“There’s nothing in me that is not in everybody else, and nothing in everybody else that is not in me. We’re trapped in language, of course. But “homosexual” is not a noun. At least not in my book… Perhaps a verb. You see, I can only talk about my own life.
@cinargenc1@euroleague_time Bu yüzden sürekli f4 yapabilmek çok değerli. Adam başarı yakaladı bir kere, başka takımlar kendisini isterken daha fazla ücret istiyor, o da yetmiyor bir sonraki sene aynı başarıyı yakalayabilecek mi takım güven istiyor. Gidenler mutlaka olacaktır, onun yerini doldurmak gerek.
@Jan2000xt@euroleague_time Geçen sene takımın ara ara çok dış şuta kaldığı oluyordu ve tabiri caizse o anlarda hep ölüyorduk. Bizi taşıyan olursa Tarık oluyordu. Ne tam bir servis yapan ne de şutu güvenilir oyun kurucumuz da yok. Bir takım bu derece oyuncuların günlük performansına bakamaz. İşimiz zor.
@hayalicucu Bir insanın cinsel yönelimi o insanın özelidir. Bu konularda kırmızı çizgiyi çekip gerisini düşünmemek lazım. Sizin kurduğunuz "bilmeyi hakkettiğini düşünüyorum" mantığı özel hayata karıştığınız gerçeğini değiştirmiyor. Siz kendi içinizde tutarlı olun yeter bence.
@sporadica ABD: The stiffness matrix of the composite laminate. A is the in-plane stiffness matrix, B describes the coupling between in-plane forces and bending moments and D is the flexural stiffness matrix.
@bosunatiklama Bi önce çıkarttığın kadroya bak. Sahada gol atacak santrafor yok. Sonra 50 maçta bir oluyormuş.
Başkaları için 50 maçta bir olur bu tür şeyler çünkü ders çıkartırlar, senin gibi hatalarında ısrar etmezler.
@Temmzvolley@lilayesilpembe Lütfen kendi fikriniz olmamalı. Alperen haketmemiş, haklısınız haketmemiş. Alperen kadın düşmanı, haklısınız kadın düşmanı, Yaprak Türk oyuncu ona oy verilmeli, haklısınız ona oy verilmeli.......
Sabır diliyorum size.
@alicimmmmmm James Baldwin - Giovanni'nin Odası, Yukio Mişima - Bir Maskenin İtirafları ve Marguerite Yourcenar, Alexis ya da Beyhude Mücadelenin Kitabı
Bu üçü benim baş ucu kitaplarımdır. Tavsiye ederim.
@alicimmmmmm ... A happy ending was imperative. I shouldn't have bothered to write otherwise. I was determined that in fiction anyway two men should fall in love and remain in it for the ever and ever that fiction allows, and in this sense, Maurice and Alec still roam the greenwood.