش هوش مصنوعیه ، اینا از عراق و افغانستان اومدن ، اینا نفری ۵ ملیون پول گرفتن و غیره در مراسم تشییع پیکر رهبر خواهیم بود.
این لوکیشنهایی که میبینید، خونههایی هستن که صاحباشون اومدن توی یکی از پلتفرم ها ثبت نام کردن برای اونایی که از شهرهای دیگه برای تشییع میان تا مشکل اسکان نداشته باشن!
دقت کنید اکثرشون هم مرکز به پایین هستن، یعنی مردم واسه این تشییع دارن از مال و خونه و زندگیشون مایه میذارن.
خبر از داخل ایران:
«تهران به یک بیمارستانی که من آشنا دارم، هفتهی آینده رو آمادهباش دادند. تعداد خیلی زیادی هم کیسه جنازه دادن به بیمارستان. بقیه بیمارستانها را نمیدونم البته.»
از صبح توییتای این شکلی رو که میبینم خیلی بهشون میخندم که سواد فوتبالی ملت انقدره و ماشالا همه هم کارشناس! :))))
این چتجیپیتی بدبخت انقدر دوست داره pdf درست کنه، شمایی که ۴ سال یه بار یاد فوتبال میفتید، بهش بگید قبل هر جامجهانی ابتداییترین قوانین فوتبالو بهتون آموزش بده! :))
سر بحران ۳۰ سالگیم یه دوستی که ازم ۱۰ سال بزرگتر بود اینو بهم گفت: "دهه ۲۰ تا ۳۰ خیلی خوبه چون جوونی و انرژی داری! ولی بهنظرم دهه ۳۰ تا ۴۰ علاوه بر اینکه جوونی و انرژی داری، پختهترم هستی و تصمیمات مهمتری میگیری. نمیدونم شاید وقتی ۵۰ سالم شد نظرم عوض شه ولی الان اینو میگم."
دوستانی که قبلا تجربه بحران ۳۰ سالگی داشتید، اگه بخواید به یکی که الان شدیدا درگیر بحران ۳۰ سالگی هست، یه توصیه یا نکته یا تجربهتون و بگید، چی میگید؟