Υπάρχει ένα μόνιμο λάθος σε κάθε σχεδόν συζήτηση, που διεξάγεται, διεθνώς αλλά ιδίως στην Ελλάδα, σχετικά με το «μέλλον της σοσιαλδημοκρατίας» υπό τη σκιά της κρίσης...
https://t.co/7YTUrMYhC1
Με την απόφαση του Eurogroup μια σελίδα γυρνάει για την Ελλάδα: παρότι δεν πρόκειται ασφαλώς για το τέλος της λιτότητας ή της επιτήρησης, σφραγίστηκε η έξοδος από τα Μνημόνια στη σημερινή μορφή τους –και αυτό είναι ένα κρίσιμο, σχεδόν ιστορικό γεγονός...
https://t.co/MLTjsZPI5w
Με βάση τις αναλυτικές δημόσιες τοποθετήσεις μου («Ασκήσεις ψυχραιμίας» και «Υπό αίρεση αλλά αμετάκλητη»), η θέση μου για τη Συμφωνία που δημοσιοποίησε η κυβέρνηση σε σχέση με το όνομα της FYROM, είναι η ακόλουθη.
https://t.co/lRu2Lpujgd
Πριν "απαντήσει" στον Πρόεδρο Μακρόν, καλό θα ήταν ο κ. Τσακαλώτος να μας έλεγε πώς συνέβαλε ο ίδιος στην "αναπτυξιακή ατζέντα" της Ευρώπης και στο "δημοκρατικό και κοινωνικό της πρόσωπο" μέσα από αποφάσεις που άφησαν την Ελλάδα χωρίς ανάπτυξη, κράτος δικαίου και ισότητα.
Η υπόθεση των Τούρκων αξιωματικών με δέκα λέξεις: τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι "αριστερές" συνειδήσεις όμηροι του αυταρχισμού. Και με λίγες περισσότερες: https://t.co/bHuFa0BkN8
Ετσι όπως το πάει η κυβέρνηση, αναγκαστικά το 2018 θα δοθεί μάχη διάσωσης της Δημοκρατίας. Από απαγορεύσεις -ακόμα και σχολικών εκδρομών. Από την ολοκλήρωηση "κατάληψης της εξουσίας". Από τη χρησιμοποίηση των πάντων (ακόμα και Τούρκων και Σκοπιανών) κατά των ελευθεριών.
2017, annus horribilis, μέχρι το τέλος: Ο Τραμπ χαρίζει στους πλούσιους, ο Μαδούρο κλείνει τα κόμματα, η Πολωνία παραβιάζει επίσημα το κράτος δικαίου, η Ελλάδα βυθίζεται στη λάσπη. Καλό 2018,
Πώς λέγεται το κράτος που βασανίζει επί μήνες τους πολίτες του για να πάρουν μια κάρτα μεταφορών και μετά δεν κάνει τίποτα ώστε να μη μπαινοβγαίνουν τζάμπα και ανενόχλητοι όσοι δεν έβγαλαν ούτε κάρτα ούτε εισιτήριο; Α) Σοβιετικό, Β) Ανάλγητο, Γ) Ελληνικό
Αποκαλυπτική εβδομάδα για τη Διεθνή των Εκλεγμένων Αυταρχικών: ο Ερντογάν έδειξε την αγάπη του για το Διεθνές Δίκαιο, ο Πούτιν τη σταλινική σχέση του με την εξουσία και ο Τραμπ το σχέδιο του για να πωλήσουν όπλα, πετρέλαιο και προστασία οι πολυεθνικές των φίλων του
Και καλά ο Εντογάν: αυτός παίζει τα δικά του παιχνίδια. Αλλά τι να πει κανείς για τον δικό μας Πρωθυπουργό (ανεξαρτήτως αν έσωσε εκ των υστέρων την τιμή της χώρας η Δικαιοσύνη), που τού ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ, και μάλιστα μέσα σε δήλη προθεσμία, τους Τούρκους αξιωματικούς.
Οι κούφιες μεγαλοστομίες των δανειστών περί προόδου κρύβουν ικανοποίηση για την πλήρη υπακοή της ελληνικής κυβέρνησης στις μνημονιακές υποχρεώσεις και αδιαφορία για τη δομική κατάσταση της οικονομίας και της χώρας.
https://t.co/R6AgqpbJLA
Τόλμη και τάιμινγκ: θέλει πραγματική τόλμη -και ιδιαίτερους οικογενειακούς δεσμούς- για να "κόψεις" την αδερφή σου ενώ κανείς δεν το περίμενε και κανείς δεν σε υποχρεώνει. Αποτελεί όμως πολύ ισχυρό παράδειγμα. Τι κι αν η στιγμή είναι λάθος; Η τόλμη δεν έχει ποτέ τέλεια στιγμή.
Η κυβέρνηση έχει διαλέξει τον δρόμο της συλλογικής ανευθυνότητας και της συνειδητής χυδαιότητας, ενώ η αντιπολίτευση δεν έχει βρει τον τρόπο να μετατρέψει την ανευθυνότητα σε πολιτική καταδίκη και τη χυδαιότητα των άλλων σε ανάδειξη της δικής της διαφοράς.
Οι εγκαλούμενοι έγιναν εγκαλούντες, στρατιωτικοί και διπλωμάτες που έκαναν το καθήκον τους λοιδορούνται δημόσια, οι θεματοφύλακες θεσμών στράφηκαν κατά των θεσμών (>δλδ κατά του εαυτού τους), προκειμένου να διασώσουν τα αξιώματά τους.
Από την άποψη αυτή, η «υπόθεση Σαουδική Αραβία» είναι εμβληματική, με τη χειρότερη έννοια του όρου: αντί να διαλευκανθούν τα ερωτήματα και να αναληφθούν οι ευθύνες όπου υπάρχουν, τις τελευταίες εβδομάδες γίναμε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς αντιστροφής.
Η διεθνής γελοιοποίηση της χώρας -ξαφνικά γίναμε πωλητές από αγοραστές όπλων, ανακαλύψαμε οψίμως ότι τα όπλα σκοτώνουν, φέραμε στο προσκήνιο απίθανους μεσάζοντες,«εξαφανίσαμε» εκατοντάδες χιλιάδες όπλα,δώσαμε μυστικά ραντεβού σε αεροδρόμια - αντί να «μαζευτεί», έγινε πρωτοσέλιδο.
Οι πολίτες που άκουσαν & είδαν σκηνές από το«έργο» με «υπόθεση Σαουδική Αραβία»,δεν μπορεί παρά ν'αντιλήφθηκαν πόσο βαθιά τραυματισμένη, σχεδόν ανίατη, είναι η Δημοκρατία μας. Η διαρκής επίκληση των θεσμών αφήνει έκθετη την αδυναμία τους,όπως η ηθικολογία φανερώνει έλλειψη ηθικής