ʕ•ᴥ•ʔ I c e B e a r III

[𝙅𝙅𝙆☆ @JJKIXN]

เริ่ดนะ เพิ่งรู้เหมือนกันว่าคัดลอก GIF ได้ 5555555 ขนาดเล่นมานานแล้วนะเนี่ย

[ลินไทยเปย์✨ @MilinKittimaW]

และฉันมีสติกเกอร์วอมแบตเกาก้น แล้ว

[วว @WEEWAP]

ในที่สุดก็รู้แล้วว่าต้องใช้ GIF ยังไง

เรื่องนี้มันง่ายมากเลย😂

โดยย่อ
1- กดค้างที่ GIF
2- กดที่ "คัดลอกลิงก์วิดีโอ" แล้ววางในที่ไหนก็ได้

แค่นั้นเอง😁

แมสได้เลยโพสต์แค่นี้ชีวิตไม่เอาไรมาก

[Sim_Cin @Sim_Cin]

เรื่องเล่าจากมาเลเซีย

มีผู้คนจำนวนมากขึ้นที่ให้ความสนใจกับเรื่องราวของหญิงสาวเร่ร่อนในมาเลเซีย
ชาวบ้านในท้องถิ่นเล่าว่า เธอจะเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเดินทางทุกวัน แล้วเร่ร่อนไปแบบนั้นเป็นเวลาแปดปี เงียบๆ สงบๆ ไม่รบกวนใคร เพียงแค่อยากรอสามีและลูกชายมารับเธอกลับบ้าน

วันที่ 8 มีนาคม 2014 เธอพลาดขึ้นเครื่องบิน MH370 เนื่องจากเหตุผลบางประการ ส่งผลให้พลาดโอกาสบินไปพร้อมกับสามีและลูกชาย

[คุณก็พูดโพดเกินไป🕊️☮️ @goyard234]

อยากได้ไฟล์คมชัดน่ะพี่
ขอหนูทีเถิดดดด
หนูจะเอาไปปริ๊นแปะฝาบ้านเติมเต็มชีวิต

เกิดมาไม่เสียชาติเกิดเลยจริงๆฉัน
สัญญาว่าจะไล่เจาะอ่านให้ครบบบบ

[พส @processic]

🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿 เล่าทริปเที่ยวอังกฤษ-สกอตแลนด์ 11 วัน 10 คืน งบ 84,000 บาท รวมทุกอย่างแล้ว พักสะดวก เดินทางสบาย
💂 เก็บไฮไลท์ มิวเซียมใน London
🚂 ทัวร์ Scottish Highlands ดูรถไฟแฮร์รี่
🏡 เช่ารถขับไป Cotswolds & Oxford
🚄 นั่งรถไฟเที่ยว Edinburgh & Glasgow
⚽️ ดูบอลทีมชาติอังกฤษ-สเปน

[猫哥🕊️ @yqgyx123]

แม่เส้นเลือดในสมองตีบ แล้วโทรมาบอกให้ลูกสาวลาออกจากงาน กลับเชียงใหม่มาดูแล

ลูกสาวถามกลับแค่ประโยคเดียว

“แม่ ตอนแบ่งบ้าน แม่บอกว่าหนูเป็นคนที่แต่งออกไปแล้ว พอตอนนี้ต้องการคนดูแล หนูกลับมาเป็นลูกสาวแม่อีกแล้วเหรอ”

แม่ร้องไห้อยู่ปลายสาย

แม่ไม่รู้เลยว่า อีกไม่กี่วัน ลูกสาวจะไปเจอจดหมายจากธนาคาร ในลิ้นชักข้างเตียงของแม่

พาริน อายุ 38 เป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ

ณัฐ น้องชาย อายุ 35 เปิดอู่ซ่อมรถอยู่เชียงใหม่

พ่อเสียไปตั้งแต่ลูกๆ ยังเด็ก แม่ขายกับข้าวในตลาด เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว

พารินเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเงินกู้ กยศ. เสาร์อาทิตย์ไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ

ณัฐเรียนไม่จบ ม.ปลาย แม่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเปิดอู่ให้

พารินไม่เคยค้านสักคำ

ทำงานปีแรก เงินเดือน 15,000 เธอส่งให้แม่เดือนละ 3,000

พอเงินเดือนขึ้นเป็น 38,000 เธอส่ง 5,000

แม่ป่วย เธอจ่าย ตู้เย็นเสีย เธอซื้อใหม่ น้องแต่งงาน เธอใส่ซอง 50,000

ปีนั้นเธอเพิ่งซื้อคอนโดเล็กๆ ต้องผ่อนทุกเดือน

หกปีก่อน แม่เรียกเธอกลับเชียงใหม่

บนโต๊ะมีเอกสารโอนบ้านวางอยู่

บ้านสองชั้นที่พ่อกับแม่ซื้อที่ดินปลูกไว้ตั้งแต่หนุ่มสาว รวมที่ดินแล้วมูลค่า 2.8 ล้านบาท

“บ้านนี้ยกให้ณัฐ เขาเป็นลูกผู้ชาย ต้องเลี้ยงครอบครัว ต้องมีหลักประกัน”

พารินถามว่า “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ บอกหนูล่วงหน้าสักคำไม่ได้เหรอ”

แม่ขมวดคิ้ว “จะบอกทำไม แกแต่งออกไปแล้ว ยังจะกลับมาแย่งกับน้องอีกเหรอ”

ณัฐที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมา

“พี่ไม่ต้องห่วง บ้านให้ผม ต่อไปเรื่องดูแลแม่ ผมรับเองทั้งหมด”

คืนนั้น พารินร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวนานมาก

ไม่ใช่เพราะบ้าน

แต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า เงินทุกบาทที่ให้มาตลอดหลายปี ในสายตาแม่มันคือ “หน้าที่”

แต่พอพูดถึงสมบัติในบ้าน เธอกลายเป็นคนนอกทันที

วันรุ่งขึ้น เธอกลับกรุงเทพฯ

หกปีหลังจากนั้น เงิน 5,000 ไม่เคยขาดสักเดือน

ปีที่แล้ว แม่เส้นเลือดในสมองตีบ

พารินบินกลับเชียงใหม่ทันที ลางานสิบวันเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล

ณัฐกลางวันเปิดอู่ กลางคืนแวะมาบ้างเป็นครั้งคราว

ตอนออกจากโรงพยาบาล หมอบอกว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกนาน และต้องมีคนดูแลตลอด

พารินเสนอให้จ้างผู้ดูแล เดือนละ 15,000

ประโยคแรกที่ณัฐพูดคือ “แพงขนาดนั้น? ผมจะเอาเงินที่ไหน”

พารินบอกว่า “พี่ออกให้ก่อน”

สองเดือน ค่าผู้ดูแลกับค่ากายภาพ เธอจ่ายไปเกือบ 40,000

พอเดือนที่สาม ณัฐโทรมา

“ไม่จ้างแล้วนะผู้ดูแล แพงเกิน พี่กลับมาดูแลเองไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงพี่เขยก็มีรายได้อยู่แล้ว”

แม่รับสายต่อ

“แกเงินเดือนแค่ไม่กี่หมื่น ขาดเงินเดือนแกไปคนเดียว บ้านก็ไม่อดตายหรอก แกเป็นลูกสาว ดูแลแม่มันเป็นหน้าที่ไม่ใช่เหรอ”

พารินถาม “ตอนยกบ้านให้ณัฐ เขาบอกว่าจะดูแลแม่เองทั้งหมดไม่ใช่เหรอ”

แม่ตอบ “นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้น้องเขาก็ลำบาก”

“แล้วหนูล่ะ หนูไม่ลำบากเหรอ”

แม่ไม่ตอบ

แล้วพารินก็ถามประโยคนั้นออกไป

ปลายสายเงียบไปนาน แล้วแม่ก็ร้องไห้

“แม่เลี้ยงแกมาจนโต ขอให้กลับมาดูแลแค่ไม่กี่เดือน แกมานั่งคิดบัญชีกับแม่เหรอ”

ไม่กี่วันต่อมา ณัฐโพสต์ในไลน์กลุ่มครอบครัว

“พี่ผมอยู่กรุงเทพฯ สบายดี แม่ป่วยขนาดนี้ ยังไม่ยอมกลับมาดูแล”

แนบรูปแม่นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว

ป้าทักแชตส่วนตัวมา “เงินหาใหม่ได้ แต่แม่มีคนเดียวนะ”

น้าบอกว่า “น้องเขาต้องเลี้ยงทั้งครอบครัว เป็นพี่ก็ช่วยแบกหน่อย”

พารินไม่ตอบใคร

สุดสัปดาห์นั้น เธอกลับเชียงใหม่ไปช่วยแม่จัดเอกสารสิทธิ์การรักษา

แล้วในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ เธอก็เจอจดหมายฉบับนั้น

ใบแจ้งชำระหนี้สินเชื่อจำนองจากธนาคาร

ผู้กู้: ณัฐ

ทรัพย์ที่จำนอง: บ้านหลังนั้น

วันที่กู้: แปดเดือนหลังโอนบ้าน

ในลิ้นชักยังมีสมุดบัญชีของแม่

หกปีที่ผ่านมา ทุกเดือนที่เงิน 5,000 ของเธอเข้า วันรุ่งขึ้นจะมีเงิน 3,000 โอนออกไปบัญชีของณัฐ

หมายเหตุเขียนว่า: ค่าเทอมหลาน

พารินนั่งอยู่ข้างเตียง มือสั่นไม่หยุด

“หลักประกัน” ที่แม่ยกให้ลูกชาย ถูกจำนองให้ธนาคารไปนานแล้ว

เงินที่เธออดออมส่งมาทุกเดือน เอาไปเลี้ยงลูกของน้อง

และแม่ รู้ทุกอย่าง

คืนนั้น พารินส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว

ไม่ด่าใคร ไม่อธิบายอะไรสักคำ

มีแต่รูป

สลิปโอนเงินหกปี 72 ใบ ส่งทีละใบ

ใบเสร็จค่าผู้ดูแล

ใบเสร็จโรงพยาบาล

สองรูปสุดท้าย

วันที่โอนบ้าน

กับใบแจ้งหนี้จำนองจากธนาคาร

กลุ่มเงียบไปทั้งคืน

ป้าที่บอกว่า “แม่มีคนเดียว” ไม่โผล่มาพูดอีกเลย

วันรุ่งขึ้น ณัฐบุกมาหาเธอ

“พี่หมายความว่าไง พูดไปพูดมา ก็ยังติดใจเรื่องบ้านอยู่ใช่ไหม”

พารินมองหน้าเขา

“ติดใจ? บ้านหลังนั้นตอนนี้เป็นของแกเหรอ”

“มันเป็นของธนาคาร”

หน้าณัฐซีดลงทันที

พารินวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ

“จ้างผู้ดูแลต่อ ทุกเดือนพี่ออกครึ่งหนึ่ง โอนตรงให้ผู้ดูแล ไม่ผ่านมือใครทั้งนั้น”

“แกอยู่ใกล้ กลางคืนกับเรื่องฉุกเฉินแกรับผิดชอบ”

“เรื่องให้พี่ลาออก ไม่ต้องพูดถึงอีก”

น้องสะใภ้ทำท่าจะพูด พารินหันไปมอง

“ชีวิตครอบครัวพวกเธอหยุดไม่ได้ แล้วชีวิตฉันหยุดได้ตามใจงั้นเหรอ”

ไม่มีใครพูดอะไรอีก

สามเดือนต่อมา แม่เริ่มถือไม้เท้าเดินได้ช้าๆ

พารินพาแม่ไปทำกายภาพเสร็จ สองแม่ลูกนั่งรอรถอยู่หน้าโรงพยาบาล

จู่ๆ แม่ก็จับมือเธอไว้

พารินคิดว่า ในที่สุดแม่คงจะพูดอะไรสักอย่าง

แม่พูดว่า

“หนี้บ้านของน้อง ช่วงนี้เขาผ่อนไม่ค่อยไหว…แกช่วยเขาหน่อยได้ไหม”

พารินนิ่งไปหลายวินาที

แล้วก็ดึงมือกลับ

รถมาถึง เธอพยุงแม่ขึ้นรถ ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วกลับกรุงเทพฯ คนเดียว

ตั้งแต่เดือนถัดมา เงิน 5,000 เธอไม่โอนให้แม่อีก

ค่าผู้ดูแลยังจ่ายครบทุกบาท โอนตรงให้ผู้ดูแล

แม่โทรมาด่าว่าเธอใจดำ

ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง?

ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเพื่อน

[猫哥🕊️ @yqgyx123]

ป๊ายกโรงงานที่สร้างมา 30 ปี ให้ลูกชายทั้งหมด

ลูกสาวไม่ได้สักบาท

สามปีต่อมา โรงงานเป็นหนี้ 50 ล้าน

ป๊าบอกให้ลูกสาวขายคอนโด ไปช่วยน้องชาย

เธอชื่อนุ่น อายุ 38

ป๊าเปิดโรงงานเฟอร์นิเจอร์ที่สมุทรสาคร

จากโรงงานห้องแถวที่มีคนงานสิบกว่าคน จนมีพนักงานกว่าร้อยคน

นุ่นเข้ามาช่วยงานตั้งแต่อายุ 19

ตอนนั้นน้องชายยังเรียน ม.ปลาย

โรงงานขาดคนทำบัญชี เธอไปเรียนบัญชี

ขาดลูกค้า เธอตามป๊าออกไปวิ่งหาลูกค้า

ปีที่หนักที่สุด โรงงานไม่มีเงินจ่ายค่าแรง

เธอเอาเงินที่เก็บไว้แต่งงาน ออกมาจ่ายค่าแรงคนงานก่อน

16 ปีเต็ม

จัดซื้อ บัญชี ฝ่ายขาย แทบไม่มีแผนกไหนที่เธอไม่เคยทำ

ป๊าชอบพูดกับใครต่อใคร

“ลูกสาวอั๊วคนนี้ เก่งกว่าลูกชายอีก”

แต่พอถึงวันที่ป๊าวางมือ คำพูดก็เปลี่ยนไป

วันนั้นทั้งบ้านกินข้าวพร้อมหน้า ป๊าประกาศว่า

โรงงาน เครื่องจักร ลูกค้า หุ้นทั้งหมด ยกให้ต้น

นุ่นชะงัก “แล้วหนูล่ะ”

ป๊าคีบกับข้าวใส่ชาม

“แกแต่งงานออกไปแล้ว ยังจะเอาอะไรอีก”

“ป๊า หนูทำงานที่โรงงานมา 16 ปีนะ”

“ป๊ารู้ว่าแกเหนื่อย แต่กิจการมันต้องตกถึงลูกชาย

จะให้ไปตกอยู่กับคนนอกแซ่ได้ยังไง”

ต้นก้มหน้ากินข้าว ไม่พูดอะไร

ม้าพูดกล่อม “แกเป็นพี่ อย่าไปแย่งกับน้องเลย”

นุ่นถาม “แล้วที่หนูทำมาทั้งหมด มันคืออะไร”

ป๊าเริ่มรำคาญ

“ก็ได้เงินเดือนทุกเดือนไม่ใช่เหรอ

ทำงานให้บ้านตัวเอง ยังจะมาคิดบัญชีอีก”

วันรุ่งขึ้น เธอลาออก

ป๊าไม่รั้ง แค่พูดประโยคเดียว

“ออกไปลองดูข้างนอกก็ดี จะได้เลิกคิดว่าที่บ้านเอาเปรียบแก”

เธอเอาเงินเก็บทั้งหมด ไปหุ้นกับเพื่อนที่เป็นดีไซเนอร์

รับทำเฟอร์นิเจอร์บิวท์อินให้โรงแรมกับคอนโด

ปีแรก ไม่มีกำไร

ปีที่สอง เริ่มมีลูกค้าประจำ

ปีที่สาม บริษัทถึงเริ่มตั้งตัวได้

เธอไม่ได้รวย

แค่มีลูกค้าของตัวเอง มีทีมของตัวเอง

ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใคร

สามปีนั้น ทุกตรุษจีนที่กลับบ้าน

ต้นนั่งข้างป๊าคุยเรื่องธุรกิจ

ส่วนเธอเข้าครัวช่วยม้าทำกับข้าว

นาน ๆ ป๊าจะถามสักที

“บริษัทเล็ก ๆ ของแก ยังไม่เจ๊งอีกเหรอ”

เธอยิ้ม “ก็พอไปได้ค่ะ”

จนคืนหนึ่ง ม้าโทรมาตอนดึก

ความดันป๊าพุ่งสูงจนต้องเข้าโรงพยาบาล

นุ่นขับรถไปทันทีกลางดึก

ป๊านอนอยู่บนเตียง ต้นนั่งอยู่ข้าง ๆ ตาแดงก่ำ

ป๊าเห็นเธอ ประโยคแรกที่พูดคือ

“ตอนนี้แกมีเงินอยู่เท่าไหร่”

นุ่นอึ้งไป

ที่แท้ หลังจากต้นรับช่วงต่อ ก็รีบขยายกิจการ

กู้เงินซื้อเครื่องจักร เช่าโรงงานใหม่

พอออเดอร์ลด เงินที่ลูกค้าค้างก็เก็บไม่ได้

หนี้ธนาคาร หนี้ซัพพลายเออร์ ค่าแรงคนงาน ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน

หนี้รวมเกิน 50 ล้าน

ป๊าได้ยินตัวเลขนี้ ถึงกับล้มเข้าโรงพยาบาล

“แกมีคอนโดอยู่ในกรุงเทพฯ ไม่ใช่เหรอ

ขายไปก่อน ช่วยน้องให้ผ่านช่วงนี้ไปได้”

คอนโดห้องนั้น เธอเก็บเงินดาวน์เองหลังออกจากบ้าน

ผ่อนธนาคารยังไม่หมดด้วยซ้ำ

“ขายคอนโดแล้ว หนูจะอยู่ที่ไหน”

“แกก็มีผัวไม่ใช่เหรอ”

“แล้วเงินขายคอนโด ถือว่าให้โรงงานยืม หรือถือว่าลงทุน”

ป๊าหน้าเปลี่ยนสี

“ครอบครัวเดียวกัน ยังจะมาคิดเล็กคิดน้อยอีก”

ต้นรีบพูด “เจ๊ พอโรงงานฟื้นเมื่อไหร่ ผมคืนให้แน่นอน”

นุ่นหันไปถามเขา

“ตอนนี้โรงงานเหลือทรัพย์สินเท่าไหร่

มีรายละเอียดหนี้ไหม

ตรวจสอบบัญชีหรือยัง”

ต้นโวยขึ้นมา

“ป่านนี้แล้ว เจ๊ยังจะมาตรวจบัญชีอีกเหรอ

ผมเป็นน้องแท้ ๆ จะโกหกเจ๊ได้ยังไง”

ป๊าตะคอก

“นุ่น! ตกลงแกจะช่วยหรือไม่ช่วย”

ห้องคนไข้เงียบกริบ

นุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า

“ป๊า หนูพร้อมจะพิจารณาลงทุน แต่มีสามเงื่อนไข

หนึ่ง โรงงานต้องให้ผู้สอบบัญชีตรวจก่อน หนี้ ทรัพย์สิน สัญญาทุกฉบับ หนูต้องได้ดูทั้งหมด

สอง ทำสัญญาลงทุนให้เป็นเรื่องเป็นราว ถือหุ้นเท่าไหร่ เขียนให้ชัด

สาม เรื่องเงินก้อนใหญ่ ต้นจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว”

ต้นลุกพรวดขึ้นยืน

“พูดง่าย ๆ เจ๊ก็แค่จะฉวยโอกาสตอนน้ำขุ่น ยึดโรงงานผมไป”

ป๊าหน้าตึง

“แกจะซ้ำเติมตอนน้องลำบาก กลับมาแย่งสมบัติใช่ไหม”

นุ่นไม่ได้โกรธ

เธอมองหน้าป๊า แล้วพูดช้า ๆ

“ป๊า สามปีก่อนตอนแบ่งกิจการ ป๊าบอกว่าหนูแต่งงานออกไปแล้ว เป็นคนนอก

วันนี้โรงงานเป็นหนี้ 50 ล้าน ป๊าให้หนูขายคอนโด

หนูขอถามแค่ประโยคเดียว

ตอนแบ่งสมบัติ หนูเป็นคนนอก

ตอนใช้หนี้ ทำไมหนูกลายเป็นคนในครอบครัว”

ป๊าอ้าปาก แต่พูดไม่ออก

ม้าก้มหน้า

ต้นก็เงียบ

ผ่านไปนาน ป๊าถึงเค้นออกมาได้ประโยคเดียว

“นั่นมันน้องแกนะ!”

“หนูรู้ค่ะ” นุ่นตอบ

“แต่เขาอายุ 35 แล้ว

ตอนโรงงานได้กำไร กำไรเป็นของเขา

ตอนโรงงานขาดทุน ทำไมต้องขายคอนโดของหนู”

ไม่มีใครตอบ

เธอหยิบกระเป๋า ลุกขึ้น

ป๊าตะโกนไล่หลัง

“วันนี้ถ้าแกเดินออกไป ก็ไม่ต้องกลับมาอีก!”

สามปีก่อนตอนออกจากโรงงาน ป๊าก็เคยพูดทำนองนี้

ครั้งนั้นเธอร้องไห้อยู่นาน

ครั้งนี้ เธอไม่ร้อง

เธอหันกลับมา

“ป๊าเลี้ยงหนูมา หนูจะดูแลป๊ายามแก่

พรุ่งนี้หนูจะมาเยี่ยมป๊าที่โรงพยาบาลอีก

แต่เรื่องขายคอนโด ไม่ต้องพูดถึงอีกแล้วนะคะ”

ต่อมา โรงงานเจรจากับเจ้าหนี้

ขายเครื่องจักรบางส่วน ลดขนาดกิจการลง

ป๊าไม่ยอมรับเงื่อนไขของเธอ

เธอก็ไม่ได้ถามอะไรอีก

เธอยังไปเยี่ยมป๊าที่โรงพยาบาล ซื้อของมาฝากม้า

ตรุษจีนก็ยังกลับบ้านไปกินข้าวเหมือนเดิม

เพียงแต่นับจากวันนั้น

ไม่มีใครตัดสินแทนเธอได้อีกแล้ว

ว่าเธอต้องควักเงินให้บ้านนี้เท่าไหร่

กตัญญู ไม่ได้แปลว่าต้องยอมทุกอย่าง

（เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้น ไม่ใช่เหตุการณ์จริง）

[มือเบสสายเทค @TechBassist]

⚠️ ถ้าได้รับแจ้งเตือนจาก Apple เรื่อง Mercenary Spyware ให้เปิด Lockdown Mode ทันที!
Lockdown Mode คือโหมดป้องกันขั้นสูงสุดของ Apple สำหรับผู้ที่อาจถูกโจมตีด้วย spyware ระดับรัฐ (เช่น Pegasus) ใช้ได้ตั้งแต่ iOS 16 เป็นต้นไป

วิธีเปิด Lockdown Mode บน iPhone:
1. เปิดแอป การตั้งค่า
2. แตะ ความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัย
3. เลื่อนลงไปด้านล่างสุด → แตะ โหมดล็อกดาวน์
4. แตะ เปิดโหมดล็อกดาวน์
5. อ่านผลกระทบ → แตะ เปิดโหมดล็อกดาวน์ อีกครั้ง
6. แตะ เปิดและรีสตาร์ท แล้วใส่รหัสผ่าน
✅ หลังรีสตาร์ทเสร็จ โหมดจะทำงานทันที
(Apple Watch ที่จับคู่ไว้จะเปิดตามอัตโนมัติ)

หมายเหตุสำคัญ:
• อัปเดต iOS เป็นเวอร์ชันล่าสุดก่อนเปิด

• จะจำกัดฟีเจอร์บางอย่าง (แนบไฟล์ใน Messages, ลิงก์พรีวิว, FaceTime จากคนแปลกหน้า, เว็บไซต์บางประเภท ฯลฯ)

• คนทั่วไปไม่จำเป็นต้องเปิด ใช้เฉพาะเมื่อมีความเสี่ยงสูงหรือได้รับแจ้งเตือนจาก Apple

เปิดแล้วตรวจสอบได้ที่เมนูเดิม จะมีสถานะแสดงว่าเปิดอยู่

[ข่าวช่องวัน - one news @onenews31]

3 พ.ย. 69 บริษัท แอปเปิล (Apple) เริ่มส่งการแจ้งเตือนภัยคุกคามรอบใหม่ไปยังผู้ใช้งานใน 99 ประเทศทั่วโลก หลังตรวจพบความเสี่ยงที่ผู้ใช้กลุ่มเป้าหมายอาจตกเป็นเหยื่อของการโจมตีด้วยสปายแวร์รับจ้าง โดยรูปแบบการโจมตีในครั้งนี้ใช้ช่องโหว่แบบ zero-click ซึ่งผู้โจมตีสามารถเจาะเข้าระบบของเหยื่อได้ทันทีโดยที่เป้าหมายไม่ต้องกดลิงก์หรือมีปฏิสัมพันธ์ใดๆ เพียงแค่ทราบหมายเลขโทรศัพท์เท่านั้น
.
สถานการณ์ดังกล่าวสร้างความตื่นตัวไปทั่วโลก โดยที่ประเทศเยอรมนี The Financial Times รายงานว่า สมาชิกรัฐสภาและเจ้าหน้าที่รัฐบาลเริ่มได้รับแจ้งเตือนตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ส่งผลให้สำนักงานความมั่นคงปลอดภัยสารสนเทศแห่งสหพันธรัฐเยอรมนีต้องออกคำเตือนด่วน แนะนำให้ผู้ได้รับข้อความสันนิษฐานไว้ก่อนว่าอุปกรณ์ของตนไม่ปลอดภัย ขณะที่โฆษกรัฐบาลเยอรมนีปฏิเสธที่จะเปิดเผยว่านายกรัฐมนตรี Friedrich Merz อยู่ในกลุ่มเป้าหมายด้วยหรือไม่ นอกจากนี้ยังพบผู้ได้รับผลกระทบในประเทศอื่นๆ เช่น Radwan Mortada ผู้สร้างภาพยนตร์ในกรุงเบรุต
.
ในส่วนของประเทศไทย Thairath รายงานว่า นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ สส.บัญชีรายชื่อและหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้เปิดเผยเมื่อวันที่ 2 พ.ย. 2026 ที่ผ่านมาว่า ตนเองได้รับข้อความแจ้งเตือนจาก Apple เช่นกันว่า iPhone ส่วนตัวตกเป็นเป้าหมายของสปายแวร์กลุ่ม Pegasus เนื่องจากบทบาทหน้าที่การทำงาน แม้การตรวจสอบเบื้องต้นจะยังไม่พบร่องรอยการเจาะระบบสำเร็จก็ตาม
.
ทั้งนี้ สำหรับผู้ใช้งานที่ได้รับข้อความแจ้งเตือนภัยคุกคาม ทาง Apple ได้แนะนำให้ปฏิบัติตามคำเตือนอย่างจริงจัง ขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัย และแนะนำให้เปิดใช้งานฟีเจอร์ Lockdown Mode ทันที เพื่อยกระดับความปลอดภัยและป้องกันการเข้าถึงอุปกรณ์จากผู้ไม่หวังดี
.
#onenews
#สำนักข่าววันนิวส์

[บรรจง นะแส @bnasae]

ถามพ่อว่าที่มีการเตือนให้สต็อกอาหาร/น้ำดื่มฯลฯ ของประเทศทั่วโลกตอนนี้เขากลัวอะไรกัน???

ฟังพ่อนิพจน์วิเคราะห์…

[when u know @when_u_know]

@septsept07 น้ำมันแพง >> ต้นทุนขึ้น >> ของแพงขึ้น
ธุรกิจที่พึ่งพา ตปท. ล้ม >> ธุรกิจในประเทศล้ม >>คนตกงาน
คนตกงาน >> ไม่มีรายได้ >> ไม่มีเงินซื้อของ
คนไม่มีเงินซื้อของ >> พ่อค้าแม่ค้าขายของได้น้อย
เงินหมุนเวียนน้อย >> เศรษฐกิจฝืด >>ไม่มีเงินพัฒนาประเทศ
ประเทศไม่มีเงิน >> สวัสดิการคนลดลง

[🧸🦋🌜Moon LO อิมแพค 2 วัน sold out🌙✨ @MoonLoverLOLO]

ชาวกทม. มีตรวจสุขภาพฟรีตามรายการนี้นะฮะ อยากตรวจไขมันด้วยก็งดอาหารไปซัก 8 ชม. ก่อน วัคซีนไข้หวัดใหญ่ก็มี ท่านรองบอกว่าเหงามากกกกก😆 29 ตค.-1 พย. CTW ,เซนปิ่น,พระราม2,พระราม3,พระราม9,เอสปรานาด รัชดา💉💊

[SleeplessBKK @SleeplessBKKNew]

ประเทศแอฟริกาใต้เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของประเทศอาณานิคมอังกฤษที่ถูกปล่อยให้ผุพังหลังปล่อยให้คนดำปกครองตนเอง

คุณเชื่อหรือไม่ ตอนผมยังเป็นเด็ก ประเทศแอฟริกาใต้เคยถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มประเทศกึ่งพัฒนาหรือพัฒนาแล้วด้วยซ้ำ เวลาครูสอนวิชาภูมิศาสตร์ในโรงเรียนสอนเรื่องประเทศพัฒนาแล้ว ครูจะยกให้แอฟริกาใต้เป็นประเทศตัวอย่างให้เราฟังว่าเป็นประเทศในแอฟริกาที่พัฒนาแล้วที่ไทยควรเอาอย่าง

แอฟริกาใต้เคยมี GDP ต่อหัวสูงกว่าประเทศไทยมาก (บางช่วงสูงกว่าไทยถึง 4 เท่า) เป็นประเทศที่รวยที่สุดในแอฟริกาใต้ รวยกว่าประเทศในยุโรปบางประเทศเสียอีก

จ้าวอาณานิคมอังกฤษได้ทิ้งมรดกไว้ให้แอฟริกาใต้มากมาย ทั้งระบบการศึกษาแบบอังกฤษ วางรากฐานระบบกฎหมาย โครงสร้างรัฐสภา และได้สร้างโครงสร้างพื้นฐานหลักทิ้งไว้ให้มากมายทั้งระบบการผลิตไฟฟ้า ประปา ระบบรางที่วิ่งเชื่อมต่อระหว่างเมืองต่างๆ

ท่าเรือที่อังกฤษพัฒนาและทิ้งไว้ให้ในแอฟริกาใต้ ถือว่ามีความทันสมัยและก้าวหน้าทางวิศวกรรมมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลกในยุคนั้น เชื่อมต่อระบบรางสู่ทะเลส่งออกสินค้าไปได้ทั่วโลกและเป็นท่าเรือที่สำคัญทางยุทธศาสตร์เหมือนสิงคโปร์เลย เรียกได้ว่าแอฟริกาใต้มีทุกอย่างทั้งทรัพยากรธรรมชาติและโครงสร้างพื้นฐานพร้อมที่จะก้าวขึ้นเป็นประเทศที่ร่ำรวยแบบสิงคโปร์เลยก็ว่าได้

แต่จุดเปลี่ยยของแอฟริกาใต้เกิดขึ้นในปี 1994 ซึ่งเป็นปีสิ้นสุดยุคการแบ่งแยกสีผิว และแอฟริกาใต้ได้ผู้นำผิวสีคนแรกที่ชืีอเนลสัน แมนเดลาและพรรครัฐบาล ANC (African National Congress) ซึ่งปกครองต่อเนื่องมา 30 ปีจนถึงปัจจุบัน

เชื่อมั๊ยครับว่าผ่านมาแค่ 30 ปี แอฟริกาใต้ที่เคยเป็นเพชรเม็ดงามและเป็น case study ของประเทศพัฒนาแล้วในโรงเรียนตอนผมเป็นเด็ก ได้กลายสภาพมาเป็นแบบในคลิปนี้

จากถนนหนทางที่เคยราบเรียบ ทันสมัย และเป็นหน้าเป็นตาที่สุดในทวีป ปัจจุบันถนนในแอฟริกาใต้ กลายเป็นหลุมเป็นบ่อ เต็มไปด้วยขยะและโคลนตม กว่า 80% ของถนนลาดยางในแอฟริกาใต้มีอายุการใช้งานเกิน 20 ปี ไฟสัญญาณจราจร (ที่คนท้องถิ่นเรียกว่า Robots) และไฟส่องสว่างตามท้องถนนในเมืองใหญ่อย่างโยฮันเนสเบิร์ก ดับเป็นวงกว้างยาวนานหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน สี่แยกสำคัญหลายแห่งไม่มีสัญญาณไฟจราจรเปิดใช้งาน

ระบบรถไฟที่อังกฤษเคยวางรากฐานและเคยเชื่อมต่อเมืองใหญ่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ปัจจุบันตกอยู่ในสภาพล่มสลายเกือบสิ้นเชิง สถานีรถไฟหลายร้อยแห่งถูกทิ้งร้างและโดนรื้อถอนทำลาย สายเคเบิลไฟฟ้าเหนือหัวสำหรับวิ่งรถไฟถูกตัดขโมยไปขายหลายหมื่นกิโลเมตร จนรางรถไฟหลายสายใช้การไม่ได้ หัวรถจักรเสียหายหรือไม่มีอะไหล่หลายร้อยคัน ปริมาณขนส่งสินค้าทางรางลดลงอย่างมาก ทำให้สินค้าต้องขนทางถนนแทน ต้นทุนทางด้านโลจิสติกส์สูงขึ้น สูญเสียรายได้ส่งออกมหาศาล ส่วนประชาชนก็ไม่สามารถพึ่งพารถไฟเพื่อไปทำงานได้อีกต่อไป ต้องหันไปใช้รถตู้โดยสารสาธารณะที่มีราคาแพงกว่าและปลอดภัยน้อยกว่า

จากอดีตท่าเรือน้ำลึกที่ทันสมัยและยุ่งที่สุดในแอฟริกา ปัจจุบันท่าเรือหลักอย่าง Durban และ Cape Town กลายเป็นท่าเรือที่ติดอันดับแย่ที่สุดในโลก เครนยกตู้สินค้าและเครื่องจักรบนฝั่งไม่มีอะไหล่ซ่อมแซมและมีจำนวนไม่เพียงพอ เรือสินค้าต้องจอดลอยลำรอคิวเข้าเทียบท่าอยู่นอกชายฝั่งนานหลายสัปดาห์ ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการนำเข้าและส่งออกของประเทศ

โรงไฟฟ้าที่อังกฤษเคยสร้างทิ้งไว้ให้ ขาดการบำรุงรักษาจนเครื่องจักรระเบิดหรือชำรุดบ่อยครั้ง ทำให้รัฐบาลต้องใช้นโยบายดับไฟทั่วประเทศวันละหลายชั่วโมงติดต่อกันหลายปี เพื่อป้องกันไม่ให้ระบบไฟฟ้าล่มสลายทั้งประเทศ

นอกจากการดับไฟแล้ว เมืองใหญ่ในแอฟริกาใต้เริ่มเผชิญกับระบบประปาไม่ไหลเนื่องจากปั๊มน้ำไม่มีไฟฟ้าทำงาน และท่อส่งน้ำหลักที่วางไว้ตั้งแต่ศตวรรษก่อนแตกชำรุดโดยไม่มีการเปลี่ยนใหม่

โรงเรียนรัฐบาลส่วนใหญ่ (ยกเว้นโรงเรียนเอกชนค่าเทอมสูง) ไม่สามารถรักษามาตรฐานทางวิชาการและระเบียบวินัยแบบอังกฤษไว้ได้อีกต่อไป ในการทดสอบระดับนานาชาติพบว่าเด็กนักเรียนแอฟริกาใต้จำนวนมากในปัจจุบันมีปัญหาด้านการอ่านออกเขียนได้และการคำนวณพื้นฐานต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ย

อัตราการว่างงานของแอฟริกาใต้สูงขึ้นและติดอันดับโลก (ราว 32–34%)

อัตราฆาตกรรมอยู่ในระดับสูงสุดของโลก

การเติบโตทางเศรษฐกิจช้าและต่ำกว่าศักยภาพของประเทศ ความเหลื่อมล้ำยังสูงมาก

และที่สำคัญคือ ปัจจุบัน GDP ต่อหัวของแอฟริกาใต้ต่ำกว่าของประเทศไทยไปเรียบร้อยแล้ว!

ปัญหาที่เกิดขึ้นหลังปี 1994 ที่คนผิวดำขึ้นมาบริหารประเทศมาจากนโยบายของพรรค ANC ที่แต่งตั้งคนตามผิวสีและสังกัดพรรคแทนความสามารถ ปล่อยให้มีการทุจริตขนาดใหญ่ และการละเลยการบำรุงรักษา ปล่อยให้คนผิวดำที่ไร้ความสามารถเข้ามาแทนที่วิศวกรและผู้บริหารมืออาชีพ จนโครงสร้างพังทลายภายใน 30 ปี

แอฟริกาใต้ปัจจุบัน จึงกลายเป็นสลัมเหมือนในคลิปนี้

[Teddio P. @icolligere]

สะพรึง ต้องฝึกพูด อ่าน เขียน ภาษา, วรรณกรรม, การเขียน, การสื่อสาร, การเล่าเรื่อง, การเชื่อมโยงทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ ต้องฝึกยังไงถึงจะมาจุดระดับโลกแบบนี้ได้

[เส้นทางชีวิตสีพาสเทล @PastelLifeLines]

เรซูเม่เพิ่มเติมของพี่เค้า ยืนปรบมือให้เลย

[Mali @malimalineee]

จากโพสรัสเซียรับสมัครคนไทยไปรบ ไปเจอเม้นพี่ท่านนึงมาน่าสนใจมากเลยแคปมาให้อ่านกัน

ประสบการณ์ตรงคนที่ได้ไปรบ และรอดกลับมาได้

พร้อมเงิน1.8ล้าน

อย่างที่เรารู้กัน รัสเซียถ้าใครหนี หรือถอยทัพยิ งอย่างเดียว แต่พี่คนนี้โชคดีหน้าดันออกเอเชีย ทหารรัสเซียนึกว่าคนเกาหลีเหนือเลยพากลับมารักษา

(เค้าบอกว่ารัสเซียจะรักษาให้เฉพาะทหารเกาหลีเหนือ)

แต่ที่สงสัยคือแล้วเพื่อนทหารแอฟฟริกาที่มาด้วยกันจะรอดมั้ย เค้าบอกว่าจะไปเล่าต่อในพันทิป

แต่อยากให้มาเล่าในนี้จัง

เลยแปะรูปเพิ่มเติมในคอมเม้นนะค่ะ

Cr.พิชญุตม์ เภรีพาส

[Alfapapi @nunucaf]

โห สำนวนผู้แปลคือแบบ🥹🙏

[ployreview @reviewbbbb]

เพิ่งรู้ว่า SB furniture มีแบรนด์ย่อยชื่อ Looms เลยไปดูมา เฟอร์นิเจอร์สวยเลย ดีไซน์มินิมอลมินิใจ โต๊ะ ตู้ เตียง ชั้นวาง มีครบ แล้วราคาดีมากกกกก ซื้อช่วงโปรโคตรคุ้ม

จัดส่งฟรี มีช่างประกอบให้ฟรีตามเงื่อนไขเดียวกับ sb เลย ไว้ใจได้ๆ

[ผู้ช่วยครับม้วนตังหน่อยนะ. @tisy202]

กฎง่ายๆ สำหรับมือใหม่หุ้นสหรัฐ ที่ไปเจอในโพสต์ต่างประเทศ เอามาแปลให้อ่านกันครับ
ตอนราคาลง
• ลง 5% → ถือต่อ
• ลง 15% → ซื้อเพิ่ม 15%
• ลง 25% → ซื้อเพิ่ม 25%
ตอนราคาขึ้น
• ขึ้น 5% และ 15% → ถือต่อ
• ขึ้น 25% → ขาย 15%
• ขึ้น 35% → ขาย 25%
• ขึ้น 45% → ขาย 35%
• ขึ้น 60% → ขาย 45%
• ขึ้น 100% → ขายหมด
สรุปของเจ้าของโพสต์ต้นฉบับคือ วินัย + ความอดทน = เติบโตมั่นคงระยะยาว
ส่วนตัวชอบตรงที่ให้มีกฎของตัวเอง ไม่ใช้อารมณ์ตัดสินใจ แต่ไม่อยากให้ใครเอาไปใช้เป็นสูตรตายตัวนะครับ
• ซื้อเพิ่มตอนลง ใช้ได้ถ้าบริษัทยังดีอยู่ แต่ถ้าราคาลงเพราะธุรกิจแย่ลง คือการแบกขาดทุนเพิ่ม
• ขายหมดตอนขึ้น 100% อาจพลาดหุ้นที่โตต่อได้อีกหลายเท่า
• ต้นฉบับไม่ได้บอกชัดว่า % ที่ซื้อ/ขายคิดจากอะไร ต้องตีความเอง
เอาไปเป็นไอเดียตั้งต้น แล้วปรับให้เข้ากับเป้าหมายและความเสี่ยงของตัวเองครับ
ที่มา: โพสต์บน X ของบัญชี @TheSOS_Show (แปลและสรุปใหม่)
#หุ้นอเมริกา #วินัยการลงทุน #DCA #มือใหม่หุ้น #ลงทุนต่างประเทศ