Yaşım 22 ve yolu yarıladım. Sildim kafamdan bütün anıları.Bir dik duruşun kaç yenilgi, kaç göz yaşı, kaç kalp ağrısı ettiğini hiç kimse bilemez, ölsem unutulup giderim.Bu yüzden adam gibi yaşamak tercihim,kalp kırmak cahillerin işi tedbir benden takdir Allah'tan.
ertelenen bir arama, geç kalınan af dileyişler, geç gelen farkındalıklar, anın güzelliğini kaçırmalar, içinden geleni söyleyemeyişler insanın omzunda bir yük olarak duruyor o yüzden içinizden geleni yapın taktiksiz, tertemiz ve içten. kazanıp kaybetmenin bir önemi yok, ölüm var.
Eskisi kadar konuşasım yok, ne hissettiğimden bahsedesim yok, hiç kimseyi merak etmiyorum, hiçbir hararetli konuşmayı dinleyemiyorum, hiçbir şey ilgimi çekmiyor. kendimle yalnız kalmak iyi gelicek belki ama kendimi de bulamıyorum