Bugün eski notlarımı okudum bir zamanlar duygu regülasyomun zayıf olduğunu şuandaki durgunluğumun zamanında olan çoşkumdan dolayı olduğunu çok net gördüm.
Sevgiyi, ben otobüse bindiğimde daha fazla el sallayabilmek için yolun karşısına koşan o iki güzel insanın, annemle babamın çocuksu heyecanından öğrendim.
Ne olduğu belirsizler, bayrağımıza el ve dil uzatınca, genciyle yaşlısıyla sosyal medyayı kırmızıya boyadılar.
Bağımsızlığımızın önüne engel koyup, kanımızla yeşerttiğimiz bayrağa dil uzatanlar.
Vazife geldiğinde hiçbir Türk evladı size had bildirmekten geri durmaz.
Ne tuhaf farklı dildeki şarkıları anlamasak bile o ülkedekilerle aynı hisleri hissedebiliyoruz. Ortak duygularımız, yaşantılarımız olduğunun bir kanıtı daha.