Telkens als ik het zinnetje van kristel lees, schiet ik vol. “En als je ons mist, zet dan onze muziek op dan zijn we voor even weer bij jou” en dat raakt mij zó diep. Omdat K3 op momenten dat ik mij zó alleen voelde er altijd was. Oké ik huil nu weer.
Het feit dat het me met mijn angststoornis, paniekaanvallen, heel veel tranen, stress, migraines etc tóch twee keer is gelukt om K3 Originals te zien zowel in Rotterdam als Antwerpen. Zó dankbaar. En ook zó trots 🩷 I did it