lgs bitsin sonra rahatsın
yks bitsin sonra rahatsın
üniversite bitsin sonra rahatsın
iş bul sonra rahatsın
aile kur sonra rahatsın
emekli ol sonra rahatsın
Yeni nesil ebeveynlerde hep bunu görüyorum. Dünya dolusu kursa gönderiyorlar çocuğu. Piyano, bale olmazsa olmaz zaten. 2 yaş için dahi çocuk kitapları var. Çocuk ilkokul birinci sınıftan beri bir sürü kitap okuyor. En iyi ebeveynlik çocuğun olmadan yapılan ebeveynliktir o yüzden çocuğum yokken konuşmak elbette kolay ancak yanlış buluyorum tüm bunları.
Bir çocuğun en çok ihtiyacı olan şey oyun oynamaktır, kendini güvende hissetmek ve sevgiye doymaktır. Bu kadar basit aslında. Çocuklar oyun kurarken hayattaki rolleri öğreniyorlar ve hayal güçleri gelişiyor. Tıpkı bir yetişkin gibi her dakikasında illa bir şey öğrenmek zorunda değil ki.
Roller ise tamamen değişmiş durumda. Ebeveynler öğretmenlere dert yanıyor “hocam uykusu düzensiz” neden “gece ders çalıştık, kitap okuduk”. Yahu onu çocuk okulda yapacak, sen tam tersi çocuğa evde güvende hissettirip seveceksin. Her şeyin bir yeri zamanı var. Sen öğretmen değil anne-babasın. Modern çağda kimse rolünü tam oynamıyor.
mezun olalı 1 sene oldu hayatımın en zor senesini gecirdim hayatını baska birine teslim ediyosun izin almak ayrı cile insan yerine konmuyosun iki dk dinlenmeye izin yok habire basinda is buyuran birileri korkunc kızın dedigi dogru neyine ne olacaktı diyosunuz daha iyisi olmalı
Her gün işe gitmeye alışamayan ve eleştiren kadın:
• İTÜ işletme mühendisliğinden 9 ay önce mezun oldum ve hemen çalışmaya başladım.
• Okuldayken iş hayatının çok daha zor olacağından bahsederlerdi “İTÜ’de okuyorum ne kadar zor olabilir ki?” diye düşünürdüm ama başlayınca çok anormal durumlar olduğunu gördüm.
• Haftada 5 günün 40 saati de dolu dolu ve yılda sadece 15 gün izin var.
• Hiçbir plan yapamıyorum. Üniversitedeyken böyle bir şey asla yoktu.
• Moralin bozuk olsa bile işine devam etmek zorundasın.
• O anda ofisi bırakıp gidemezsin ve o şekilde odaklanmak inanılmaz zor.
• Hiçbir şeyin net değil. Okuldan ne zaman mezun olacağımız belliydi ama iş hayatında böyle değil.