İnanılmaz basit bir gerçek var. Ama ne trajik ki kimse bana bunu gençken söylemedi. 40 yaşına yaklaşırken türlü ızdıraptan sonra kendi başıma bulmam gerekti.
Gereğinden fazla aktif bir zihnin spordan başka bir ilacı yok. Zira insanın, zihninin yarattığı "hararetten" bir şekilde kurtulması, biriken o enerjiyi bir şekilde dışarı vermesi gerekiyor. Öteki türlü o içeride tutsak kalan enerji hem intikamı bedenden alıyor: kas ağrısı, psikolojik sıkıntılar vb. türlü dert şeklinde, hem de hayatına alttan altta muazzam bir negativite basıyor.
Yani, meseleyi çarpıcı ve nüktedan bir şekilde özetlemek gerekirse, eger Nietzsche'yi zamanında gym'e yazdırsalardı, ahlakın soy kütüğü yerine çok daha pozitif işlerle muhatap olup, delirmeden mutlu bir eş ve iş ile vefat edebilirdi.
Geçen hafta 'Masumiyet Müzesi'ni izlemeye teşebbüs ettim. Birinci bölümün sonuna gelmeden içime tiksinti geldi. Bıraktım.
Bu hafta art arda iki İran filmi izledim. Kutsal İncir Ağacının Tohumu ve Basit bir Kaza. Altüst oldum. Her ikisi klasik 19. yy romanları düzeyinde büyük sanat eserleri. (Üstelik ikisi de şiddetle rejim aleyhtarı filmler. Yani siyasi pozisyonları bence yanlış.)
Bir önceki mesajım biraz da bu deneyimin ürünü.
8 saatlik dinlenmeye eşdeğerdir ifadesi yanlış ama:
-Parasempatik sinir sistemini uyararak sakinleşmenizi sağlar.
-Kronik sırt ağrısına iyi gelir.
-Stres ve anksiyete belirtilerini azaltır.
@AVIBETO KAYBETTİNİZ ! BAŞARAMADINIZ..
• İran'da rejimi değiştiremedi.
• İran halkını kışkırtamadı.
• Generallerini görevden aldı.
• Uçak gemilerini geri çekmek zorunda kaldı.
• NATO üyelerini savaşa ikna edemedi.
• Uranyumu alamadı.
• Kara harekatını düzenleyemedi.