Bittersweet

زن زندگی آزادی 📍Based on a scientific story

[Bittersweet @justaboutnik]

I was swimming. I was fighting. And then I thought, just for a second, I thought 'What's the point? ' And I let go.

Grey’s Anatomy

[Bittersweet @justaboutnik]

@shooreshiirin منم هستم✋🏻

[Bittersweet @justaboutnik]

ایرانیای لس‌انجلس قشنگ یه case study اند:)

[پَر @kheilimeow]

نگید مهندس بود، دکتر بود، جوان بود، زیبا بود؛ بگید انسان بود، حق زیستن داشت، کشتنش.

[Hashem @reyhashemi]

من هنوز دارم با همون وی‌پی‌ان گرونا توییت میزنم، لطفاً یه تفاوتی بین توییتای من و بقیه قائل باشین.

[لوییس دگا @the_degaa]

به زنونه اینترنت رسیده؟

[چیچو بدون فرانکو @mrchichooo]

انگار از انفرادی آوردنت بند عمومی

[Bittersweet @justaboutnik]

@shazthemaz جون بابا :))

[She @sh_i_i_i]

از تعداد آدم‌ها و دوست‌هایی که بهم پیام میدن که نمی‌تونن مزار سینا رو تو سامانه بهشت‌زهرا پیدا کنن، شک کردم که اسامی جاویدناما از این سامانه پاک شده باشه (اوایل بود)
با چندنفر دیگه و با اسامی مختلف و نام پدر و متوفی‌های غیر جاویدنام چک کردیم و حدسم درست بود. بهشت زهرای تهران (اقلا اینجا رو می‌دونم) اسم عزیزان ما رو از سامانه‌ش پاک کرده!

[Bittersweet @justaboutnik]

@BahaarH68 اشکمو در آوردی بهار🥹♥️
الهی همیشه خوشحال و خوشبخت باشی عزیزم!

[ڤ @Oculudentavis]

دوستان جدی می‌پرسم که زنی وجود داره که مخالف ج‌.ا باشه و اکت سیاسی بکنه و شما باهاش اوکی باشید؟ چون من فکر می‌کنم از یک جایی به بعد دیگه قضیه زن‌ستیزیه.

[fateme @Fatememtl]

هایده عزیز، ما حتی روز های روشنی هم ندیدیم که بخوایم باهاش خداحافظی کنیم.

[عرفرگولی @erfergal]

وحید جان سلام مجدد.

[Bittersweet @justaboutnik]

*ضرس‌قاطعو چرا اشتباه نوشتی حالا عزیزم؟:))

[Bittersweet @justaboutnik]

ببینید دوستان فارغ از دیدگاه سیاسی آدما عرض می‌کنم؛ به ضرص قاطع این یاسمن سیاری یه scam بزرگه! اون قدر بزرگ که حتی خودش متوجه‌اش نیست!

[Bittersweet @justaboutnik]

@nooreiran_IRAN راستش من در مورد چیزی که شما میگی اصن مطمئن نیستم و این ادبیاتم دوست ندارم، بیشتر با شخصیت این آدم مد نظرم بود.

[Jeanne @Jeanne2022Rev]

سلام و درود بر هموطنان عزیز و همزبانان کُرد باغیرتم،
من ناصر بکرزاده هستم و صدای من را از زندان مرکزی ارومیه می‌شنوید. شاید این آخرین صدای من باشد. من فرزند ملا منصور هستم، ۲۶ ساله هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. در سن ۲۳ سالگی، زمانی که در اوج آرزوها و میل به زندگی بودم، دستگیر شدم.

پدر و مادرم از روز اول دستگیری من تا امروز، هر روز مرده‌اند و زنده شده‌اند. غم دوری و فراق، بر روی دوش‌شان سنگینی کرده و در اوج جوانی، پیر و شکسته شده‌اند. زمانی شاد بودند و آرزو داشتند تک‌پسرشان را در لباس دامادی ببینند. چند روز پیش از دستگیری‌ام قرار بود به خواستگاری برویم و اکنون ۴ سال است که آن دختر در انتظار من مانده است. همین الان هم که چند ساعت است خبر تأیید حکم اعدامم را شنیدم، نمی‌دانم چطور به او زنگ بزنم و بگویم که حکم من تأیید شده و قرار است اعدام شوم.

پس از پایان تحصیلات مدرسه، با توجه به تصمیم پدرم و علاقه‌ای که خودم داشتم، شروع به تحصیل در مدرسه علوم دینی صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر کردم. پس از دو سال درس خواندن، به دلیل شرایط خانواده، تصمیم گرفتم بخشی از بار مسئولیت را از دوش پدرم بردارم و یک مغازه فروش موبایل در ارومیه راه‌اندازی کردم.

در تاریخ ۱۲ دی ۱۴۰۲ دستگیر شدم و به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدم و تحت شدیدترین شکنجه‌های روحی قرار گرفتم. شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه پس از دو جلسه دادگاه در تابستان ۱۴۰۳، در پاییز همان سال بدون ارائه دلایل و مستندات کافی، حکم اعدام من را صادر کرد.

این حکم در فروردین ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور، با توجه به نبود شواهد و مدارک قانونی، نقض شد. پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه ارجاع داده شد، اما همان دادگاه برای بار دوم، در سایه جنگ ۱۲ روزه، دوباره حکم اعدام صادر کرد. این حکم نیز بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شد و بی‌گناهی من مورد تأیید قرار گرفت.

با این حال، پرونده برای سومین بار به شعبه دوم دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه بازگشت ولی متأسفانه به دلیل شرایط کشور در دی ماه ۱۴۰۴، برای سومین بار، حکم اعدام من، بر اساس نامه‌ای که از دفعات قبل کپی شده بود، صادر شد. این حکم امروز صبح از سوی شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور و در شرایط جنگی حاکم بر کشور، تأیید شد.

شنیدن حکم اعدام شاید برای بیشتر مردم قابل درک نباشد، اما این حکم طوری است که هیچ کس و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را تحمل کند.
اعدام مرا کشت، متلاشی کرد و هر لحظه مُردن خودم را می‌بینم و خانواده‌ام را هم از پای درآورده است. از کنار این نامه اعدام راحت رد نشوید، امروز نوبت من است و فردا نوبت فرد دیگری.
از هموطنان عزیزم، از کُردهای با غیرت در داخل کشور و هر جای دنیا، و از ماموستاهای آیینی که من از طلبه‌های آن‌ها بوده‌ام، خواهش می‌کنم صدای بی‌صدای من باشند. صدای مرا به گوش سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، و کل جهان برسانند.

ارومیه با کل ایران فرق دارد. این را از صمیم قلب می‌گویم: نخستین «جرم» من کُرد بودنم بود و پس از آن، سنی بودنم. به داد من برسید. من نه اولین نفر هستم و نه آخرین نفر خواهم بود.

ناصر بکرزاده
۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
زندان مرکزی ارومیه

منبع @KurdistanHRN

[Bittersweet @justaboutnik]

@officialgenebaz دور از جونت سخته ولی میشه هنوزم ناامید نباش

[Bittersweet @justaboutnik]

@Rmtsmn @officialgenebaz دست رو دلم نذار خواهر :))

[Bittersweet @justaboutnik]

وسترن‌بلاتای خوبی میذارم، حالا بماند که نتایج به صورت کلی ریدمانه :)

[Bittersweet @justaboutnik]

@officialgenebaz واقعا واقعا:))