Güzel şeyleri hak etmek için, çekeceğin cefaları bilemezsin.
Çok çalışırsın belki kıymetin bilinmez.
İyilik yaparsın, kötülük görürsün.
Değer verirsin, ucuza satılırsın,
Çok seversin,sırtında hançer görürsün.
Vazgeçme; her şeyin en güzeli hep seni bekliyor olacak.
Bazen içinde kabullenemediğin o his ve yutkunamadığın her deyiş, hayatının tam ortasında bitiverir.
Sakladığın istemediğin her güzaf senin sınavın haline gelir.
Neyi hak ettiğimi biliyorum,
Nelerden vazgeçtiğimi biliyorum,
Nelere katlanmak zorunda olduğumu biliyorum.
Anlamlı,anlaşılır ve nezaketi yüksek insanlarla çevrili bir gelecek umuyorum.
Güneş her akşam batıp her gün doğuyorsa,
Çiçekler solup solup tekrar açıyorsa,
En derin yaralar kapanıyorsa ,
En büyük acılar unutuluyorsa
Neden korkulur hayatta söyleyin bana .
Parlamentolar kuruyorum sürekli, hiç bir düşüncesi yokmuş gibi yer kalmayan beynime.
İsyanın cezasını kabullendirmeye çalışıyorum hiç ceza almamış gibi sanki,kalbime.
İnkarı imha edemeyen malum ellerimle.
Bazen pilim bitti diyorum, sanki sonrası gelmeyecek artık tamam sonu geldi olmayacak hiç bir güzel şey diyorum.
Sonra yolumun sana çıkma ihtimalini aklıma getiriyorum o siyah saçlarının ellerime düştüğü günü hayal ediyorum ve gözlerim devriliyor.