A D A R

“İnsanları, toprakları, dili, kültürü, türkler, araplar ve farslar tarafından esir edilmiş bir Kürdüm. ☀️ Kûrdistan Yek Welâte ⛰️

[A D A R @jasonadar1]

Her Bîjî Welatamın, Her Bîjî Kürdîstan 💛❤️💚

[A D A R @jasonadar1]

@mehmetdemirtr O troll sen hala buralarda mısın ? atatürk dediğin bir TERÖRİSTTİ. Geberdi gitti hala adını kullanıyorsunuz

[A D A R @jasonadar1]

@umitozdag @zaferpartisi mustafa keMAL bir TERÖRİSTTİ. Geberdi gitti ateşi bol olsun!

[A D A R @jasonadar1]

@forzabesiktas Ulan köpekler siz bursalılara top derken sorun yok başkaları Kürtlerle birlikte deyince niye zorunuza gidiyor tıp dedikleri sizin ırkınızdan olduğu için mi ? Demek ki siz de de topluk var. Ama suç sizde değil sizinle yürüyen beyinsiz Kürtlerde.

[A D A R @jasonadar1]

@KartalRecord Bu köpeklerin peşinden giden koşan parasını vaktini harcayan kürdün beynini sikeyim.

[Ronî Aydın Dere @AydinDere]

1- Selahaddin Eyyubî Hayatını Anlatıyor
Roni Aydın Dere
İskenderiye Kütüphanesinde bulunan Selahattin Eyyubi’nin el yazması günlüğü, Fransız kadın yazar Genevieve Chauvel tarafından romanlaştırılmış.

“Bunları yazmaya başlamadan önce kendimi tanıtayım.” – Selahaddin Eyyubi

Önce, ben Kürdüm. Ramadi aşiretindenim. Bu aşiret, Kürdlerin en eski ve asil aşiretlerinden biridir. Aşiretin yerleşik yeri, Batı Azerbeycandır. Dedem Şadinin babası Mervandan önceki soyumuz üzerine fazla bilgim yoktur. Bizim beşiğimiz sayılan Dovin, 10. yüzyılda Küçük Ermenistan’ın başkenti idi. Buraya İç Ermenistan da diyorlardı. Amcam Şêrkoh ve babam Eyub Dovin’de dünyaya geldiler. 1128’de Dovin Türkmenlerin saldırısına uğradığında, dedem Şadi iki oğlunu ve karısını yanına alarak, canlarını Türkmenlerin acımasız katliamından zor kurtarmışlardır. Türkmenler acımasız bir katliam, büyük bir tahrip ve vicdansızca bir talanla Dovin’i yerle bir etmişler. Bununla birlikte, bizimkiler de bütün varlıklarını Türkmenlere kaptırmışlar, sadece canlarını kurtarabilmişlerdir. Bu katliamdan kurtulan dedem Şadi, Bağdad’ı hedef alarak güneye doğru kaçmaya devam ediyor. Bağdat, o sıralar halifeliğin merkezi ve Selçuklu hanedanlarından Melik şah’ın oğlu Sultan Muhammed tarafından yönetiliyordu. Dedemin eski dostu Behruz da burada vezirdi. Bu Behruz, daha önce Dovin’de bir esirdi. Dedem bunu buradaki esaretten kurtararak, İsfahan’daki Selçuklu sarayında prenslere öğretmen olmasını sağlamıştı. Sultan Muhammed Bağdad’a yönetici olunca, hocası Behruz’u da buraya vezir yapmıştı.”

“Bağdat’a vardıklarında dedem Şadi, eski dostu ve Bağdat Veziri Behruz’u görebileceğini ve ondan yardım alabileceğini düşünüyordu. Aile Bağdat’a vardığında doğruca saraya gittiler. Vezir Behruz, dostu Şadi’yi çok iyi karşıladı. Hal hatırdan sonra Şadi olanları Behruz’a anlatıyor. O da büyük bir dikkatle dostu Şadi’yi dinledikten sonra, ‘Şadi’ diyor ‘Allah seni bana gönderdi. Pek yakında Tikrit’i aldık. Orada yöneticimiz yoktur. Seni Tikrit’e yönetici olarak atıyorum ve bundan sonra senin unvanın ‘Dizdar’ olacak. En kısa sürede Tikrit’e gideceksin, görevine başlayacaksın.’”

“Tikrit’e geldikten kısa bir süre sonra dedem Şadi öldü. Mezarı Tikrit’tedir. Yerine büyük oğlu babam Eyub geçti. Babama da ‘Necmeddin’ unvanı verildi. Babam, Iraklı bir aşiret reisinin kızı el-Harimi ile evlendi. Bu evlilikten ağabeyim Şahin Şah ve Turan Şah, sonra üçüncü oğul olarak, 1137’de ben dünyaya geldim. Ama tanrı, beni çok ilginç bir şekilde dünyaya gönderdi. Amcam Şêrkoh, vezirin çok sevdiği hukukçu bir gence kızıp ölümle cezalandırınca, vezir de babamın bütün yetkilerini elinden alıyor ve ‘şafak atmadan Tikrit’i terk et, yoksa daha çok kelle uçacak’ diyor. Bunun üzerine bütün aile, hemen yol hazırlıklarına başlıyor. Tam bu sırada, ben annemi sıkıştırıyorum ve kadınlar bölümünde annemin sancıları tutuyor. Şafak atmadan beni bir kundağa beliyor, bir hizmetçinin kucağına tutuşturuyorlar, kervan Musul’a doğru yola koyuluyor. Ancak ikinci günü akşam, kervanın konakladığı yerde benim doğumumu kutluyorlar. Babamın anlattığına göre; çok cılız ve çelimsiz bir çocuk olduğum için, öleceğimi düşünerek, istemeyerek bana Yusuf adını veriyor, ikinci adımı da Selahattin koyuyor. Daha sonraları Selahattin benim birinci adım oldu.”

“Babam Eyub Tikrit’ten sürüldükten sonra, hedefi Musul olarak seçiyor ve yoluna devam ediyor. Çünkü Musul’un yöneticisi Zengi babamın çok iyi bir dostu idi. Ben doğmadan önce 1132’de, Tikrit yakınlarında, Zengi Selçuklulara yeniliyor ve kaçıp babama sığınıyor. Babam da, Zengi ve adamlarının canını kurtarıyor ve Musul’a yeniden dönmesine yardımcı oluyor. Aile Musul’a vardığında Zengi, dostu Eyüb’e vefa borcunu fazlasıyla ödemeye çalışıyor. Bize Dicle’nin kenarında büyük bir bahçenin içerisinde, taştan ve çamurdan yapılmış çok büyük iki katlı bir ev verdiler. Musul’un çevresi uçsuz bucaksız okaliptüs ormanlarıyla kaplıydı. Bahçemiz portakal, limon ve diğer bütün meyve ağaçlarıyla doluydu. Annem son derce becerikli ve zevkli bir kadındı. Bin bir çiçekle dolu olan bahçemizi daha da zenginleştirerek gerçek bir cennete çevirdi. Zengi’nin düşmanları da çoktu. İran Selçukluları, Şamdaki Nusayriler, Diyarbakırlı ve Erbilli Kürdler ve batıdan gelen Frenkler. Biz Musul’a varır varmaz, babam ve amcam da Zengi’nin ordusuna katılarak Frenkleri denize dökmeye gittiler. Annem üç oğluyla yalnız kaldı. Benim çelimsizliğime çok üzülen annem, bütün zamanını bana ayırıyor, beni ipek kundaklara beleyerek büyütüyordu. Zengi, Şam ve çevresinde stratejik önemi olan bir çok kaleyi alıyor, bunların en önemlisi olan Baalbek’e babamı komutan olarak atıyor. Babam buraya yerleşir yerleşmez, bizi Musul’dan almak üzere adamlarını gönderiyor. Ben artık büyümüştüm ama babamı hiç görmemiştim ve sesini hiç duymamıştım. Sadece beni ipekli ve kokulu kundaklara beleyen ve güzel sesiyle ninniler söyleyen annemin sesini duymuştum. Baalbek’e vardığımızda, altın takılarla bezenmiş ipek kalpaklı resmi elbiseler içerisinde bizi karşılamaya gelen babamı görünce, korkudan ağladım ve annemin arkasına saklandım. Ayrıca bu heybetli adamın, annemin gözlerine bakarak ağladığını gördüm. Annem de bu heybetli adamı teselli etmeye çalışıyordu. Büyüdükten sonra öğrendim ki, babam bizden ayrı kaldığı üç yıl içerisinde başka bir kadınla evlenmiş, annemin de bundan haberi yokmuş.”

“Ben çok güzel bir şehir olan Helipolis’te büyüdüm. Babam buraya bir cami ve sofiler için de bir manastır yaptırdı. Babamı resmi elbiselerinin dışında ve geleneksel Kürd kıyafetlerinin içinde görebilmek için, hep ikindiyi beklemek mecburiyetindeydim.”

“Amcam Şêrkoh, ağabeylerime savaş oyunlarını öğretmeye başladığında, ben çelimsiz halimle onları kıskanırdım. Bu arada okula başladım. Hocalarım sufilerden oluşuyordu. Okumayı öğrendikten sonra, en çok okuduğum sufilerden Gazali beni etkilemiştir. Bize bu güzel yaşamı sağlayan Zengi 14 Eylül 1146’da öldürüldü. Kısa bir süre sonra Şam’ın büyük ordusu kapımıza dayandı. Amcam Şêrkoh’un girişimleri sonucu çok sayıda Kürd aşireti bizi destekledi. Taraflar büyük kayıplar verdiler. Babama pazarlık yapmaktan başka çare kalmamıştı. Böylece Baalbek eski sahiplerine verildi. Buna karşılık Şam’da bir ev ve arazi aldı, böylece Şam’a taşındık. Amcam Şêrkoh gizlice Zengi’nin adamlarıyla buluşur, Halep yöneticisi Nurettin’e katılır. Burada Frenklere karşı başarılı savaşlar yaparlar. Bu da Şam komutanını korkutmaya başladı. Şam’da hocalarım artık Sufiler değildi. Burada matematik, tarih ve coğrafya derslerini sevmeye başladım. Hocam Abu Taman, Kürd dili, tarihi ve geleneklerini bana öğreterek, benim bütün hayatımı değiştirdi ve hayatım boyunca onun etkisinden kurtulamadım.”

“24 Temmuz 1148’de sabahı Frenk ve Alman birleşik ordusu Şam’ı kuşattı. Bunlar daha önce Kudüs’ü almışlardı, sıra Şam’a gelmişti. Çok kanlı çatışmalar oldu. Frenkler, Arapların da bizi desteklemeye geldiklerini duyunca, savaşmayı bırakıp kaçmaya başladılar. Savaşı kazandık ama çok sayıda ölü verdik. Bu savaşta büyük abim Şahin Şah da hayatını kaybetti. İki küçük oğlu öksüz ve karısı dul kaldı. Babam çok üzgündü. İlk defa bana yaklaşarak başımı okşadı, ‘Artık sen benim ikinci oğlumsun’ dedi ve ben çok mutlu olmuştum. Savaştan kısa bir süre sonra vezir öldü. Sultan da babamı komutan olarak atadı. Muhtemel Arap saldırılarına karşı tedbir alıyordu. Artık babam benim atlara binmeme ve savaş oyunlarını öğrenmeme izin vermişti. Ama şunu unutmamam gerekiyordu: ‘Ben bir Kürdüm ve Başkomutanın oğluyum.’ Artık ince bedenim ata binmeme çok uygundu. Bu da beni sevindiriyordu. Halep Komutanı Nurettin, komutanı Şêrkoh’u babama gönderiyor, güçleri birleştirmek istediğini söylüyor. Babam da bunu kabul ediyor. Böylece de Şam Valisi oldu. Ben o zaman 16 yaşındaydım. Sultan, bütün toplantılarında beni yanından ayırmıyordu. Kendisi entelektüelleri, filozofları, düşünürleri, şairleri ve din adamlarını çok severdi. Bunlara sık sık davetler verir, sohbetlerini dinlerdi. Bu davetlere ben de katılırdım. Bazen ava çıkardık; panterleri, geyik kovalayan çıtaları ve aslanları seyrederdik. Mart 1164’te Sultan Nurettin, Generali Şêrkoh’a Kahire Seferi için emir verdi. Amcam Şêrkoh beni yanına çağırarak; ‘Yusuf, sen de benimle geliyorsun’ dedi. Ben o zaman 27 yaşındaydım. 1 Nisan 1164’te Sudan Kapısından Şamdan çıktık. General Şêrkoh, on binlerce Kürd süvariden oluşan ordusuyla gurur duyuyordu. Mayısın başı 1164’te zaferle Şam’a geri döndük. Bu savaşta gösterdiğim başarı, sevk ve idaredeki becerim nedeniyle, Sultan Nurettin beni ‘Şina’ ilan etti. Böylece 27 yaşımda, koca Şam’ın Emniyet Müdürü olmuştum.”

“Ocak 1167’de tekrar Kahire’ye sefere çıktık. Bu sefer General Şêrkoh’un yanında komutan olarak. Ağustos 1167’de Şam’a geri döndük. Buradan da Halep’e Sultan Nurettin’in yanına gittik. Burada zamanımı kuş, çita, panter ve aslan avlamakla geçiriyordum. Halep ovası ve dağları bu hayvanlarla doluydu. Bu arada annem bütün tanıdıkları seferber etmiş, beni evlendirmek için kız arıyordu. Benim için o kadar çok seçenek vardı ki; mavi gözlü Kürd kızları, yeşil gözlü Suriye (Nusayrili) kızları ve siyah gözlü Arap kızları. Ben de sonunda, asil ve mavi gözlü bir Kürd kızını tercih ettim. Çünkü evimize en uygun olanı o idi. Şemsê ile nişanlandık. Aralık 1168’de Frenkler, Kahire’de yaptığımız anlaşmayı bozmuşlar ve Kahire’yi yeniden işgal etmişlerdi. Sultan beni çağırdı; ‘Acele Şêrkoh’u bul’ dedi. Ben Şêrkoh’u bulduğumda; ‘6000 Kürd süvariyi çoktan hazırladım bile’ dedi. 2000 süvari de Halep’te hazırdı. Bunların arasında Türkmenler de vardı. Amcam çok istemesine rağmen, bu sefere katılmak istemiyordum. Ama yine de katıldım.”

Devamı aşağıda....

[A D A R @jasonadar1]

@RTErdogan Yav madem trump ve Amerika ile dosttun, niye milletin gazını almak için ey trump ey Amerika diye başlayıp höykürüyordun? Siz Amerika ile müttefik olunca Amerikan uşağı olmuyor musunuz? Kürtler müttefik olunca niye öyle oluyor? Gerçi sen Amerika’dan görev aldığını zaten söyledin:)

[A D A R @jasonadar1]

tırkler ve araplar kendi çıkarları için istedikleri ülke ile müttefik olunca sorun yok hatta bu şekilde devlet kurduklarında bile sorun yok ama Kürtler yapınca birilerinin mayın eşşeği, kuklası, köpeği mi oluyor? Vallahi Kürdistan için bende herkesle ittifak ederdim.

[A D A R @jasonadar1]

@Roj_yzh3 Ulan her fırsatta hainlik haftası vurduğunuz Barzanilerin, elinde Kürdistan adında bir bölgesi kendisine ait ordusu var. Senin savunduğun ise tırk devletine karşı, terör örgütü olduğunu kabul edip silah bırakmayı ve entegrasyonu kabul etti. Siz hala utanmadan konuşuyorsunuz.

[A D A R @jasonadar1]

@Roj_yzh3 Apocu, insanların kendi çıkarlarından bahsetmiş. Hikayebu kadar😅

[A D A R @jasonadar1]

Kendisi doğuştan devşirme olduğu için, tüm Kürtlerin bir an önce onun gibi devşirilmesini istiyor bu çok normal bir aşağılık duygusudur.

[the kurds 🔥🇭🇺 @Thekurdsss]

Şunu anladım Türkiye nin maaş vererek devştirdiği.
Bakan.. Dem parti liderleri milletvekili leri
Belediye başkanları encümen ler dâhii
Kürtlerin hiç bir kazanç elde etmeden entegre olup Türkleşmesini istiyor..

[A D A R @jasonadar1]

@selimcanozkan1 Birisi de dememiş ki Beyoğlu yosması gs adın da bir kulüp neden var 😅😅

[A D A R @jasonadar1]

@ThekurdsThe bu Amedliler mi Kürd takımı ?

[A D A R @jasonadar1]

Amed bir Kürt takımı değildir diye boşuna demiyorum. Halkı asimile etmenin sportif yoludur. Bu hatadan dönün. Bu şeytanların oyunları bitmez sizi şimdi de böyle kandırıyorlar “bazı ahmak Kürtler” lafım size.

[Bekir Tiryaki 🇹🇷 @BekirTiryakii]

İşte Türkiye fotoğrafı🇹🇷

Amedspor Beşiktaş maçında Diyarbakırlılar tribünlerde Türk bayrağı açtı💙

[A D A R @jasonadar1]

@haberebibak Hadi hadi dönün ortadoğu ya buralar size fazla. Siz kafanızdaki cehaleti kaldırın domuz gibi yaşayıp domuz etine karşısınız.

[A D A R @jasonadar1]

@Katfar1953 Yok daha suratınıza sıçıcaz. Sizin Diyarbakır zindanın yedirdiğiniz bokları sizin suratınıza sıçarak iade edicez.

[A D A R @jasonadar1]

Şu an ki mevcut durumda Kürdistanın Lideri Barzani ailesi tek Önderliktir. Gerisi zaten terör örgütü olduğunu kabullenmiş tırk terör devletine entegregrasyon sürecine girmiştir.

[Kurdistan24 Türkçe @K24Turkce]

Kürdistan Bölgesi Başkanı Neçirvan Barzani ve Başbakan Mesrur Barzani, Peşmerge güçlerini birleştirme töreninde

[A D A R @jasonadar1]

@SelcukMizrakli Selçuk git entegrasyonunu tamamla uzatma.

[A D A R @jasonadar1]

@Besrachik Ben karar aldım artık enerjimi bu tırklere köpeklik yapmaya çalışanlarla harcamıcam. Malum sahipleri de tırkçiden çok tırkçi o yüzden birbirlerine mübarek olsunlar. Size de tavsiye ederim çünkü kafa aynı kafa anlamayacaklar yorulduğumuzla kalıcaz.

[A D A R @jasonadar1]

@yilmazdayann @Ruhbirey Pkk ünderi anasının tırkmen, kendisinin tırkçiden daha çok tırkçi olduğunu yıllar önce söyledi,
Amedspor Kürt olsaydı tırk bayrağını stad da kimse açamazdı.
Dem in %80 vekili tırk,
Bir tane resmi kürtçe yayın yapan kanalınız var.
Bütün söylemlerin çöp.

[Elî MED @Kurdler2050]

türkiye Bayrağı açan amedspor değil ha.

Kurdistan bayrağı açan, Zaho spor ✊