valla hevesimin nasil kactigini anlatmamak icin affediyorum. uzamasin diye. Bana yavas yavas hissettigim ve dusundugum seyleri soylememeyi ogretiyorsunuz. Peki siz bilirsiniz. Bir kuru ozrunuz bile problemli; hic anlasamiyoruz. Boyle cozeyim bari
hayata karşı öfkemi dizginleyebiliyorum ama kırıldığım yerleri unutmuyorum hiç. benim canım tam orda sökülmüştü hadi diyip kendimi kaldırıp devam etmiştim. gözyaşlarımın izi duruyor hala yerde. kurumasına izin vermiyorum