I have no problem with Islam. I’m just against beheading, stoning, marrying little girls, sexual slavery, taqiyya, slave trading, rape, forced conversions, jihad, burqa, attacking other religions, child abuse, women abuse, animal abuse, multiple wives, murder, Sharia, terrorism, brainwashing, intolerance, greed, anti-science, torture, illiteracy, gluttony, genital mutilation, inbreeding. Does that make me Islamophobic?
At times male anger at ‘women getting special treatment’ reminds me of a gorilla experiment. One gorilla gets a banana every hour. The females next to him get one every four hours. Then someone decides to be fairer and gives the females a banana every two hours instead. The original gorilla? He flips out. He's still getting his banana every hour, but it feels like a loss because his advantage shrank. That's how a lot of men react to basic fairness for women: not as justice, but as theft.
کریس راک (کمدین سیاهپوست آمریکایی) میگه: «تنها چیزی که من رو بیشتر از رفتار نژادپرستانه عصبانی میکنه، سیاهپوستهایی هستن که از دیدن نژادپرستی شوکه میشن. چونکه هر وقت یک اتفاق نژادپرستانه رخ میده، همیشه یه سیاهپوست هست که باورش نشه همچین اتفاقی افتاده»
این دقیقا حس من نسبت به هموطنام و واکنشهای شگفتزدهشون نسبت به رفتارهای جمهوری اسلامیه. وقتی مثلا یه نفر با تعجب میگه: باورت میشه اینقدر راحت قتلعام کردن مردم رو؟ یا باورت میشه فلان نفر رو تو زندان شکنجه دادن تا مُرده، دلم میخواد جوابشون بدم: «مگه تا الان تو کدوم گوری داشتی زندگی میکردی؟»
ما به هر روشی که ممکن بود توسط جمهوری اسلامی در زندگیمون تحقیر شدیم. از زمانی که مقنعه سر منِ ۶ ساله کردن، تا همین لحظه که با هزار دردسر دسترسی به اینترنت دارم که بدیهی ترین حقمه.