De Raad van Amsterdam gaat donderdag een boycot tegen Israël afkondigen op basis van zijn ‘mensenrechtenbeleid’. Dat gebeurt niet tegen een land als #China, terwijl je dat op basis van hetzelfde beleid zou mogen verwachten.
Zo’n miljoen Oeigoeren creperen in Chinese kampen. In Hong Kong is elke oppositie gesmoord. 6 Miljoen Tibetanen en miljoenen religieuze minderheden worden beperkt in hun religieuze en nationale vrijheden.
Toch herbergt Amsterdam twee Chinese overheidsbanken, enkele grote Chinese bedrijven zoals Huawei en biedt het ruimte aan diverse handelsmissies vanuit China, zoals de China–Netherlands Investment and Trade Cooperation Conference die in het Van Gogh Museum op 22 april plaats had.
De UvA en de Hogeschool van Amsterdam hebben samenwerkingsprojecten en uitwisselingsprogramma’s met Chinese Universiteiten. Geschat wordt dat China tot 10% van de Amsterdamse economie uitmaakt.
Als je als gemeente al meent dat je zelf buitenlandse politiek moet bedrijven, doe het dan consequent. Wees niet hypocriet en discrimineer niet.
Amsterdam koopt jaarlijks voor honderden miljoenen euro’s aan werkkleding, ICT, bouwmaterialen, zonnepanelen en elektronica. Veel daarvan komt uit China. Gaat dat ‘gewoon’ door? Hebben de Amsterdammers geen recht om te weten hoe de gemeentelijke contacten zijn met Chinese staatsbedrijven die medeplichtig zijn aan die schendingen van de mensenrechten. Of moeten we concluderen dat in Amsterdam misdaden zwaarder worden gewogen als die door Joden zijn begaan? Dan zijn we terug in de Middeleeuwen. (Afgezien van de vraag of alles wel waar is wat door de gemeenteraad wordt beweerd)
Amsterdam kreeg na de oorlog van Koningin Wilhelmina het devies: “Heldhaftig, Vastberaden en Barmhartig.”
Die spreuk heeft zichzelf helaas overleefd. “Angstig, Inconsequent en Onbekwaam” lijkt nu meer op zijn plaats.
De Europese Unie is zijn doel ver voorbijgeschoten. Wat ooit begon als een economisch samenwerkingsverband tussen landen die elkaar nodig hadden voor handel en stabiliteit, is verworden tot een politieke moloch.
Terug naar deze basis van economische samenwerking is van levensbelang.
Donderdag debat in de Tweede Kamer.
Dat de burgemeester van Allahdam Femke HalsOemma twee linkerhersenhelften heeft, is geen geheim. De gevolgen van dit probleem worden echter steeds meer zichtbaar.
De hoofdstedelijke burgemeester presenteert binnenkort haar visie op de scheiding van kerk en staat. Daarin kiest zij voor wat zij “inclusieve neutraliteit” noemt. Religieuze gemeenschappen moeten gelijk behandeld worden, maar de gemeente moet zich wél actief uitspreken tegen stigmatisering van gelovigen.
Tegelijk neemt Halsema afstand van de progressieve gedachte van “compenserende neutraliteit”, waarbij bepaalde groepen ondersteuning konden krijgen vanwege hun veronderstelde kwetsbare positie.
Juist de timing daarvan is veelzeggend. Decennialang gold binnen progressief Nederland dat achtergestelde groepen aanvullende bescherming verdienden. Die gedachte werd toegepast op migranten, religieuze minderheden en allerlei groepen die volgens de heersende opvattingen structureel nadeel ondervonden. Nu Joden zich sinds 7 oktober 2023 geconfronteerd zien met een golf van antisemitisme, uitsluiting en onveiligheid, blijkt de tijd van bijzondere aandacht plotseling voorbij.
Spanning werd al zichtbaar toen Halsema haar omstreden Nakba-verklaring postte. Voor veel Joodse Amsterdammers voelde het ongepast dat de burgemeester van de stad van de Februaristaking en de Hollandsche Schouwburg zich publiekelijk verbond aan een Pallie-propagandistisch begrip dat in de praktijk wordt gebruikt binnen een narratief waar de legitimiteit van Israël ter discussie wordt gesteld. Dat het Centraal Joods Overleg kritiek uitte op deze grabbeltonversie van de geschiedenis, was begrijpelijk en vooral zéér noodzakelijk!
De reactie van Halsema was kenmerkend en lasterlijk: de vertegenwoordigers van dit deel van Joods Nederland werden gereduceerd tot “een kleine groep heren”, die zich haar woorden te veel zouden aantrekken. Alleen al die formulering verraadt een rigide wereldbeeld. Het gebruik van het woord “heren” suggereert hier invloed, macht en privilege. In het universum van Halsema behoren deze vertegenwoordigers dus niet tot de kwetsbaren, maar tot de groep die gecorrigeerd moet worden.
Hier wordt zichtbaar hoe hedendaagse intersectionele ideologische kaders het politieke denken bepalen. Kwetsbaarheid wordt steeds minder beoordeeld op basis van feitelijke dreiging en meer op basis van een morele hiërarchie. Moslims worden steevast gezien als een minderheid die bescherming verdient, óók wanneer zij lokaal de meerderheid vormen en dominant zijn. Joden worden in dit beeld steevast geassocieerd met macht, succes, ‘witheid’ en Israël, met alle moderne vormen van bloedlaster van dien. Zo ontstaat een wrange paradox. De objectieve dreiging voor Joden neemt toe, terwijl de maatschappelijke erkenning van die dreiging afneemt.
De gebeurtenissen rond Maccabi Tel Aviv maakten dit pijnlijk duidelijk. In plaats van de aandacht te richten op het feit dat Joden doelgericht en massaal werden opgejaagd door gewelddadige islamitische antisemieten, verschoof het debat van de pogrom naar de mogelijke stigmatisering van moslims. De bestuurlijke reflex was gericht op de gevoelens van de omgeving waaruit veel daders afkomstig waren.
Halsema weet dat Joodse Amsterdammers zich steeds verder verwijderd voelen van hun stad. Opmerkelijk genoeg lijkt zij vooral geïnteresseerd in de manier waarop Joden reageren en minder in de vraag waardoor zij zich daartoe genoodzaakt zien.
Antisemitisme begint zelden met geweld. Het begint met het wegwuiven van zorgen, met het voorstellen van Joden als buitenstaanders en met het frame dat hun opvattingen en aanwezigheid vooral een bron van maatschappelijke onrust vormen.
Europa heeft dezelfde fout eerder gemaakt. Amsterdam zou die fout nooit meer moeten maken. Helaas gaat het niet de goede kant op. Dat gegeven zou de burgemeester van Amsterdam zich méér moeten aantrekken dan de kritiek van een paar “heren”.
*Bronnen in onderstaande tweet.
Volledig ongeschikt als bestuurder. Dit is een politicus. En dan nog eens eentje die niet tegen kritiek kan. En eentje die de koepel van Joodse organisaties in Nederland en Amsterdam moeiteloos voor de bus gooit zodra die het waagt haar te bekritiseren op grond van feitelijke historische onjuistheden in haar Nakba-post. Dan gaat deze '''burgemeester''' gewoon shoppen onder Joden die haar ideologische standpunten delen. Veel succes met die clubjes als er echt stront aan de knikker is op de Amsterdamse straten de komende jaren. Of zou ze dan wel met die paar heren gaan spreken?
De uitspraken die ze deed bij AT5 zouden een bestuurlijke doodzonde moeten zijn, maar zijn dat niet in deze stad, met deze raad en dit college. Treurig, maar niet onverwacht: links heeft een lange geschiedenis met persoonsverheerlijking. Compleet krankjorem, maar wie weet heeft @NItaliaander nog wat te zeggen?
Het boek “ een kwestie van uitvoering” beschrijft duidelijk de houding van het stadsbestuur en ambtenaren in de 2eWO., ook van de burgemeester destijds. Dit college van B&W doet daar niet voor https://t.co/VDwntqHkTF geschiedenis zal ooit over hen oordelen.
Amsterdam gaat bedrijven die in Israël werken de stad uitjagen.
‘Ethisch’ handelen? Intussen worden de ogen gesloten voor de misdaden in China. Advies is ook de banden met Ramallah, waar al 20 jaar een dictator regeert, aan te halen. Wat een hypocrisie! https://t.co/pm6ELU0bUR
De Arnhemse burgemeester #Marcouch wilde met rapper #Ye naar het Holocaustmuseum en het Namenmonument. Een gotspe, vindt voorzitter #DavidBeesemer van Maccabi Nederland. ‘Het Holocaustmuseum is geen decorstuk voor public relations’. https://t.co/HRRXDyx5jt
Femke Halsema schoffeert het @CJO_NL, de koepel van Joodse organisaties. Het CJO is al jaren dé gesprekspartner van de burgemeester als het om Joodse zaken gaat. Het overlegorgaan had kritiek op Halsema's nakbaverklaring. Dat mag niet van de burgermoeder, want kritiek is een dingetje bij haar. Op AT5 verklaart zij nu dat het CJO een kleine groep heren is die niet representatief is voor Joden in Amsterdam. Waaruit maar weer eens blijkt dat ze liever ja-knikkers om zich heen verzamelt. Beste mevrouw Halsema, uw geliefde groepje (een heel kleine minderheid) ja-knikkers zijn juist niet representatief voor de Amsterdamse Joden.
#VrijeUniversiteit Berlijn verwerpt boycot Israël:”Wie eist dat de banden met onderzoekers en instellingen worden verbroken,begrijpt de rol v wetenschap en onderwijs in tijden v conflict niet”. Welke Universiteit in NL heeft de moed hetzelfde te verklaren? https://t.co/KATg3uMG7i
#Halsema sprak van “absolute schande”, toen Pally-activisten een raadsdebat verstoorden met een spandoek “Hannie&Hamas is gewapend verzet”. Die boosheid begrijp ik niet.
Zij oogstte wat ze gezaaid heeft. Met haar #Nakba verklaring, die de Palestijnen als onschuldige lammetjes neerzet en Israël als wrede agressor, gevolgd door de lof van Hamas knuffelaar #AbuRashed, roep je dit soort acties op.
Femke, in plaats van zo boos te worden op vier actievoerders zou ik eens in de spiegel kijken.
@overlistener@AlptekinAkdogan Dit is toch al jaren bekend.
Zie 0 politieke verzoeken om de banden verbreken, boycots, demonstraties, cancel cultuur voor alles en iedereen uit de VAE.
Niks.
Dit boosaardige broddelwerkje in Trouw was voor mij de druppel. In een uitgebreid interview met EW Magazine ga ik in op de beschuldigingen van culturele toe-eigening, diefstal en culinaire genocide (!) – en waarom die volkomen uit de lucht gegrepen zijn:
https://t.co/ibFARM14M5