Sosyal medya “anne tarafı şöyle baba tarafı böyle”diye diye akrabalığı da değersizleştirdi.
Gençlere bağ koparmayı uzaklaşmayı herkesi hayatından çıkarmayı öğrettiler.
Sıla-i rahimi unuttuk.
Kimse kimseye gitmiyor kimse kimseyi aramıyor kimse misafir istemiyor.
Kimse kimseyi olduğu gibi kabul etmiyor idare etmiyor.
abi bu şarkı normal bir düet falan değil, bu bildiğin klinik bir vaka!
bu parçayı dinleyip de "yeaa işte fena değil" diyen adamın kalbi taş falan değildir abi, o doğrudan beton dökmüştür, duygularını da hurdacıya satmıştır! şarkı bittiğinde odadaki duvarlar bile "geçmiş olsun kanka" diye sana bakıyor, öyle bir kafa! 🎧💥
Bu yaşıma dek işittiğim en hakikatli vecizelerden biri: “Seni sende olmayan meziyetlerle öven bir insanın, bir gün seni sende olmayan hallerle kötüleyeceğinden şüphen olmasın.”
Çok değil, 15 sene önce imkansız olarak görülen çok fazla şey, bugün herhangi bir şey olarak görülüyor. Hepsini bu adam başardı. Ömrünü ve sağlığını ortaya koydu ve başardı. O kazandı, Türkiye kazandı. Cumhuriyet tarihinin en büyük adamı. Tarih onu böyle yazacak, göreceğiz.
Şaşırtıcı bir şey öğrendim: Üzüntü veya imtihan anlarında gelen uyku, acımızı hafifletmek için Allah'ın bir lütfudur.
“Sonra o kederin ardından üzerinize içinizden bir kısmını bürüyen bir güven ve uyku indirdi.”
Âl-i İmrân / 154
Sonra keyfin kaçınca annen baban kızar. Misafir nimettir, berekettir der. Alllah razı olsun da o bereket daha uygun saatlerde buyursun gelsin diyemezsin :)
ve tam keyifle yerken pat diye alakasız biri gelir ona da bi bardak çay koyarsın ve keyfin kaçmış bi şekilde yemeye devam edersin. bu kahvaltı o kahvaltı
ve tam keyifle yerken pat diye alakasız biri gelir ona da bi bardak çay koyarsın ve keyfin kaçmış bi şekilde yemeye devam edersin. bu kahvaltı o kahvaltı
Birine bir tavsiye vereceğim zaman bir sırtımdaki yüke bakarım, bir tavsiye vereceğim insanın sırtındaki yüke bakarım. Ona göre konuşurum. Sırtımda 3 kilo yükle sırtında 30 kilo yük olan insana tavsiye verirken haddime çok dikkat ederim. Haddimizi bilelim ona göre konuşalım.
Dünyada herhangi bir ülkenin askerinin farklı bir ülke liderinin elini öptüğü başka bir örnek var mıdır bilmiyorum. 2019 ziyaretinde Boşnak bir asker Erdoğan’ın elini öpmüş.
Biri üzülme dediğinde daha çok üzülmeye başlıyorum. Üzülme demek dünyanın en saçma şeyi. Nasıl üzülmeyeyim mesela kalbimi durdurayım, kafamı mı keseyim? Üzülmek neyle yapılıyorsa artık.
10 Kasım’da, sevgililer gününde, anneler gününde şunda bunda gerçekten başarılı klipler yaptıran bankaların, holdinglerin filan 15 Temmuz’u pas geçmesi?