1647.
"hayır, gerçekten var! sadece korkularımın üzerine gitmeyi seviyorum."
"ne güzel. herkesin yapabileceği bir şey değil bu."
"eh, yine annem ve babam sayesinde."
kafasını olumsuz bir şekilde salladı kaplan melezi. "kendini yeterince takdir etmiyorsun bence."
1576.
taehyung ne ara yatağının kenarından kapıya kadar olan yolu katettiğini bilmiyordu ama bir an eli kapı kolundaydı, bir an da kapıyı savurmuş kendine kocaman gözlerle bekleyen bir tavşan melezine bakıyordu.
büyükçe, rahatlamış bir nefes verdi küçük olan. "taehyung."
1563.
bedeninden yine bir sinir dalgasının geçmesine sebep oldu.
üzgündü, tamam. peki karnının altında hissettği o iç gıdıklayıcı his neydi ve neden oradaydı?! neden bir yandan büyüğne sarılıp uyumak isterken bir yandan saçma bir istekle kucağında olmak istediğni anlayamiyordu!
1043.
kaplan melezi bir cevap alamadığı için elini çekmek üzereydi ki jungkook ikinci defa yapıştı bileğine. gözlerini açtı, nemlenmişlerdi biraz "iyiyim" diye fısıldadı. "çok garip hissettiryor"
"iyi garp mi güzelim?" jungkook titrek bir nefes verdi "harika bir garip taehyung"
924.
bayan lee eline kalemi alıp önündeki dosyayı açtı. "hangi rol içindi?"
taehyung dudaklarını birbirine bastırdı. o an her şeyden nefret ediyordu. "harvey." dedi. "harvey rolü için."