Minister van Essen is er trots op dat hij boeren “ eerlijke duidelijkheid “ geeft; 4000 boeren uitroeien. Het enige Nederlandse probleem dat onze regering wel kan oplossen is het probleem dat niet bestaat.
Ik betreur het lot van
mijn land.
Ik betreur haar kinderen,
die nooit zullen weten hoe mooi het was.
Die nooit zullen weten wat het is om bij elkaar te horen. Zonder het uit te spreken.
Dat land van tegenwind en slagregens.
Waar je overal een beetje thuis was.
Al was je nog zo ver.
Dat land.
Tussen de weiden of de grachten.
De koeien en het strand.
Wee mijn verraden land.
En hen die het is ontnomen.
Te oud zich te verweren.
Van de mensen die het bouwden.
Die het wonnen van de zee.
Die er generaties lang hun akkers ploegden.
En van waaruit de woeste wereld werd veroverd.
De wereld die ons nu de das omdoet.
Ik betreur het lot van
mijn land.
Een ochtendcolumn
Waarom niet gewoon stoppen met belasting heffen aan de onderkant?
Het debat over belastingen gaat meestal over percentages. Een paar procent erbij voor de rijken, een paar procent eraf voor de middenklasse. Maar misschien ligt de echte vraag inmiddels ergens anders, waarom heffen we überhaupt nog belasting op miljoenen werkenden als we een groot deel daarvan later toch weer teruggeven?
Jeff Bezos zei het deze week ongebruikelijk scherp
“The important part is zeroing out taxes on the bottom half. Best way to put money in someone’s pocket is to not take it out in the first place. Bottom half is only 3% of total tax revenue. But it’s very meaningful to that person. Zero it out.”
De uitspraak veroorzaakte voorspelbaar veel ophef. Een miljardair die minder belasting wil, het klinkt ongeveer even geloofwaardig als een fastfoodketen die zich zorgen maakt over obesitas. Toch raakt Bezos hier een ongemakkelijke waarheid waar Nederland inmiddels volledig in vastloopt.
Ons belastingstelsel draait voor een groot deel niet meer om belasting innen, maar om geld rondpompen.
Miljoenen Nederlanders betalen loonheffing om daarna via zorgtoeslag, huurtoeslag, kindgebonden budget en heffingskortingen een deel weer terug te krijgen. Eerst afpakken, daarna corrigeren. Eerst innen, daarna compenseren.
Dat klinkt overzichtelijk totdat zichtbaar wordt hoeveel mensen nodig zijn om dat systeem draaiende te houden. Sinds 2018 kwamen er volgens het CBS 154.000 voltijdsbanen bij de overheid bij. Alleen de rijksoverheid groeide met ongeveer 30 procent. Achter die groei zitten niet alleen agenten of verpleegkundigen, maar vooral uitvoeringsorganisaties, controleafdelingen, beleidsdirecties, ICT-projecten, accountants, juristen en toeslagenketens.
Zes miljoen huishoudens ontvangen inmiddels één of meerdere toeslagen. Jaarlijks verwerkt de Belastingdienst tientallen miljoenen wijzigingen en herberekeningen. Gemeenten bouwen aanvullende loketten, schuldhulpverlening groeit mee met terugvorderingen en een compleet bestuurlijk ecosysteem draait inmiddels op het corrigeren van eerder geheven belasting.
Dat kost geen miljoenen meer, maar miljarden. Niet de uitkeringen zelf, maar het apparaat eromheen. De formulieren. De controles. De uitzonderingen. De algoritmes. De bureaucratie die nodig is om burgers eerst geld af te nemen en daarna nauwkeurig te berekenen hoeveel daarvan weer terug mag.
En daarmee wordt de redenering van Bezos ineens ongemakkelijk logisch. Waarom niet gewoon stoppen met belasting heffen aan de onderkant?
Een veel hogere belastingvrije voet zou in één beweging een deel van het toeslagenstelsel overbodig maken. Minder loketten, minder ambtenaren, minder controles, minder terugvorderingen. Werknemers houden direct meer loon over zonder eerst afhankelijk te worden van de overheid met alle digitale formulieren en voorlopige voorschotten.
De paradox is dat de overheid daardoor waarschijnlijk miljarden bespaart. Niet ondanks lagere belastingen, maar juist dankzij lagere belastingen. Omdat een groot deel van het herverdeelapparaat dan simpelweg kan verdwijnen.
De toeslagenaffaire liet al zien wat er gebeurt wanneer een overheid burgers eerst financieel afhankelijk maakt en daarna met industriële precisie gaat controleren of iedereen exact het juiste bedrag heeft ontvangen. Dat was geen incident, maar de logische uitkomst van een systeem dat steeds ingewikkelder werd gemaakt. Toch blijft de reflex hetzelfde. Iedere koopkrachtcrisis leidt tot nieuwe compensaties. Iedere uitzondering produceert nieuwe uitzonderingen. Iedere regeling vraagt nieuwe formulieren, nieuwe loketten en nieuwe controlemechanismen.
Nederland heeft inmiddels een economie gebouwd waarin niet de zorg, infrastructuur of het onderwijs het hardst groeit, maar het apparaat dat geld eerst afpakt om het daarna terug te geven.
Ik maak mij de laatste tijd steeds meer zorgen over het doorgeven van het familiebedrijf aan de volgende generatie.
Niet vanwege ondernemen zelf. Risico’s, concurrentie, crises en verandering horen daarbij. Dat begrijpt iedere ondernemer.
En laat één ding duidelijk zijn: belasting betalen hoort daar ook bij. Over winst, vennootschapsbelasting, loonbelasting, dividendbelasting en btw is op zichzelf niets mis mee. Dit is juist een teken van economische activiteit, werkgelegenheid en welvaart.
Maar ik zie een fundamentele principestrijd ontstaan.
Aan de ene kant staat het principe waarop veel familiebedrijven generaties lang gebouwd zijn:
dat je als huidige generatie het beheer en vertrouwen krijgt van de vorige generatie om het bedrijf sterker door te geven aan de volgende generatie.
Aan de andere kant ontstaat steeds vaker het principe dat niet alleen gerealiseerd inkomen of winst belast moet worden, maar ook papieren waardes, fictieve rendementen en theoretische voordelen.
Daar zit spanning tussen.
Want familiebedrijven bouwen vaak geen waarde op voor snelle consumptie of korte termijn winst, maar voor continuïteit, werkgelegenheid, stabiliteit en toekomstbestendigheid over generaties heen.
Vermogen is daarbij ook een buffer voor mindere tijden.
Waar grote beursgenoteerde bedrijven in moeilijke periodes soms direct afslanken en mensen eruit gooien, proberen veel familiebedrijven juist door te draaien, personeel vast te houden en te investeren in vernieuwing. Juist om het bedrijf in omvang te behouden, sterker uit een crisis te komen en weer verder te groeien.
Waarde zit bovendien vaak vast in vastgoed, voorraad, personeel, systemen en het bedrijf zelf, niet als liquide vermogen op een bankrekening.
Zo heeft iedere generatie haar eigen uitdagingen.
Vroeger ging de strijd vooral om concurrentie, klanten, assortiment en de winkel naast je. Belastingen en regels waren er toen natuurlijk ook.
Maar tegenwoordig lijkt ondernemerschap steeds vaker anders bekeken te worden. Niet alleen gerealiseerde winst, maar ook opgebouwde waarde, overwaarde en theoretisch rendement komen nadrukkelijker in beeld als belastinggrondslag.
Het gaat mij niet om een pleidooi tegen belasting of verandering, maar om de vraag waar de balans ligt tussen een gezonde bijdrage aan de samenleving en het belasten van niet-gerealiseerde, niet-liquide waarde.
En als opgebouwde waarde steeds meer wordt benaderd als iets dat tussentijds afgeroomd moet worden (ook als die waarde niet gerealiseerd of liquide is) dan raak je uiteindelijk aan de kern van ondernemerschap zelf.
Want als generaties ondernemers straks gaan denken:
“Waarom zouden we nog jarenlang risico nemen, investeren en opbouwen als bezit en opgebouwde waarde vooral gezien worden als belastingbron?”
……dan volgt vanzelf het volgende hoofdstuk:
verkopen, schaal verkleinen, stilvallen of vertrekken naar landen waar lange termijn ondernemerschap nog wél wordt gekoesterd.
Familiebedrijven vormen bovendien in veel regio’s de ruggengraat van werkgelegenheid, lokale betrokkenheid, sponsoring en economische stabiliteit. Juist daarom is het belangrijk om goed na te denken over hoe we in Nederland omgaan met ondernemerschap, opgebouwd vermogen en continuïteit over generaties heen.
Al zal uiteindelijk de volgende generatie zelf moeten besluiten hoe zij hiermee omgaat.
Zij erven niet alleen een bedrijf, maar ook het fiscale en maatschappelijke klimaat waarin dat bedrijf moet voortbestaan.
Doorgeslagen Mensenrechtenindividualisme
Het resultaat is een democratie waarin het gedeelde leven van het collectief juridisch wordt uitgehold, overstemd door de onaantastbaarheid van het individu. Deze architectuur bepaalt op diepgaande wijze de migratiepolitiek. Doordat de wet enkel individuen als dragers van (mensen)rechten erkent, behandelt zij ook migranten als individuele morele subjecten.
Het respecteren van de individuele rechten van tientallen miljoenen migranten met uiteenlopende culturele, morele en religieuze wereldbeelden wordt als een morele plicht van de liberale orde gezien. Deze abstractie negeert echter hoe hun collectieve aanwezigheid de culturele, juridische en politieke normen van hun nieuwe omgeving herschrijft, en daarmee de levens van degenen die reeds geworteld zijn.
De ontvangende samenleving wordt daarmee juridisch onteigend. De wet ziet enkel individuen, maar niet alle op gelijke wijze: de migrant-individu, losgemaakt van context, is hyperzichtbaar, terwijl de burger-individu, ingebed in een culturele wereld die de wet niet kan vertalen, onkenbaar wordt.
Dit leidt tot de aperte onrechtvaardigheid waarbij de mensenrechten van de ontwortelde migrant-individu onaantastbaar zijn, zelfs wanneer zij ingaan tegen de collectieve wil van burger-individuen, wier belangen als juridisch betekenisloos worden afgedaan. De Rechtsstaat beschermt wel aankomst, maar geen verbondenheid, en ondermijnt daarmee de samenhang en identiteit van het demos dat zij geacht wordt te beschermen.
In welke taal zouden zij die reeds geworteld zijn hun verlies moeten uitdrukken opdat de liberale orde het zou kunnen vertalen in juridische bescherming?
De taal die voortkomt uit dit juridische en filosofische vacuüm is vaak ruw en daardoor gemakkelijk te verwerpen. De fout die elites maken, is dat zij ook de oorzakennegeren die aan deze gevoelens ten grondslag liggen, in plaats van ze te erkennen voor wat ze zijn: bewijs van de onvolledigheid van het huidige systeem. #Cultuurdefensie https://t.co/tKIcw8wBso
https://t.co/e1SN65wHEr
Ricky Gervais on 60 Minutes Makes a Crystal-Clear Case for Free Speech
He put it perfectly: the great thing about freedom of speech is that I can say what I want, and you can say you're offended, and I get to decide whether I care or not.
Because let's be honest, there's nothing you can say that someone, somewhere won't find offensive.
That's why blasphemy laws are so absurd, they're basically trying to protect an all-powerful deity from having its feelings hurt.
At the end of the day, we should be free to criticise any idea.
Just because you're offended doesn't automatically mean you're right.
Spot on, Ricky. Free speech isn't about never upsetting anyone, it's about the right to speak anyway.
Ze heeft formeel gelijk dat bij wet statushouders verplicht aan een woning moeten worden geholpen.
Het is totaal krom dat andere mensen die ook met spoed een woning zoeken (bvb daklozen, mensen na een scheiding of na ontslag of faillissement een gedwongen verkoop van huis) niet bij wet aan een woning hoeven worden geholpen.
Daar hoor je haar echter niet over, om dit bij wet gelijk te trekken.
Een specifieke groep heeft een afdwingbaar recht op huisvesting en anderen ontberen dat. Dit is politiek gezien moeilijk uit te leggen aan mensen die zelf al jarenlang wachten.
Zo wordt de ene groep bevoordeeld boven de andere groep. Dat heet discriminatie.
Bovendien heeft het een aanzuigende werking van buiten op een bestaand woningtekort.
De hamvraag is: waarom stelt ze de wet niet gelijk voor iedereen die met spoed een woning zoekt?
En waarom draait ze het niet om, als ze toch ongelijkheid toestaat, dat er een rem op aanwas van woningzoekenden van buiten komt?
Nette reeële vragen. Naar het antwoord blijven we gissen.
En dan wordt het een gokje: WIL ze statushouders voorrang geven? Of is ze zo’n incapabele technocraat dat ze de wet wil uitvoeren, tegen beter weten in?
En wat is erger?
"Het coalitieakkoord is het projecteren van een heilsverwachting op een politiek programma: als we maar genoeg modelleren, genoeg geld uitgeven, genoeg boeren uitkopen (preciezer: hun land ontvreemden). De overheid als verlossingsinstantie belooft het natuurparadijs dat niets met de werkelijkheid te maken heeft. Anders gezegd; de overheid verdedigt een technocratisch geloofssysteem met religieuze ijver, die elk tegenargument absorbeert of diskwalificeert, en is bereid hele sectoren te ontmantelen op basis van modelmatige ficties."
Jaap Hanekamp over het stikstofdebacle in zijn eerste column voor @indepen_media
https://t.co/pAi6Z5fsOn
Als asielzoekers weten dat ze geen:
- Week en zakgeld meer krijgen tijdens hun aanvraag maar drie keer per dag een maaltijd en benodigheden zoals kleding en sanitaire producten op aanvraag bij het COA,
- Enkel een asielaanvraag mogen doen als ze een geboorteakte, een geldig paspoort of identiteitskaart kunnen laten zien en een dna test toelaten,
- Ze tijdens het verblijf op het azc dagelijks een aanwezigheids meldplicht krijgen,
- Ze tijdens hun aanvraag vrijwillig aan het werk moeten in de omgeving waar ze in het azc verblijven, denk aan plantsoendienst in de wijk, schoonmaak van het azc terrein etc,
- Na verkrijgen van een status er geen gezinshereniging mogelijk is en de statushouders net als een Nederlander pas een buitenlandse partner naar hier kan halen mits er genoeg inkomen, een langdurig arbeidscontract en een woning is,
- De taaleis omhoog gaat en de Nederlandse taal en maatschappij oriëntatie verplicht wordt gevolgd zodra een asielzoeker een aanvraag doet,
- Aanvragen voor luxe zorg, zoals plastisch chirurgie, dure tandheelkundige operaties etc en meerdere zwangerschappen niet meer gratis vergoedt worden,
- Racisme, discriminatie, vrouwenhaat, homofobie tijdens het verblijf op het azc einde procedure betekent en direct opstarten van terugkeer,
- Drugs en alcohol overlast en crimineel gedrag direct einde procedure betekent en direct opstarten van terugkeer,
- Agressie, geweld, grote bek etc richting azc personeel, politie, zorgmedewerkers etc direct einde procedure betekent en direct opstarten van terugkeer.
Ik kan 100% garanderen als bovenstaande ingevoerd zou worden de spreidingswet meteen van tafel kan en wellicht alleen Ter Apel open hoeft te blijven.
Want de instroom zal dan minimaal zijn.
Maar het kabinet wil dit niet.
Want de financiële belangen van velen zijn belangrijker dan een eerlijk asiel systeem.
@geertwilderspvv@henkvermeer
Er is iets raars aan de hand in journalistiek schrijversland. Het maakt niet uit welke column, artikel of social media ik lees: alles leest alsof ik het al 100x eerder heb gelezen.
Waarom @lale_gul89 de ver-Chat-isering van de media belichaamt
https://t.co/7qFpv94ZKf
Maak mij dictator en ik regel: einde klimaatcult, einde windmolens, bouwkerncentrales, stop op massa-immigratie, einde stikstofbeleid, promoot gezond eten zoals vlees, defensieuitgaven naar 2-2.5%, onderwijs obv prestatie, NPO privaat dus 0 subsidie, snij enorm in overheid
Gisteren aan het einde van de vergadering een oproep. Een oproep waar iedereen een stil van werd. Een oproep waar ikzelf een brok van in mijn keel kreeg. Ik mag - nee zelfs wenselijk - dit openbaar maken. Ik zeg tegen alle bestuurders in Nederland lees dit. Laat het tot je doordringen en zeg gewoon dan even niks. Zwijg of zeg zachtjes “dankje”. #SamenOptrekken
Jongens ik ben niet zo geinteresseerd in jullie eventuele verstoorde relatie met @mariannezw. Ik weet dat haar houding tegenover FVD ergernis opwekt en dat ze snel blockt en jada jada. Maar doe als @thierrybaudet blijf nieuwsgierig, blijf het gesprek aangaan. Blijf open. Zeker nu ze een plattelandsactiegemeenschap aan het opzetten is die uniek is en een omslag teweeg zou kunnen brengen. Ik had het ook kunnen doen, maar zij deed het. Dat is het verschil. En dat is te prijzen. En hoognodig. Nu boeren van hun land worden gejaagd voor moerasgrasjes door types als @mirjamsterk. Als we nu niks doen zijn we ons platteland kwijt. Niet alleen de boeren, die veel van hun ondergang aan henzelf te wijten hebben, boeren die, ondanks de waarschuwingen, te veel hebben vertrouwd op CDA en BBB, maar ook het hele platteland. Ons uitzicht, onze laatste vrije ruimte, ons voedsel, onze vrijheid. We moeten samen optrekken of we nou willen of niet. Hou haar actie in de gaten. Vertrouw me maar. Het moet.
Bret Weinstein just said something that won’t leave my head:
For the first time in 300,000 years of human evolution, we removed the cost from the single biggest reward nature ever invented — sex and pair-bonding.
Reliable birth control + abortion = you can now cash the evolutionary lottery ticket without paying the 20-year mortgage of pregnancy, diapers, sleepless nights, and college funds.
Result? An entire generation of 18–35-year-olds walking around with the energy, libido, hormones, and protective instincts that evolution spent millions of years calibrating for child-rearing… but with zero actual children. That energy didn’t disappear. It got redirected.
Heather Heying’s observation is brutal: young women especially began treating ideologies the exact way evolution wired them to treat babies. Climate change, social justice, whatever the cause of the month is — it gets defended with literal mama-bear ferocity, the same neurochemistry that once guarded a toddler from predators now guards an abstract idea from wrong think.
And now Elon is promising the second shoe is about to drop: AI-driven abundance will make money as “free” as sex became in the 1970s. Both of evolution’s primary carrots — mating and resource acquisition suddenly cost almost nothing.
Weinstein’s ice-cold question: When producing and protecting actual children is no longer the central organizing principle of adult life… and when creating wealth is no longer required for status, security, or attracting a mate…What is left to give a human life direction, meaning, and structure?
Are we about to become a species that invents bigger and bigger dragons to slay just to feel alive? Or do we drift into total listlessness? This 3:52 clip is genuinely haunting.
Watch it all the way through, then tell me — honestly — does this explain the absolute intensity we’re seeing in culture right now, or is Bret completely missing something?
Real answers only. Quote-post if it hits you in the chest like it hit me.
Het is één voor twaalf.
Het gevaar van Chat Control is niet wat het vandaag doet, maar wat het morgen mogelijk maakt.
Wij kunnen ons dat vaak niet voorstellen en juist daarom maken we ons weinig zorgen.
We zeggen ook makkelijk: “Als je niets te verbergen hebt, is er toch geen probleem?”
Maar dat is waar het fout zit.
Want vrijheid gaat niet over iets te verbergen hebben.
Vrijheid betekent dat wat van ons is, ook echt van ons blijft.
Onze gedachten. Onze gesprekken. Ons leven.
Vandaag heet het Chat Control.
Morgen volgt Digital ID.
En daarna komt de digitale munt die bepaalt wat we nog mogen kopen, of wanneer.
Los van elkaar lijken het onschuldige maatregelen maar samen vormen ze een systeem waarin onze vrijheid verdwijnt.
En nee, dat gebeurt niet met één klap.
Er is geen dag waarop iemand plots zegt: “Vanaf nu ben je niet meer vrij.”
Vrijheid verdwijnt stilletjes.
Wet na wet. Update na update.
Altijd zogezegd voor onze veiligheid.
Maar als het laatste restje privacy wegvalt, is het te laat.
Dan zijn we geen burgers meer, maar gebruikers van ons eigen leven.
Daarom moeten we nu wakker zijn.
Niet angstig, maar super alert.
We moeten durven nadenken, durven vragen stellen, durven zeggen: tot hier en niet verder.
Want als wij zwijgen, kiest iemand anders in onze plaats.
En dan verliezen we niet enkel onze privacy, maar ook onze stem.
Het is één voor twaalf.
Nog even, en de klok slaat.
Dus alsjeblieft: informeer jezelf écht over wat Chat Control betekent en wat de combinatie met Digitale ID en CBDC kan teweegbrengen: totale controle en verlies van onze vrijheid. Ik weet het, dat klinkt zo ongeloofwaardig dat we het ook niet willen of kunnen geloven.
Maar onze kinderen zullen ons óf dankbaar zijn, of vol onbegrip terugkijken naar waarom wij dit anno 2025 lieten passeren.
Doe het niet om een discussie te winnen,
maar om te begrijpen dat dit -stil en bijna onmerkbaar- werkelijk het begin kan zijn van het einde van onze vrijheid en die van allen die na ons komen. Echt.