Biraz geçtikten sonra abla benim yol paramı verir misin sana ibandan atayım dedi bir tuhaf oldum parayı ona verdim sen kendin öde diye çok garip bir his kapladı içimi umarim mübarek saatlerden birindeyimdir.
Bugün dolmuşla eve giderken serviste tek başına oturan 16-18 yaşlarında bir kız abla yanıma oturur musun dedi. Başta anlam veremedim niye diye sordum yalnızım da ondan dedi sonra oturduğum yerden kalkıp onun yanına oturdum.
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem...
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..