O varken kimse umrumda değildi yani kimseyle konuşmaya ihtiyaç duymazdım o her şeye yeterdi çocuksu bir neşeyle ona hayatımda olup bitenleri anlatırdım varlığıyla armağan gibiydi o hep oradaydı ve beni seviyordu, bilirdim. büyük yanılgı: hep benimle kalacakmış gibi gelirdi