@daoriginalsiin پُرسید: اندوهِ دوری را چِه تسکین است؟ گُفتم: خیال؛ دِل آزاد بِه پروازِ خیالت خوش باد؛ آدمی تواند جهانی سازد نه از آب وُ خاک، بلکه از رؤیا و خیال؛ بعید را قریب کُند و نزدیک را دور؛
محتشم کاشانی
@Yegan810 این احساسات همدردی و همزاد پنداری همه اش خیالات است،همانطور که نیچه میگوید:
چیزی که ما از آن عمیقا و شخصا رنج می بریم، برای دیگران غیر قابل درک است.
@Yegan810 چون نیک بنگری
همه تزویر میکنند...
اینکه آدم ها چیزی برای گفتن ندارند. واقعیت این است که هرکس فقط از دردهای شخصی خودش با دیگری حرف می زند. هر کس برای خودش و دنیا برای همه.