Flexibel, veranderingen zijn leuk, tech nerd, sacarsme is leuk en humor maakt alles beter. In het verleden getweette berichten kunnen nu anders worden bekeken.
Truly fascinating to contrast this with Macron's response when he too came back from his latest China trip. Really two completely opposite visions of Europe.
Macron immediately called for tariffs and protectionism on Chinese imports, whereas Merz immediately calls for Germans to wake up and work harder.
In other words, they both saw the same reality in China but they draw diametrically opposite conclusions: Merz concludes "the problem is us" whilst Macron concludes "the problem is them."
One of these responses is of course politically convenient: much easier to hear (and say, as a politician) that someone else is to blame rather than yourself. It's also cowardly and ineffective: you can't change others, the only one you can change is yourself. Macron is, as per his habit, being a politician as opposed to a statesman.
It's also deeply ironic. Macron styles himself as some sort of modernizer for Europe, yet his reaction couldn't be more conservative in the worst sense of the term: he wants to shield Europe from competition rather than make it competitive.
Merz, on the other hand, who is literally a CDU conservative, is the one delivering the reformist message...
Now of course I'm not going to lionize Merz who I'm sure is also much more of a politician than a statesman. And "working harder" in and of itself is no panacea: Greece and Romania are the countries in the EU with the longest working hours (https://t.co/Qz7Twb68x9) and that's not exactly working out to be a recipe for prosperity for them...
But the instinct is the right one: it's a cop-out and a massive disservice to make people believe that Europe's decline is something being done to it rather than something it is doing to itself.
Hoe is dit in hemelsnaam mogelijk? Ik snap de wens van beleidsmakers maar dit is totaal niet de manier als je het mij vraagt. Wat gebeurd er als er mensen aan de macht komen die deze middelen gaan misbruiken (als dat nu al niet gaat gebeuren)? https://t.co/d0NQ8cHqzz
In samenwerking met @De_NieuweWereld heb ik een video opgenomen waar ik een update geef over de status van #chatcontrol en waarom het er toch door is gekomen. Wil je meer van dit soort video's zien? Laat het me dan weten en subscribe ook mijn YT channel!
https://t.co/ZfGNpCkjtu
🇪🇺Today, EU gov'ts rejected changes to mandatory backdoor #ChatControl & anonymity-destroying age checks. EU ambassadors are set to approve this soon.
ℹ️https://t.co/SI2vQ8lVwS
📢Our protest isn't loud enough yet. Help change that: https://t.co/qnKyyls0uG
🇪🇺✅ SUCCESS: We've prevented mandatory #ChatControl through the back door!🎉 A big win & THANKS to everyone! 🙏
But ⚠️: Anonymity-breaking age checks & "voluntary" mass scanning are still planned. The fight continues next year!
https://t.co/vmOjnucT9i
@brabantalert Hoe kan het dat sommige telefoons de melding wel hebben ontvangen en andere niet? (Zelfde huishouden, instellingen staan juist). Zorgwekkend.
Vanochtend las ik een passage uit Een levensregel voor beginners: Benedictijnse spiritualiteit voor het dagelijkse leven
van Wil Derkse. Hij reflecteert op Psalm 1, waarin de ‘weg van de bozen’ wordt afgezet tegen de weg die vrucht draagt. Niet als één grote levenskeuze, maar als dagelijkse, herhaalde oriëntatie: steeds opnieuw kiezen voor wat voedt, wat opbouwt, wat leven geeft.
In het publieke debat hoor ik vooral boze stemmen van mensen met een migratieachtergrond. Woede is begrijpelijk, soms ook terecht. Maar niet elk pad dat uit woede ontstaat, draagt ook vrucht. Niet elke richting die legitiem klinkt, is ook waardevol.
Wat mij opvalt: alleen wie boos is, lijkt nog morele geloofwaardigheid te bezitten. Alsof je zonder aanklacht niet meetelt. Alsof je alleen serieus genomen wordt als je je verwonding tentoonstelt. Maar die vereenzelviging van identiteit met pijn, van representatie met verontwaardiging, is op zichzelf een vorm van reductie.
We lijken vergeten dat ook zwijgen, twijfelen, zoeken en opbouwen vormen van spreken zijn. Misschien zelfs vruchtbaardere. Niet uit lafheid, maar uit een ander soort moed, de moed om je niet te laten vangen door het morele ritme van het moment.
De weg die vrucht draagt, schrijft Psalm 1, wortelt in stilte, niet in geschreeuw. In volgehouden aandacht, niet in incident. Misschien begint vrucht dragen wel bij het weigeren om voortdurend te reageren. Bij het kiezen voor woorden die niet splijten, maar openen. Voor taal die niet triomfeert, maar draagt.
Tussen de boze stemmen en het zwijgen ligt een ruimte die nog nauwelijks benut wordt. Misschien ligt dáár onze echte verantwoordelijkheid.
"Wat me raakt, is hoe snel we elkaar vastpinnen op één mening. Over Gaza, klimaat, migratie of gender. En met die ene mening komt een compleet leefstijlpakket. Met eigen taal, vlag, rituelen". Mijn nieuwste column voor @VROUW van de @telegraaf https://t.co/FTDBJ3BI0X
🔔#Earthquake (#terremoto) M5.3 occurred 53 km SE of #Almería (#Spain) 4 min ago (local time 07:13:28). More info at:
📱https://t.co/QMSpuj6Z2H
🌐https://t.co/z2PBWpR0fR
🖥https://t.co/jU6q6f3IGO
@mariannezw@martijntjesmits@wierdduk Mooi gesprek. Fijn dat dit zo bij elkaar komt en jullie drieën de moeite nemen om zo te spreken. Moet vaker gebeuren!
Wat @robdewijk ook al wel vaker (met wat meer nuance) zegt. -topdiplomaat Kishore Mahbubani: ‘Europa betaalt de prijs van zijn geopolitieke incompetentie’ ' https://t.co/itdX47IaFq