Boşandığımızı anneme söyleyemedik. İki yıl boyunca her bayram eski eşimle birlikte elini öpmeye gittik.
Dokuz yıl evli kaldık. Ortada ne üçüncü biri vardı ne büyük bir kavga; olmadı, o kadar. Tek celsede ayrıldık.
Ama annem gelinini benden çok severdi. Ona "kızım" derdi; içli köfteyi öğretmiş, sandığındaki en güzel örtüyü ayırmıştı. Yetmiş dört yaşındaydı, kalp hastasıydı. "Duyarsa kaldıramaz" dedik.
Annemin kapısının önüne park eder, inmeden önce alyanslarımızı takardık. Sofrada yan yana oturur, gece kalırsak aynı odada yatardık; o yatakta, ben yerde. Dönüşte yüzükleri torpidoya koyardık.
Annem hiçbir şey anlamadı sandık. ++
Bugünün 10 Kasım olduğunu, hayatın bir dakikalığına durduğunu ve herkesin saygıyla beklediğini umursamayan bir vatandaş, hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam etti.
siz alışmasınız sosyal medyanın janjanına pinterestten kafanızı kaldırın gerçek samimi bir aile masasıyla tanışın (ayrıca her şey temiz ve düzenli görünüyor)
o oğlan o kıza baktı ama saatlerce ve kızın içine düşücek görseniz bir aydır en az bi saat yürüyüş yaparken bakıştığım oğlanı o kızdan kıskandım ulan madem evlenmiycektin niye bakıştık ben yürüyüş yaparken bile süslendim senin için sana değmezmiş it çıplaklık yine kazandı..
seni cok cok cok seviyorum @LCWaikiki
zamaninda bende o yardımı alan cocuklardandim o kaliteli yumusacık renkli kiyafetleri eve götürürken yaşadığım mutluluğu asla unutamam çoğu zaman giymek için bayramı beklerdik hatta Bayramlik olurdu direkt Allah razı olsun 🫶🏻