Sayısalda 18 bin sıralamamla tıp istediğim için mezuna kaldığım sene puanımı söylememe rağmen bir akrabamız herkese "barajı bile geçememiş", tıp kazandığım sene ise "Edirne'ye puanı yetmediği için İzmir'i kazanmış" demişti. Akrabalığın gereksiz bir şey olduğunu o yıl öğrendim ben
tüm dünya üzerine gelse yıkılmıyorsun da bir portakal keserken elini kestin diye yere çöküp saatlerce ağlıyorsun, çünkü dolmuşsun, çünkü kırılma noktası
ailevi dertler beni öyle yoruyor ki birinin sevgilim mesajima gec cevap verdi falan diye dertlendiğini görünce şöyle gerilip gerilip ağzının ortasına bi tane yapıştırmak istiyorum
Birine kırıldığımda genellikle üzülmemin nedeni yaptığı ya da söyledikleri değil, onu hayatımda konumlandırdığım yerden hızla yere inişiydi.
Bu benim insanları tanıyamamamla ilgili.