En acısıda sen beni neyin ortasında tek başıma bıraktığını biliyordun. Benim neyle mücadele etmek zorunda kalacağımı da. Bile bile döndün bana arkanı. Bile bile.
Çok özledim biliyor musun.Her şeyini, her şeyi çok özledim. Gülüşünü yakindan gormeyi. Bana sarılmanı çok özledim. Sarıldığında kokunu içime çekmeyi çok özledim. Zaman geçse de hasretin hep aynı yerde. Yaşadığım her an seni özlemeye itiyor beni. Seninle yaşanacak onca güzel hayalim varken. Ağır geliyor yokluğun. Beklediğim, özlediğim, sevdiğimsin sen. Kilometrelerce öteden duyduğum hasreti anlatamam sana. Kelimeler yetmez. Gözlerine bakıp sarılmam, kokunu doya doya içime çekmem lazım..
Renkler vardı Gülfem. Sesler, şarkılar vardı. Bazen öyle anılarımız olurdu ki alev saçlarından kıvılcımlar saçılırdı. Gözlerinden yıldızlar görünürdü. Bütün dünya nurla dolardı. Cümle alem bir kalp olup damarlarımızda akardı , şimdi hiç renk yok..