Ey gam! Beni bu kanlı hikayeden kurtar!
...
Ve ruhlarının yüceliği, insanın değerini artırıyordu.
Evet, böyleydiler.
O canlı düşünürler ki,
Ölümün kollarını boyunlarında bir çiçek gibi açtılar.
Ve ölümü, yokluktan varlığa kalıcı bir köprü yaptılar...
Ne kadar süre dayanılabilir?
Hayal edilecek kaç gece?
Kaç saat, kaç gün,
Ve sonsuz sarılmalar
Beni ölümüne sevdiğinde,
Gözlerini kapat ve düşünme,
Zaman geçer,Aşk kaybolur ve Dans biter!
İçimde bir yağmur, sonbahardan çalınmış.
Birkaç eylül, bir de sen, senelerin ardında.
Tarabya'da bir santur, nihavende gömülmüş.
Ümitlerim küçülür saçlarımın kırında.
Birkaç yağmur, bir de sen, senelerin ardından..