Bugün İstanbul'da ki 2.senemin ilk sabahı uyandım camı açtım hava o kadar güzel manzara o kadar güzel ki hayranlık duymamak elde değil sanırım ne kadar laf söylesem de seviyorum bu şehri
Dün akşam 3 yaşındaki kardeşimle gördük ben ondan daha çok heyecanladım aaa bak baloncu dedim çocuk gülmekle yetindi tabi şımarık çocuk her istediği verilmiş tepkileri normal veriyor
Sabahları uyanıyorum yataktan kalkmadan önce gözlerimi kapayıp ders bitişi gelip keyifle uyuduğum anı gözümde canlandırıyorum.. Ben var ya ben bitmişim
Kıyafetlerimi giyiyor diye sürekli kavga ettiğim kardeşimle bugün üni için eşyalarımı toplarken al sana lazım olur diye verdiğim sweatlere sende kalsın sana lazım olur falan dedi.. Feci duygulandım amk