rrr

@ize_yumm

33333

Joined September 2021

304 Following

7 Followers

1.5K Posts

ize_yumm retweeted

เกี๊ยวน้ๅำ🍥예뻐 @cuteuzpp

1 day ago

ทำไมอ่านหนังสือไม่เห็นสนุก เหมือนอ่านนิยายเกเลย.

17K

20K

713

284K

ize_yumm retweeted

Victoria

@wuraa_olaaa

5 days ago

"university is the most exciting time of your life" me at the university:

41K

676K

ize_yumm retweeted

toni

@asbaguette

5 days ago

หน้ากับหุ่นมันเว่อร์อะไรขนาดนั้น ใส่ยูกาตะขึ้นมากกกก ไวบ์โคตรโบราณ (in positive way) นึกถึงองครักษ์ไม่ก็ซามูไรญี่ปุ่นเลย

187

40K

ize_yumm retweeted

Peng🦋

@SusuDpeng

9 days ago

Me when I don’t agree but I also don’t have energy to explain:

290

192K

55K

10K

ize_yumm retweeted

toni

@asbaguette

9 days ago

ตัวอย่างของตกใจหมด มาให้เค้ากอดเลย >_<

133

22K

ize_yumm retweeted

Aor 🐰🦁

@Aorjang

12 days ago

#ปรมาจารย์ลัทธิมาร #TheUntamed ตอนพิเศษ (3) (18+❗️)💚❤️💚❤️ เขาสะกดกลั้นสีหน้าเปลี่ยนไปทันที แม้กระทั่งลมหายใจก็สะดุดกุกกักไปชั่วขณะ เขาสะกดกลั้นอยู่นาน กว่าจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า "..ช่างไร้ยางอาย!" เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มจะจนมุมเพราะถูกแกล้ง เว่ยอู๋เซี่ยนก็หัวเราะลั่นพลางจูบลงบนริมฝีปากของเขา แล้วพูดว่า "พี่รอง พวกเราสองคนมีเรื่องไหนที่ไม่เคยทำกันอีกหรือ ยังต้องมาอายอะไรอีก?" หลานวั่งจีส่ายหน้าเบาๆ อย่างระอาใจ เอ่ยเสียงเบาว่า "ปล่อยข้าออกมาก่อน เจ้าต้องอาบน้ำ" เว่ยอู๋เซี่ยนเริ่มง่วงงัวเงียแล้ว เอ่ยเสียงงึมงำว่า "ไม่อาบแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยอาบเถอะ วันนี้ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว" หลานวั่งจีจุมพิตลงบนหน้าผากของเขาเบาๆ แล้วพูดว่า "ต้องอาบ ไม่งั้นเดี๋ยวจะไม่สบายตัว" เว่ยอู๋เซี่ยนง่วงจนไม่มีแรงกอดรั้งเขาไว้อีก จึงปล่อยแขนขาลงอย่างอ่อนปวกเปียก หลานวั่งจีลงจากเตียง ขั้นแรกเขาเก็บผ้าห่มที่ถูกเลิกหลุดลงไปกองบนพื้นขึ้นมา คลุมร่างเปลือยกายของเว่ยอู๋เซี่ยนให้มิดชิด จากนั้นนำเสื้อผ้าที่อีกฝ่ายโยนกระจัดกระจายไปพาดบนฉากกั้นทีละชิ้น ก่อนจะสวมเสื้อผ้าของตัวเอง จัดแจงแต่งกายอย่างเรียบร้อย แล้วเปิดประตูออกไปตักน้ำเตรียมห้องอาบน้ำ เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป เว่ยอู๋เซี่ยนซึ่งเกือบจะหลับอยู่แล้วก็ถูกเขาอุ้มขึ้นวางลงในถังอาบน้ำ ถังอาบน้ำตั้งอยู่ข้างโต๊ะเขียนหนังสือของหลานวั่งจี เว่ยอู๋เซี่ยนลงแช่และขยับตัวเล่นในน้ำอยู่ครู่หนึ่ง ก็กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง เขาตบขอบถังไม้ดังป๊อกๆ แล้วเอ่ยว่า "ไม่มาอาบด้วยกันหรือ หานกวงจวิน!" หลานวั่งจีตอบ “ข้ารอก่อน" เว่ยอู๋เซี่ยนเอ่ยว่า "เหตุใดต้องรอด้วย? เข้ามาตอนนี้เลยสิ” หลานวั่งจีมองเขาแวบหนึ่ง คล้ายกำลังขบคิดอะไรบางอย่าง ครู่ต่อมาจึงเอ่ยว่า "กลับมาสี่วัน ถังอาบน้ำในเรือนวิเวกพังไปแล้วสี่ใบ" สายตาคู่นั้นทำเอาเว่ยอู๋เซี่ยนรู้สึกว่าจำเป็นต้องแก้ตัวให้ตัวเองสักหน่อย จึงเอ่ยว่า “ใบที่พังคราวก่อนก็ไม่ใช่ความผิดข้าเสียหน่อย” หลานวั่งจีวางกล่องสบู่เหลียงซีไว้ในจุดที่เว่ยอู๋เซี่ยนยื่นมือถึง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ความผิดข้าเอง" เว่ยอู๋เซี่ยนวักน้ำราดลำคอจนดังซ่า รอยจูบสีแดงที่เรียงรายอยู่ยิ่งถูกล้างก็ยิ่งดูแดงสดเด่นชัด เขากล่าวว่า "ก็ใช่ไง! ครั้งก่อนนู้นก็ไม่ใช่ความผิดข้าเหมือนกัน จริงๆ แล้วพูดกันตามเหตุผลนะ ทุกครั้งก็เจ้าทั้งนั้นแหละที่ทำมันพัง ตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงตอนนี้ นิสัยข้อนี้ของเจ้าก็ยังไม่เคยแก้เลย” หลานวั่งจีลุกขึ้น เมื่อกลับมา เขาวางสุราเทียนจื่อเซี่ยวไหหนึ่งไว้ข้างมือเว่ยอู๋เซี่ยน ก่อนนั่งลงข้างโต๊ะเขียนหนังสือแล้วตอบว่า “ใช่” เว่ยอู๋เซี่ยนเพียงยื่นมือออกไปอีกหน่อย ก็สามารถเกาคางเขาเล่นได้ และเขาก็ทำเช่นนั้นจริง ๆ หลานวั่งจีหยิบกระดาษหลายแผ่นที่มีตัวอักษรเขียนแน่นขึ้นมา เริ่มอ่านพร้อมเขียนหมายเหตุสั้น ๆ ไปด้วย เว่ยอู๋เซี่ยนแช่อยู่ในน้ำ เปิดไหเทียนจื่อเซี่ยว เงยหน้าดื่มหนึ่งอึก แล้วถามขึ้นลอย ๆ ว่า “เจ้ากำลังอ่านอะไร?” หลานวั่งจีตอบว่า “บันทึกการล่าราตรี” เว่ยอู๋เซี่ยนถาม “พวกเด็ก ๆ เขียนหรือ? บันทึกพวกนี้ไม่ใช่หน้าที่เจ้าตรวจนี่? ข้าจำได้ว่าท่านอาของเจ้าเป็นคนดูแล” หลานวั่งจีตอบ “ท่านอาไม่มีเวลา ข้าช่วยเป็นบางครั้ง” คงเพราะหลานฉี่เหรินกำลังยุ่งกับธุระอื่นที่สำคัญกว่า จึงมอบหมายงานนี้ให้หลานวั่งจีช่วยทำแทนชั่วคราว เว่ยอู๋เซี่ยนยื่นมือไปหยิบกระดาษมาสองแผ่น พลิกดูแล้วกล่าวว่า “ท่านอาของเจ้าน่ะ เมื่อก่อนอ่านไปทุกสองย่อหน้าก็เขียนคำวิจารณ์ตั้งหลายร้อยตัวอักษร ตอนท้ายยังต้องเขียนสรุปอีกเกือบพันตัว ข้าไม่รู้เลยว่าเขาเอาเวลาจากไหนมาเขียนคำวิจารณ์มากมายขนาดนั้น ส่วนคำวิจารณ์ของเจ้านี่น้อยจริง ๆ” หลานวั่งจีถาม “น้อย ไม่ดีหรือ?” เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ดีสิ! กระชับ ชัดเจน” การที่หลานวั่งจีเขียนคำวิจารณ์น้อย มิใช่เพราะทำงานลวก ๆ แม้เป็นงานที่เรียบง่ายเพียงใด เขาก็ไม่เคยละเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่เป็นความเคยชินของเขา ไม่ว่าจะพูดหรือจรดพู่กัน ล้วนประหยัดถ้อยคำดุจทองคำ ไม่กล่าวอะไรเยิ่นเย้อ เว่ยอู๋เซี่ยนจุ่มศีรษะลงในน้ำ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงโผล่ขึ้นมาอย่างเปียกโชก มือหนึ่งหยิบฝักเจ่าเจี๋ยสำหรับชำระล้างมาถูบนเส้นผม อีกมือหยิบบันทึกแผ่นหนึ่งจากโต๊ะเขียนหนังสือขึ้นมา อ่านไปเพียงนิดเดียวก็หลุดหัวเราะพรืด “ใครเขียนนี่? คำผิดเยอะเหลือเกิน ฮ่า ๆ ๆ ๆ ข้าว่าแล้วต้องเป็นจิ่งอี๋ เจ้าให้เขาระดับอี่ด้วย” หลานวั่งจีตอบ “ใช่” เว่ยอู๋เซี่ยนกล่าว “บันทึกตั้งมากมายอยู่ตรงนี้ ข้าเห็นเขาได้ระดับอี่อยู่คนเดียว น่าสงสารจริง ๆ” หลานวั่งจีกล่าว “คำผิดมากเกินไป อธิบายเยิ่นเย้อ” เว่ยอู๋เซี่ยนถาม “ได้ระดับอี่แล้วจะเป็นอย่างไร?” หลานวั่งจีตอบ “ไม่เป็นอย่างไร เขียนใหม่” (3) มีต่อ

Aorjang's tweet photo. #ปรมาจารย์ลัทธิมาร #TheUntamed
ตอนพิเศษ (3) (18+❗️)💚❤️💚❤️

เขาสะกดกลั้นสีหน้าเปลี่ยนไปทันที แม้กระทั่งลมหายใจก็สะดุดกุกกักไปชั่วขณะ เขาสะกดกลั้นอยู่นาน กว่าจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า

"..ช่างไร้ยางอาย!"

เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มจะจนมุมเพราะถูกแกล้ง เว่ยอู๋เซี่ยนก็หัวเราะลั่นพลางจูบลงบนริมฝีปากของเขา แล้วพูดว่า

"พี่รอง พวกเราสองคนมีเรื่องไหนที่ไม่เคยทำกันอีกหรือ ยังต้องมาอายอะไรอีก?"

หลานวั่งจีส่ายหน้าเบาๆ อย่างระอาใจ เอ่ยเสียงเบาว่า

"ปล่อยข้าออกมาก่อน เจ้าต้องอาบน้ำ"

เว่ยอู๋เซี่ยนเริ่มง่วงงัวเงียแล้ว เอ่ยเสียงงึมงำว่า

"ไม่อาบแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยอาบเถอะ วันนี้ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"

หลานวั่งจีจุมพิตลงบนหน้าผากของเขาเบาๆ แล้วพูดว่า

"ต้องอาบ ไม่งั้นเดี๋ยวจะไม่สบายตัว"

เว่ยอู๋เซี่ยนง่วงจนไม่มีแรงกอดรั้งเขาไว้อีก จึงปล่อยแขนขาลงอย่างอ่อนปวกเปียก หลานวั่งจีลงจากเตียง ขั้นแรกเขาเก็บผ้าห่มที่ถูกเลิกหลุดลงไปกองบนพื้นขึ้นมา คลุมร่างเปลือยกายของเว่ยอู๋เซี่ยนให้มิดชิด จากนั้นนำเสื้อผ้าที่อีกฝ่ายโยนกระจัดกระจายไปพาดบนฉากกั้นทีละชิ้น ก่อนจะสวมเสื้อผ้าของตัวเอง จัดแจงแต่งกายอย่างเรียบร้อย แล้วเปิดประตูออกไปตักน้ำเตรียมห้องอาบน้ำ

เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป เว่ยอู๋เซี่ยนซึ่งเกือบจะหลับอยู่แล้วก็ถูกเขาอุ้มขึ้นวางลงในถังอาบน้ำ

ถังอาบน้ำตั้งอยู่ข้างโต๊ะเขียนหนังสือของหลานวั่งจี เว่ยอู๋เซี่ยนลงแช่และขยับตัวเล่นในน้ำอยู่ครู่หนึ่ง ก็กลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง เขาตบขอบถังไม้ดังป๊อกๆ แล้วเอ่ยว่า

"ไม่มาอาบด้วยกันหรือ หานกวงจวิน!"

หลานวั่งจีตอบ “ข้ารอก่อน"

เว่ยอู๋เซี่ยนเอ่ยว่า "เหตุใดต้องรอด้วย? เข้ามาตอนนี้เลยสิ”

หลานวั่งจีมองเขาแวบหนึ่ง คล้ายกำลังขบคิดอะไรบางอย่าง ครู่ต่อมาจึงเอ่ยว่า

"กลับมาสี่วัน ถังอาบน้ำในเรือนวิเวกพังไปแล้วสี่ใบ"

สายตาคู่นั้นทำเอาเว่ยอู๋เซี่ยนรู้สึกว่าจำเป็นต้องแก้ตัวให้ตัวเองสักหน่อย จึงเอ่ยว่า

“ใบที่พังคราวก่อนก็ไม่ใช่ความผิดข้าเสียหน่อย”

หลานวั่งจีวางกล่องสบู่เหลียงซีไว้ในจุดที่เว่ยอู๋เซี่ยนยื่นมือถึง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า

"ความผิดข้าเอง"

เว่ยอู๋เซี่ยนวักน้ำราดลำคอจนดังซ่า รอยจูบสีแดงที่เรียงรายอยู่ยิ่งถูกล้างก็ยิ่งดูแดงสดเด่นชัด เขากล่าวว่า

"ก็ใช่ไง! ครั้งก่อนนู้นก็ไม่ใช่ความผิดข้าเหมือนกัน จริงๆ แล้วพูดกันตามเหตุผลนะ ทุกครั้งก็เจ้าทั้งนั้นแหละที่ทำมันพัง ตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงตอนนี้ นิสัยข้อนี้ของเจ้าก็ยังไม่เคยแก้เลย”

หลานวั่งจีลุกขึ้น เมื่อกลับมา เขาวางสุราเทียนจื่อเซี่ยวไหหนึ่งไว้ข้างมือเว่ยอู๋เซี่ยน ก่อนนั่งลงข้างโต๊ะเขียนหนังสือแล้วตอบว่า

“ใช่”

เว่ยอู๋เซี่ยนเพียงยื่นมือออกไปอีกหน่อย ก็สามารถเกาคางเขาเล่นได้ และเขาก็ทำเช่นนั้นจริง ๆ

หลานวั่งจีหยิบกระดาษหลายแผ่นที่มีตัวอักษรเขียนแน่นขึ้นมา เริ่มอ่านพร้อมเขียนหมายเหตุสั้น ๆ ไปด้วย เว่ยอู๋เซี่ยนแช่อยู่ในน้ำ เปิดไหเทียนจื่อเซี่ยว เงยหน้าดื่มหนึ่งอึก แล้วถามขึ้นลอย ๆ ว่า

“เจ้ากำลังอ่านอะไร?”

หลานวั่งจีตอบว่า

“บันทึกการล่าราตรี”

เว่ยอู๋เซี่ยนถาม “พวกเด็ก ๆ เขียนหรือ? บันทึกพวกนี้ไม่ใช่หน้าที่เจ้าตรวจนี่? ข้าจำได้ว่าท่านอาของเจ้าเป็นคนดูแล”

หลานวั่งจีตอบ “ท่านอาไม่มีเวลา ข้าช่วยเป็นบางครั้ง”

คงเพราะหลานฉี่เหรินกำลังยุ่งกับธุระอื่นที่สำคัญกว่า จึงมอบหมายงานนี้ให้หลานวั่งจีช่วยทำแทนชั่วคราว

เว่ยอู๋เซี่ยนยื่นมือไปหยิบกระดาษมาสองแผ่น พลิกดูแล้วกล่าวว่า

“ท่านอาของเจ้าน่ะ เมื่อก่อนอ่านไปทุกสองย่อหน้าก็เขียนคำวิจารณ์ตั้งหลายร้อยตัวอักษร ตอนท้ายยังต้องเขียนสรุปอีกเกือบพันตัว ข้าไม่รู้เลยว่าเขาเอาเวลาจากไหนมาเขียนคำวิจารณ์มากมายขนาดนั้น ส่วนคำวิจารณ์ของเจ้านี่น้อยจริง ๆ”

หลานวั่งจีถาม “น้อย ไม่ดีหรือ?”

เว่ยอู๋เซี่ยนตอบ “ดีสิ! กระชับ ชัดเจน”

การที่หลานวั่งจีเขียนคำวิจารณ์น้อย มิใช่เพราะทำงานลวก ๆ แม้เป็นงานที่เรียบง่ายเพียงใด เขาก็ไม่เคยละเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่เป็นความเคยชินของเขา ไม่ว่าจะพูดหรือจรดพู่กัน ล้วนประหยัดถ้อยคำดุจทองคำ ไม่กล่าวอะไรเยิ่นเย้อ

เว่ยอู๋เซี่ยนจุ่มศีรษะลงในน้ำ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงโผล่ขึ้นมาอย่างเปียกโชก มือหนึ่งหยิบฝักเจ่าเจี๋ยสำหรับชำระล้างมาถูบนเส้นผม อีกมือหยิบบันทึกแผ่นหนึ่งจากโต๊ะเขียนหนังสือขึ้นมา อ่านไปเพียงนิดเดียวก็หลุดหัวเราะพรืด

“ใครเขียนนี่? คำผิดเยอะเหลือเกิน ฮ่า ๆ ๆ ๆ ข้าว่าแล้วต้องเป็นจิ่งอี๋ เจ้าให้เขาระดับอี่ด้วย”

หลานวั่งจีตอบ “ใช่”

เว่ยอู๋เซี่ยนกล่าว “บันทึกตั้งมากมายอยู่ตรงนี้ ข้าเห็นเขาได้ระดับอี่อยู่คนเดียว น่าสงสารจริง ๆ”

หลานวั่งจีกล่าว “คำผิดมากเกินไป อธิบายเยิ่นเย้อ”

เว่ยอู๋เซี่ยนถาม “ได้ระดับอี่แล้วจะเป็นอย่างไร?”

หลานวั่งจีตอบ “ไม่เป็นอย่างไร เขียนใหม่”

(3) มีต่อ

382

140

326

65K

ize_yumm retweeted

มาดามโรส 🌹

@Rosepublishing1

12 days ago

เตรียมพบกับรายละเอียดและวันวางจำหน่าย #PASSION #แพชชัน เล่ม 1-4 (จบ) องค์กรพัฒนาทรัพยากรมนุษย์แห่งสหประชาชาติ เป็นสถานที่ที่ #จองแทอึย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ก้าวเท้าเข้าไป แต่คำขอร้องจากคุณอาผู้เป็นครูฝึก ทำให้เขาไม่มีทางเลือก สิ่งเดียวที่ต้องทำคือผ่านการฝึกหกเดือนให้ได้ หลังจบการฝึกครั้งนี้ ชีวิตที่เหลือก็ไม่ต้องกังวลเรื่องงานอีก ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาอยากหนีออกไปไม่ใช่การฝึกอันโหดหิน แต่เป็นสัตว์ประหลาดในคราบมนุษย์ที่ชื่อ #รีโกรว์ จองแทอึยตกตะลึงเมื่อรู้ว่า #อิลเลย์ ชายผู้มีมือเรียวสวยจนละสายตาไม่ได้ คือคนเดียวกับ ‘ไอ้คลั่งริก’ ที่ทุกคนหวาดกลัว และมือคู่นั้นเคยอาบเลือดผู้คนมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อได้เผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ระยะเวลาหกเดือนที่ต้องอดทนก็สั่นคลอน หากรีโกรว์หมายตาใคร นั่นไม่ใช่เรื่องน่ายินดี และคนต่อไป... อาจเป็นจองแทอึย 🌌 ผลงานเรื่อง : 패션 PASSION 🌌 ชื่อภาษาไทย : #แพชชัน 🌌 ผู้เขียน : #유우지 (#ยูอูจี) 🌌 ผู้แปล : #NavyB. 🌌 ผู้วาด : #Ryeomi 🌌 จำนวนเล่ม : 4 เล่มจบ 🌌 NC : บรรยาย 🌌 การวางจำหน่าย : E-Book, รายตอน, รูปเล่ม 🌌 กำหนดการวางจำหน่าย : จะแจ้งให้ทราบอีกครั้งในช่องทาง Rose Publishing Coming Soon. #RosePublishing #มาดามโรส #RoseNovel

Rosepublishing1's tweet photo. เตรียมพบกับรายละเอียดและวันวางจำหน่าย
#PASSION #แพชชัน เล่ม 1-4 (จบ)

องค์กรพัฒนาทรัพยากรมนุษย์แห่งสหประชาชาติ
เป็นสถานที่ที่ #จองแทอึย ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ก้าวเท้าเข้าไป
แต่คำขอร้องจากคุณอาผู้เป็นครูฝึก ทำให้เขาไม่มีทางเลือก
สิ่งเดียวที่ต้องทำคือผ่านการฝึกหกเดือนให้ได้
หลังจบการฝึกครั้งนี้ ชีวิตที่เหลือก็ไม่ต้องกังวลเรื่องงานอีก
ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาอยากหนีออกไปไม่ใช่การฝึกอันโหดหิน
แต่เป็นสัตว์ประหลาดในคราบมนุษย์ที่ชื่อ #รีโกรว์
จองแทอึยตกตะลึงเมื่อรู้ว่า #อิลเลย์ ชายผู้มีมือเรียวสวยจนละสายตาไม่ได้
คือคนเดียวกับ ‘ไอ้คลั่งริก’ ที่ทุกคนหวาดกลัว
และมือคู่นั้นเคยอาบเลือดผู้คนมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
เมื่อได้เผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ระยะเวลาหกเดือนที่ต้องอดทนก็สั่นคลอน
หากรีโกรว์หมายตาใคร นั่นไม่ใช่เรื่องน่ายินดี
และคนต่อไป... อาจเป็นจองแทอึย

🌌 ผลงานเรื่อง : 패션 PASSION
🌌 ชื่อภาษาไทย : #แพชชัน
🌌 ผู้เขียน : #유우지 (#ยูอูจี)
🌌 ผู้แปล : #NavyB.
🌌 ผู้วาด : #Ryeomi
🌌 จำนวนเล่ม : 4 เล่มจบ
🌌 NC : บรรยาย
🌌 การวางจำหน่าย : E-Book, รายตอน, รูปเล่ม
🌌 กำหนดการวางจำหน่าย : จะแจ้งให้ทราบอีกครั้งในช่องทาง Rose Publishing

Coming Soon.

#RosePublishing #มาดามโรส #RoseNovel

550

249K

ize_yumm retweeted

INADAY @INADAY54983771

13 days ago

สำนักพิมพ์โคลเวอร์ควรเป็นบรรทัดฐานให้กับราคาหนังสือในไทยอะ เจ้าอื่นราคาสร้างบ้านมาก การที่เขาชายราคานี้ได้แปลว่ามันได้กำไรไงมันไม่ได้ขาดทุน เพราะงั้นพวกสนพ.ที่หนังสือราคาเหยียบ 500 นี่ไตร่ตรองดูตัวเองกันบ้างนะ กะรวยเลยดิเราน่ะ จะอ้างต้นทุนก็ลองเปลี่ยนมุกหน่อย ฟังไม่ขึ้น

266

100K

ize_yumm retweeted