büyümek ne zormuş, aniden biten arkadaşlıklar, ilişkiler, yanlış yerlere verilen fazla değerlerin yükleri, hayal kırıklıkları, düşüşler, sorumluluklar. insan olmak kolay değil, yaşamak kolay değil. bunca zorlukta güzel kalabilenler aslında kolay bir şey yapmıyorlar. tebrikler
Ama siz hiç suratınızı okşayan eli tutup öpmek istememiş gibi, hep düştüğünüzde sizi kaldıracak birine sahipmiş gibi, düşünce üstünüze basılmamış gibi, tüm her şeyi unutup hiç yaşanmamış gibi nasıl devam ediyorsunuz? Ben olduğum yerde oturup kendi ellerimi sakladığımla kalıyorum.