"
tam sana yazmalık
zaman dedim ve
parmaklarım
klavyenin nazlı harflerine dokunmaya başladı,
düşüncelerimin
arasına ara sıra karışan yok
olabiliten,
yaşadığım savaşlarımın en güçlüsü olup çıkıyor,
onu alt etmek için her an varlığına şükür ediyorum,
senden önceki her şey
silinmiş,
muhtemelen
senden sonraki
herşeyin sonu da aynı
olacak gibi,
hayatımda olmasını istediğim,
dilediğim, 'h e r ş e y s i n'
biliyorum,
'abartma' diyeceksin, de,
sana dokunana kadar yaşamıyor muşum meğer.
'Anlamımsın'
Nihayet'im