Şimdi Eylül'ün hüznünü Ekim yüklenir,
Bulutlar döker efkârını gözyaşlarının.
Yatılı bir hüzün çalarken kapısını vaktin;
Ben mi?
Ne olsun
Hep aynı telden çalıyor kalbim.
Ansızın göçmen kuşlar geçiyor üzerimden,
Geçici bir heves kaplıyor içimi;
Biraz sonbahar, biraz kış güneşi gibi
Çünkü bazen sessizlik,
yorgun bir kalbin dua biçimidir.
Bir fincan soğumuş kahve, belki bir bardak yüreğini ısıtan çay !
Bir pencere kenarı,
biraz gece…
Hepsi senden yanadır. ✨🥹🌙