تازه بعد از پروسس شدن این همه حال بد و هیجان شدید قشر مغز راه میفته و میشه از کلام استفاده کرد و استدلال کرد و فکر کرد. الان هر بحثی که میکنید فقط حمله کورکورانه هیجانی ه بدون کوچکترین امکانی برای رسیدن به اتفاق نظر یا حتی گوش کردن فعال نظر دیگری
مشکل شایعی در اتاق درمان مراجعین در این روزها مطرح میشه
میدونستم ما مردمی هستیم که ظرفیت تحمل احساسات منفی خودمون و بقیه رو نداریم و به هرکاری دست میزنیم که زود موقعیت و عوض کنیم به جای تجربهی به موقع احساسات؛و میترسیم از دیدن و گفتن اینکه «میترسم،عصبانیام،حوصلهندارم»
این همه هیجان اگر الان در محیط امن و همدلانه تجربه نشند تبدیل به علائم طولانی مدت post-traumatic میشن و هرکدوممون «بیرحم» یا بیمار بعدی خواهیم شد. محیط امن یعنی تحمل حال بد رو داشته باشیم و به هم اجازه بدیم هرکی به مدل خودش بحران رو طی کنه.
@Psych0_analyst@MetaWoman1990 اشکالی نداره رازداری مراجع رو در این حد نقض کردید؟ درمانگری که از مردم مراجعش هم برای خودش کلاه میبافه. اتنشن کافی کی میگیرید که بردارید؟