Building an effective force is not something that can be accomplished at breakneck speed. transforming fragmented forces into a coherent military capable of inflicting a strategic defeat on the Houthis would be Fictional stories...
BREAKING: President al-Alimi announced the start of military operations to restore the remaining territory of the Republic & re-establish state authority nationwide.
This moves beyond defense & tactical counter-offensives to a formally declared major campaign. First since 2018.
Turki said: “I was in Beijing ten days ago, and I spoke to the effect that China has a duty to play the role that it played when it brought together Saudi Arabia and Iran to sign this agreement of respect for each other itself,”
https://t.co/k0UeiQo6kv
Throwing 100,000 troops means little when they’re the same anti-Houthi forces that have fought and lost territory. No Saudi, Pakistani or Turkish army is joining. US intelligence support is nothing new, and the UAE isn’t returning. BIG PROMISES, LITTLE ACTION
برخلاف روایتهای منتشره؛ پیام ریاض به ابوظبی روشن بوده، درباره نقش امارات در تحرکات نیروهای جنوب یمن شفافسازی کنید، آیا جبهه ضدحوثی را تقویت میکنید یا پروژه جدایی را؟ و مهمتر: امنیت عربستان قرار نیست وجهالمصالحه کارزار نتانیاهو و احیای پیمان ابراهیم شود.
My take: Iran may still be hoping that over the next few days, through a back-and-forth exchange of views there may be some softening in this process...Keeping the channel with the mediators open allows Iran not to completely close...
https://t.co/QGmHNDdZGt
If these development come to be increasingly concentrated on the Marib front, any advance by Ansarallah could make the area a central battleground in determining the future balance of power in Yemen.
Years ofmissteps & miscalculations between Iran and its Arab neighbors have cost the region too many opportunities. No miracle is coming. The region must build its own sustainable security framework based on mutual trust—not one imposed from outside.
مهما كانت أسباب تأجيل اجتماع صلالة بين إيران وجيرانها العرب بشأن الممرات البحرية ومستقبل إدارة مضيق هرمز، فإن البديل عن الحوار ليس أفضل: استمرار تعطّل الملاحة، واتساع التصعيد، ودفع المنطقة أثماناً أكبر. قد تتعثر الدبلوماسية، لكن ما البديل أو الخيار غير العودة إليها؟
Framing MBS’s visit as merely a normalization agenda misses the dynamics and uncertainties in 🇸🇦🇺🇲 ties.The real core is the shift from a security oriented to a new security–technology equation within which the roles of China, Iran, Israel,and 2030 make sense
تقلیل سفر بنسلمان به دستورکار عادی سازی، ندیدن پویاییها_عدمقطعیتها در روابط ریاض-واشنگتن است. بازآرایی یک رابطه صرفا امنیتی به یک معادله جدید امنیت-فناوری، قلب تپنده این سفر است. در چنین چیدمانی؛ جانمایی چین، ایران، اسرائیل و ۲۰۳۰ قابل فهم خواهد بود.
GCC is pivoting from confrontation to diplomacy with #Iran, underscored by its new Regional Security Vision. Focus is now on dialogue & managing shared threats from climate to cyber security. A new era for regional politics?
Read the OpEd by Kamran Karami.
https://t.co/5kpYdBuDiJ
در پژوهشی تازه که نتیجه یکسال کار مطالعاتی بود، به این پرسش پاسخ دادیم که چرا سیاست خارجی ج.ا.ایران اقتصادمحور نیست؟
مقاله در ۵ حوزه کلیدی؛ تجارت بینالملل، مالیه جهانی، شرکتهای چندملیتی، روابط شمال-جنوب و هژمونی به این مسئله پرداخت.
https://t.co/KbZi2FDkwo
👇
طراحی هوشمندانهای در کار نبوده، توافق پکن از اساس بنمایه امنیتی دارد... «ارجاع» توافق پکن به موافقتنامه همکاریهای امنیتی «قبلا» امضا شده بین تهران و ریاض در ۱۷ آوریل ۲۰۰۱ کاملا گویا است... مگر اینکه پای پیچیدهکردن توافق پکن برای 👍 بیشتر در میان باشد..
دولت عربستان سعودی با طراحی هوشمندانه، توافق پکن را از یک تفاهم دیپلماتیک به توافقی با بُنمایه امنیتی تبدیل کرد. با این حال، دو طرف این توافق با رویکردی متفاوت به آن نگریستند: یک سو آن را تاکتیکی موقت تلقی کرد و سوی دیگر، استراتژیای بلندمدت. همین تفاوت، نحوه مواجهه آنها با تحولات پس از توافق را رقم زد.
سعودیها نه تنها مراکز عملیات رسانهای و تهاجمی خود علیه ایران را تعطیل نکردند، بلکه آنها را به سطوح جدیدی از «نبرد شناختی» کشاندند. تنها یک نمونه، عملکرد مرکز اعتدال و نهادهای وابسته به آن پس از شهادت سید را نشان میدهد؛ جایی که با طراحی دقیق، ایران را به عنوان عامل این حادثه به افکار عمومی منطقه معرفی کردند، و پیامدهای این عملیات تا امروز، حتی در لبنان، قابل مشاهده است.
با این حال، کوچکترین نقد به رفتارهای تهاجمی ریاض، با واکنشی سریع و تند از درون مواجه میشود. گویی سیاست مسلط، «چشمپوشی» و «تساهل» در برابر بحرانآفرینیهای سعودی است؛ سیاستی که در لفافه «انشاءالله که خیر است» توجیه میشود.
کار به جایی رسیده که برخی از بازداشت یک شهروند ایرانی، صرفاً بهدلیل بیان یک حقیقت در مکان یا زمان «نامناسب»، احساس رضایت میکنند.
اگر این توافق با این کیفیت ادامه یابد، فقط یک برنده خواهد داشت.
نخستین اجلاس شورای همکاري-چین-بلوک آ.سه.آن اگرچه پاسخی مشترک به تهدید تعرفهها و تابآوری اقتصادی است،اما تصویر بزرگ آن تقویت مشارکتهای بینامنطقهگرایی در بستر تجارت و فناوری است.تکانههای نظم بینالمللی، نقش مناطق را در ژئوپلتیک رقابت جهانی برجسته کرده است.
@RGhahremanpour مفروضات نظری رئالیسم تهاجمی بویژه چارچوب "سیاست قدرتهای بزرگ" دچار تقلیلگرایی هستیشناختی است، چون تبیینی که از رقابت ایران و روم در عصر باستان بهدست میدهد، همان را بر رقابت پویای چین و آمریکا در عصر وابستگی متقابل اقتصاد سیاسی بینالمللی تحمیل میکند...
شراکت #آمریکا و #امارات در حوزه هوش مصنوعی به ارزش 1.4 تریلیون $ طی 10 سال با محوریت G42، انویدیا، مایکروسافت و اوراکل میتواند نقشه رقابت جهانی در حوزه AI را دگرگون و #خاورمیانه را به سومین قطب مهم پس از آمریکا و چین، البته با فرمول موازنه #چین تبدیل کند
تصویر بزرگ سفر #ترامپ به منطقه، موازنه چین در شبه جزیره عربی(خلیج فارس-دریای سرخ) بعنوان کانون نوظهور اقتصادسیاسی بینالملل بامحوریت ترانزیت-فناوری است.در این تصویر اهداف نزدیک-تاکتیکی(توافقات تجاری، ایران، عادیسازی و شام) در راستای این راهبرد کلان قرار دارد
@O_s_a_m_e_h_h_p همین مشارکت جامع راهبردی چین با ایران، امارات و عربستان و مشارکت جامع با قطر، عمان و کویت رو به لحاظ عدد و رقم که بر آن تاکید دارید، مقایسه کنید مسئله روشنتر خواهد شد
هدفگذاری در یک چشمانداز چند سالهست که اگر بنا باشد ۵۰ درصد آن طی ۴ سال محقق شود، میشود سالی ۷۰ میلیارد دلار که چندان دور از دسترس نیست... قرار نبوده و نیست ظرف یک یا دو سال محقق شود، مگر دروغهای بزرگ درباره توافق ۲۵ ساله ما با چینیها محقق شد!؟
۱/۷ نیویورک تایمز: عربستان اگر میخواهد ۶۰۰ میلیارد دلار در آمریکا سرمایهگذاری کند باید در ابتدا وام بگیرد!
زیاد داوود در یادداشتی ارقام رد و بدل شده در مذاکرات ترامپ و بن سلمان را دور از ذهن خواند. گزیدههایی از این متن نیویورک تایمز را قرار میدهم:
https://t.co/tboqAotTsS
@O_s_a_m_e_h_h_p میزان تحقق و عدد و رقم همیشه بخشی از تبلیغات و پروپاگاندا در قالب رویا فروشی بوده و هست، مهم داشتن چشمانداز و قرار گرفتن در روندهای اقتصاد سیاسی بینالمللیست که شورای همکاری رو در کانون جذب سرمایه قرار داده...
فروم اقتصادی عربستان و آمریکا با حضور غولهای تجاری-فناوری بخش اصلی و تعیینکننده سفر #ترامپ به ریاض است. سرمایهگذاری در هوش مصنوعی با صدور مجوز صادراتی تراشههای پیشرفته به عربستان(طبقهبندی از گروه دو به یک!) خنثیسازی همکاریهای چین با ریاض دراین حوزه است
تصویر بزرگ سفر #ترامپ به منطقه، موازنه چین در شبه جزیره عربی(خلیج فارس-دریای سرخ) بعنوان کانون نوظهور اقتصادسیاسی بینالملل بامحوریت ترانزیت-فناوری است.در این تصویر اهداف نزدیک-تاکتیکی(توافقات تجاری، ایران، عادیسازی و شام) در راستای این راهبرد کلان قرار دارد