Gente, alguém pode me explicar como uma única pessoa consegue trabalhar das 9h às 18h, fazer 10 000 passos por dia, ir à academia três vezes por semana, cozinhar refeições caseiras, manter a casa impecável, passar tempo de qualidade com a família, dormir oito horas por noite, ler livros, aprender idiomas, ter hobbies, cuidar da saúde, ser atraente o tempo todo… e ainda assim conseguir não acabar com um transtorno de ansiedade?
Tenho a impressão de que nos venderam uma imagem da vida que é simplesmente impossível de sustentar na realidade.
reçel profesörü tiviti… muazzam ya. yıllardır her kadın ortamında anlatıyorum bunu. hayatı güzelleştiriyor ve kolaylaştırıyor. tdk’ya da girmeli bence. reçel profesörü: “kişinin kendisinin bilmediği/tecrübe etmediği işler üzerinden muhatabını eleştirmesi veya yermesi”
günde ortalama 20 sayfa okuyarak bu yıl 22 kitap bitirdim. bi seyi az yap ama sürekli yap mottosunu cok seviyorum. günde 30dk herhangi bi şeye baksak 1 yıl sonra o şeyde gelecegimiz seviye korkunc seviyede iyi oluyor
babama facetime yeni evimi gösteriyodum, ev tertemiz ve aşırı düzenli babam da dedi ki“madem bu kadar düzenli temizdin bana mıydı garezin?” (aile evindeki dağınıklığımdan bahsediyo) ben de dedim ki “baba çünkü mutsuzdum.” kısa ve net.. ne dağınıktım ne de tembel sadece mutsuzdum
kitap okumak biraz komik cunku okudugum kitapta ana karakter cok tehlikeli bi magaraya girdi ve basina cok kotu bi sey gelmek uzereydi, sonra benim baska bi is icin kalkmam gerekti, uc gundur orada o sekilde duruyo mesela, inanilmaz gergin bi yerde cikmis oldum o orada kaldi oyle