Onu gördüm.
Yüzüm kızardı. Sonra bir anda bütün kanım çekildi.
Ruhumun içinde korkunç bir fırtına koptu.
Artık gözlerim hiçbir şey göremiyordu.
Konuşamıyordum.
Bütün bedenimin aynı anda hem donduğunu hem de yandığını hissediyordum.
Artık bana bakmasına gerek yok,uzanıp kendi sesini dinleyebilir.Bu bir zafer.İnsanlar kendi seslerini dinlemeden hayatlarını yaşıyorlar.Kulakları tıkalı. Kimileri ise kendilerini hiç dinlemeden ölür. Konuşmak yerine çığlık atan bedenlerine sonsuza dek sağır kalırlar.