Şu kaç gündür virvirvir dönüp duran Antalya’daki COP nedir yahu? Hani bütün Avrupa çöpünü Adana’ya boşaltıyor ya onunla ilgili bi şey mi? Bundan sonra Antalya’ya mı göndereceklermiş?
40 tane zeytin ağacım var.
Bakımı, toplatması geçen sene 40 bin TL tuttu. 120 kg zeytinyağı çıktı. Topluca satayım masrafım çıksın dedim 25 bin TL teklif ettiler depoda duruyor.
Bu sene de bir sorayım dedim. Toplatsam ne kadar edecek yağı. Akşam arkadaşım dedi ki biz 100 kg aldık toptan 10 bin verdik…
Şimdi düşünüyorum acaba dalında kalsa da hiç mi toplatmakla uğraşmasam…
Bunları düşünürken haberlere göz attım sabah.
İtalya’da dünyanın en büyük zeytin gen bankası kurulmuş…
İspanya zeytin ihracatından milyon Eurolar kazanmış…
Biz…
Dalında mı bıraksak diye düşünüyoruz.
Aklıma Yırca’da sökülen zeytin ağaçları geliyor. Akbelen’de kesilen ağaçlar geliyor.
Köylünün çiftçinin savunacak bir zeytin ağaçları kalmıştı. Onları da kendi gönül rızaları ile kesmeleri mi bekleniyor?
İnsan düşünmeden edemiyor.
Zeytin sistematik olarak madene feda mı ediliyor?
"Senin öldürmeye hakkın varsa benim de yaşatmaya hakkım var"
Maraş'taki yaşam alanına, keklik avlamaya gelen kişilere karşı itiraz eden bir yurttaşın avcılarla girdiği tartışma.
Yaşam alanlarımızı savunmanın meşruiyeti tam da budur. Av kağıtlarıyla satılan hayvan yaşamı, ekosistemin bütünlüğünü parçalayan ve yaşam hakkını metalaştıran bir uygulamadır ve avcılık derhal yasaklanmalıdır.
#avyasaklansın
#hayvanözgürlüğü
Bursa Nilüfer İlçesi mevkilerimizin şu can çekişen haline bakın.
Artık ormanda taş ocakları yok. Taş ocağı cehenneminde ağaç parçalarımız kaldı.
Maden çukurlarına çevirdikleri bölgeye de yeni taş ocakları açmaya devam ediyorlar.
Bursa’nın suyu, havası, gıdası, kırsalı ve sağlığı kalmamış kimin umurunda. Bu bir iklim krizi değil doğa yıkımıdır. #COP31
İklimi çok mu “dert” ettiniz. Hadi buyurun
#KuzeyOrmanlarıYıkımınaSon verin🦊
V. @dogader 🙏
Bir plastik şişeyi birkaç dakikada boşaltıyoruz. Peki, onu ormanda bıraktığımızda ne kadar süre orada kalıyor?
Belki biz çoktan unutmuş oluyoruz. Ama doğa unutmuyor.
Bir plastik içecek şişesinin parçalanması için yaklaşık 450 yıl gibi bir tahmin kullanılıyor. Üstelik bu kesin bir süre değil. Plastiğin türüne ve bulunduğu ortamın koşullarına göre bu süreç yüzlerce yıl, hatta daha uzun sürebiliyor.
Düşünsenize… Bugün bir ağacın dibine bıraktığımız şişe, bizden sonra gelecek pek çok kuşağın yaşayacağı yıllarda da çevrede varlığını sürdürebilir.
Üstelik asıl tehlike yalnızca şişenin orada durması değil.
Güneş, sıcaklık ve fiziksel aşınma zamanla plastiği kırılganlaştırıyor. Önce çatlıyor, sonra küçük parçalara ayrılıyor. Bu parçalar daha da ufalandığında mikroplastiklere dönüşebiliyor.
Yani plastik gözden kaybolsa bile doğadan kaybolmuş olmuyor.
Bu küçük parçacıklar toprağa karışabiliyor. Toprağın yapısını, içinde yaşayan canlıları ve bitkilerin gelişimini olumsuz etkileyebiliyor. Plastiklerin içerdiği bazı kimyasal maddeler de çevreye salınabiliyor. Yaban hayvanları ise plastik atıkları yiyecek sanarak yutabiliyor veya bu atıklara takılıp zarar görebiliyor.
Bir zamanlar elimizle kolayca alabileceğimiz bir ambalaj, yıllar sonra topraktan ayıklanması son derece güç binlerce küçük parçaya dönüşebiliyor.
Oysa bunların hiçbirinin yaşanması gerekmiyor.
Ormana piknik yapmaya, yürümeye, dinlenmeye gidiyoruz. Temiz havasını soluyor, ağaçların gölgesinde huzur buluyoruz. Bize bütün bunları sunan bir yere çöp bırakmamak, gösterebileceğimiz en basit saygılardan biri.
Doğaya götürdüğünüz hiçbir plastik atığı geride bırakmayın. Yanınızda götürdüğünüz bir şişeyi, poşeti veya ambalajı dönüşte de taşıyabilirsiniz.
Çünkü bizim birkaç dakika kullandığımız bir şeyin, doğada yüzlerce yıl kalmasına değmez.
Ormanda yalnızca ayak iziniz kalsın. Çöpünüz değil.
Cevad Prekazi'yi kaybettik. Onun gibisi az görüldü. Sadece topla yaptıklarıyla değil, tüm varoluşuyla.
"Efsane"yi kendi sözleriyle uğurluyoruz, sahadaki paslarını, şutlarını aratmayan gollük cümleleriyle. 2019 Express'inden naklen...
https://t.co/6Swi2VnLo1
Geçtiğimiz günlerde TRT Belgesel'de Barcelona'daki Besòs Nehri'nin kimyasal atıklardan ve sanayiden arındırılıp ekolojik değeri öncelenerek değerli bir kamusal mekâna dönüştürülmesini konu alan bir belgesele denk geldim. "Yaşama Dönen Cennet" serisinin bir bölümü idi. Bölüme ilişkin bir video bulamadım kanalın sayfalarında. Youtube'daki bir başka videoyu ekliyorum. Muazzam bir belgeseldi. Ülkemizde de sayısız dere ve nehir için çok uzun yıllara yayılan böyle bir plan-proje sürecinin gerek olduğu sürekli aklıma geldi ve içim acıyarak izledim. Hiç sanmasam da umarım böyle bir irade yakın zamanda ortaya koyulur. Denk gelirseniz mutlaka izlemenizi öneririm.
https://t.co/BOvyD1lLZm
bizim kuşağınki 1986’ydı ve ilk yök protestosuydu.
başka illerden gelen öğrencilerle beraber odtü girişinde buluşuldu.
gazi basın yayın olarak epey erken gitmişiz, 20-30 kişi anca vardık, heryer polis asker… neyse ki bir şey yapmadılar.
sonra parça parça müthiş kalabalık oldu.
Yeni Parti Rize Milletvekili Tahsin Ocaklı, TBMM'deki konuşmasında Doğu Karadeniz'deki doğa tahribatına dikkat çekti. Ordu Perşembe Yaylası'ndan Artvin'e kadar yaylaların, derelerin ve ormanların maden ve taş ocaklarına açılmasına tepki gösteren Ocaklı, beton otellere değil, milyonlarca yıldızı olan gökyüzüne ihtiyaçları olduğunu vurguladı.
Bu geri zekalılık 2024'de gerçekleşmişti.
1183 sene kimse dokunmamış bu ağaca. Bu zamana kadar gelmeyi başarmış. Bir avuç sivri zekalı yüzünden katledilmiş.
Böyle değerli doğal miras olan bu ağaç nasıl korunmaz? Bu ağaçın çevresinde başka benzer ağaçlar varmış. Onları koruyorlar mıdır?
https://t.co/sTLKwG0e4S
Erhan Köse @FezaTepeli haberin kaynağını da ekleyerek "bu geri zekalılığın 2024 yılına ait" olduğunu yazmış, lütfen mesajınızı düzeltin yeni bir olay gibi algılanıyor
Fatih Altaylı’ya şaşırmanın pek alemi yok. Bir süredir itidalli hallerine rağmen bir şekilde bu sessizlikte “fazlaca” muhalif göründüğü için “işte doğruları söyleyen bir yiğit” deyiveren bir kitle oluştu, kendisi de o kitleye olanca popülistliğiyle yaslanıyor. Fakat bu yiğidin bunca ezildiğimiz bu sistemle hiç de öyle kederleneceğiniz düzeyde bir sorunu olmadı, başka nedenlere ek olarak biraz da bu yüzden konuşabiliyor. Bir zamanlar Aydın Doğan’ın Hürriyet’inden, Turgay Ciner’in Habertürk’ünden konuşuyordu, şimdi ise herkesi susturan, kendisinin de emeğini içeren bu sistemin ortasına konuşup pozisyon üretiyor. Ne halkçı oldu, ne de kamucu. Onu böyle değerlendireniniz varsa diye söylüyorum. Pek tabii Galataport’u ve kıyıya saplanmış o oteli görmeyecek, AVM’ye dönüştürülmüş koca bir kıyıyı kamusal gibi pazarlayacak, gemiler vardı-yoktu goygoyu yapacak. Yetinmeyip “zaten gümrük binasıydı girilemiyordu buraya” diyecek. Bu tekrarı kendinden menkul bir örüntüdür çünkü, atıl bırakılıp sermayeye transferine rıza üretilmiş Terminal İstanbul ya da Rixos Tersane İstanbul gibi bir örüntüdür.
Kamuya ait olanı kamunun nitelikli kullanımı için talep etmek yerine özelleştirilmesini, sermayeye peşkeş çekilmesini büyük bir ilerleme, hepimizin faydasına bir atılım gibi anlatan bir kitleyi yaratan enfes liberal bir sistem… Masum bir sistem mi? Değil elbette. Bu sistem bazı gazetecilerin, bazı medya patronlarının, onların başka büyük sermaye gruplarıyla ortaklaşa çoğalttığı mülksüzleştirme ağlarının, kırda ve kentte paramparça edilen hayatların, ormanların, derelerin, tarlaların, vadilerin, kıyıların, garların, tersanelerin talanının; nasılsa cezasızlıkla ödüllendirilecek patronların fabrikalarında iş cinayetlerinde yitip gitmenin, madenlerinde göçük altında kalmanın, müteahhitlerin binalarının enkazına karışmanın, tüm bunlara göz yuman kamu idarelerinin cezasızlıkla ödüllendirilmesinin sistemidir.
Bu projelere karşı vaktiyle dava açan, kamunun kullanımı için çaba sarfeden, direnen şehir plancıları cezaevinde, sevdiklerinden ve özgürlüklerinden mahrum. Neyi ve kimi savunduğunuzu bilin isterim.
Türkiye’de şehirlerdeki ağaçlar son birkaç yıldır korkunç bir budama ve kesim furyasına maruz kaldı. Bizi resmen ağaçsız bıraktılar. Şehirlerimizin dört bir yanında, kocaman ağaçların kesilip kütüklere dönüştürüldüğü manzaralarla karşı karşıyayız. Her zaman bir bahane de hazır. Dünyanın başka yerlerinde de şehir ağaçlarına böyle mi müdahale ediliyor? Çoğu yerde hayır. Bunu yerinde gözlemleyerek araştırmaya, gördüklerimi yetkililerin gözüne sokmaya ve halkımızın önüne koymaya devam edeceğim. Aslında artık çok geç, ancak hala bazı park ve caddelerde büyük ağaçlar görebiliyoruz. Elbette budamanın da bir usulü, bir tekniği var. Ne hikmetse bizde bambaşka bir yöntem uygulanıyor… Şimdi de yakın komşumuz Romanya’nın başkenti Bükreş’ten bildireceğim. 🌳
60 bin ağacın kaderi COP31’in açılış günü belli olacak!
COP31’in uygulama ortağı olan Cengiz Holding’e bağlı ETİ Alüminyum’un Antalya Akseki’deki boksit maden genişleme projesi için, iklim zirvesinin açılış günü olan 9 Kasım’da bakanlıkta İDK Toplantısı yapılacak…
⬇️
hocam durumu kötü anlatmıyor kendisi de o "plansızlığın" parçası.
"Plansızlık dedikleri şey aslında küçük üreticiyi tasfiye ederken aracı çetelerini ve endüstriyel holdingleri besleyen bilinçli politikanın sonucudur."
O kadar kötü anlatıyor ki durumu. Sorunun kaynağı ne liyakatsizlik ne de plansızlık. Piyasacı anlayışın tarımı şirketlerin tekeline bırakma arzusu tarladaki üretici ile sofradaki tüketici arasına çöken aracı saltanatıyla birleşerek gıda güvenliğini ve toprağın geleceğini kâr hırslarının insafına terk ediyor. Sorun bir yönetim zaafı ya da birkaç hatalı tercih meselesi olmaktan çoktan çıktı. Doğrudan toprağın, suyun ve emeğin piyasa dinamikleri ile komisyoncu ağları karşısında sömürülmesiyle yüz yüzeyiz. Alın terini ucuza kapatıp etiketi katlayan aracıların ve girdi maliyetlerini belirleyen uluslararası sermayenin kıskacında köylünün, üreticinin günden güne bitirildiği ve üretimden çekilmek zorunda kaldığı bu sistemde yaşananlar tesadüf değildir. Plansızlık dedikleri şey aslında küçük üreticiyi tasfiye ederken aracı çetelerini ve endüstriyel holdingleri besleyen bilinçli politikanın sonucudur. Doğayla ve emekle mülkiyet ilişkisi üzerinden kurulan bu sömürü düzeni kırılmadıkça ekmeğimiz de toprağımız da hiçbir zaman güvende olmayacak.
Sanat insan için. İnsan yoksa sanat da yok.
Louvre kapalıysa bunu da bir happening, yani kendiliğinden gelişen bir performans sanatı olarak deneyimle. Ve keyfini sür, salak! 😁
Paris'tesin yahu! Sokakta tarih yazılıyor.
Git kruvasanını ye, selfieni çek ve sus. 🥐🚩