@Kuijken040 Hahaha jij wilde toch een kind?! Maar hebt er dus eigenlijk geen tijd voor? Neem maar een vrije dag, kan je leuk met hem watergevecht doen 👍
Rellen, wegkijken en een rechtsstaat die haar gezag verliest
Scheveningen, Zandvoort, Hoek van Holland, Utrecht, Amsterdam. Iedere keer hetzelfde patroon. Grote groepen jongeren die complete boulevards, stranden, stations of winkelgebieden veranderen in gebieden waar ondernemers, gezinnen en politie zich moeten aanpassen aan relgedrag, intimidatie en geweld. Iedere keer volgen dezelfde woorden: “onacceptabel”, “we nemen het serieus”, “onderzoek loopt”. En daarna? Vrij weinig.
Wat burgers inmiddels zien, is niet een overheid die grip heeft, maar een overheid die voortdurend achter de feiten aanloopt. Een overheid die vooral praat over aanpakken, maar waarvan de handhaving steeds minder geloofwaardig overkomt. Het gevoel leeft breed dat relschoppers, geweldplegers en structurele overlastgevers in Nederland nauwelijks nog onder de indruk zijn van politie, justitie of bestuur.
Dat gevoel komt niet uit de lucht vallen. Zelfs experts zeggen inmiddels hardop wat burgers al jaren ervaren: het probleem is niet het gebrek aan regels, maar het gebrek aan consequenties. Hoogleraar Stavros Zouridis stelt het pijnlijk duidelijk: mensen zijn soms eerder thuis dan dat de dienst van de agent erop zit.
Dat is vernietigend voor het vertrouwen in de rechtsstaat.
Want wat ziet de gemiddelde burger? XR die wegen en snelwegen bezet en keer op keer mag terugkomen. Pro Palestina demonstraties die ontsporen in intimidatie, vernielingen of openlijke steunbetuigingen aan extremistische organisaties. Jaarwisselingen waarin complete wijken veranderen in oorlogsgebieden. Voetbalrellen waarbij steden worden afgebroken. Treinverkeer dat stilvalt door activisten. Boulevards waar ondernemers hun zaak eerder sluiten omdat groepen jongeren bewust de confrontatie zoeken.
En telkens weer ontstaat hetzelfde beeld: de overheid deinst terug, politie moet improviseren en justitie straalt geen afschrikking meer uit.
Ondertussen hoort de burger dat “de wetgeving op orde is”. Dat klopt misschien juridisch, maar praktisch merkt niemand daar nog iets van. Want regels zonder handhaving zijn niets meer dan decoratie. Een rechtsstaat leeft niet van wetten op papier, maar van zichtbare gevolgen voor wie de grenzen overschrijdt.
Daar wringt het fundamenteel.
Wanneer ondernemers in Scheveningen of Zandvoort zeggen dat zij zich niet gesteund voelen, dan gaat het niet alleen over overlast. Het gaat over gezag. Over de vraag wie uiteindelijk bepaalt wat normaal gedrag is in de openbare ruimte. De ondernemer, de burger en de politie, of de groep die het hardst schreeuwt, intimideert en geweld gebruikt.
En juist daar begint Nederland steeds meer terrein te verliezen.
Want jongeren die opgroeien met het idee dat een waarschuwing, taakstraf of korte aanhouding het ergste is wat hen kan overkomen, verliezen respect voor grenzen. Niet omdat zij allemaal zware criminelen zijn, maar omdat de staat geen overtuigende grens meer trekt. Als overtredingen nauwelijks voelbare gevolgen hebben, dan verdwijnt vanzelf de rem.
Het gevaar daarvan is groter dan één relavond aan het strand. Het tast het vertrouwen van gewone burgers aan. Mensen zien dat regels streng worden toegepast op belasting, parkeren, milieuzones of administratieve fouten, maar opvallend voorzichtig bij groepsgeweld, intimidatie en structurele ordeverstoring. Dat verschil vreet aan het draagvlak.
De pijnlijke conclusie is dan ook dat Nederland niet kampt met een tekort aan analyses, rapporten of beleidstaal. Het probleem is een gebrek aan daadkracht, opvolging en zichtbare handhaving. De overheid straalt te vaak uit dat escalatie eerst moet plaatsvinden voordat men werkelijk optreedt.
En zolang relschoppers weten dat de kans op echte consequenties klein blijft, verandert er niets. Dan blijft het dweilen met de kraan open, terwijl burgers steeds meer het gevoel krijgen dat orde en gezag in Nederland langzaam optionele begrippen zijn geworden.
https://t.co/KS3I2tj4sa