"وای که چه بسیار در کشورمان با آزادی خواهانی بر می خورید که طرف تایید و تشویق دیگرانند ولی در حقیقت شاید خود ندانسته مرتجعانی بسیار سبک مغز و کوته فکر و خطرناک اند"
@kharmagaas
ابله _ داستایوفسکی
@Gheis_Ghoreishi این برنامه رو کامل نگاه کردم. ��یلی احترام این مرد پرت از دنیا رو نگه داشتند که دستش ننداختن. بنده خدا اصلا خودش هم نمیفهمید چی میخاد بگه. قابل ترحم بود تا قابل نقد
@Lailvanahar «در یکی از قصبات ولایت مانش که نمیخواهم نام آن را به یاد بیاورم، دیرزمانی نیست که نجیبزادهای، از آنان که نیزه و سپری کهنه در مقر اسلحهخانه خود و یابویی مردنی و تازی شکاری دارند، زندگی میکرد»
و البته شروع «صد سال تنهایی» و «موبی دیک» و «آناکارنینا» هم عالی است.
@ramezan2000 جراحان پلاستیک به همراه این صورتهای دفرمه با مواد شیمایی، ناخنهای پلاستیکی به غایت حالبهمزن (عمده فعالان ابن حوزه بیسوادند و کوچکترین درک زیباییشناسانه ندارند) و لباسهای بیدر و پیکر و زشت، باعث شده آدم تو فروشگاهی جایی هم میره رغیت نکنه به دست و صورت فروشنده نگاه بکنه.
برای بندرعباس که میتونست دبی باشه.
برای کیش که میتونست مالدیو باشه.
برای شیراز که میتونست مصر باشه.
برای اهواز که میتونست قطر باشه.
برای اصفهان که میتونست ایتالیا باشه.
برای تهران که میتونست لس آنجلس باشه.
و برای ایرانی که میتونست بهشت باشه.
به این جماعت نادان چه باید گفت؟
صاحبابنعباد وزیر مشهور آل بویه اونقدر عاشق فرهنگ عربی بود که میگفت در آینه نگاه نمیکنم که عجم نبینم. آلبویه فرهنگی که تبلیغ میکرد یک فرهنگ کاملا عربی بود. در مقابل هیچ حکومتی به اندازه صفوی به فرهنگ و حدود مرزی ایران حساسیت نداشت.
@Jangjouye فردوسی پور، مزدک میرزایی زرنگ است.
علی دایی و کریم باقری و گلمحمدی و محمد خاکپور و مهدوی کیا، علی کریمی زرنگ هستند.
خبرنگاران روزنامه شرق، اینترنشنالیهای زرنگ هستند.
نه خود این شخص بلکه ک تک افرادی که به برنامه این آدم دعوت میشوند هم دشمن ایران هستند.
@Jangjouye همیشه میگم خدا رو شکر شجریان به موقع مرد وگرنه اصلا از استاد بعید نبود الان در کنار شهناز تهرانی و عباس میلانی و داریوش آشوری و رامین جهانبگلو و... از بیضههای ترامپ برای حمله به ایران آویزان بشه
@AmirKh1982 سه دسته تحلیلگر داریم.
گروه اول فقط خود میفهمد چه میگوید. گروه دوم هم خود میفهمد هم مخاطب و گروه سوم نه خود میفهمد و نه مخاطب. ایشان نماینده گروه اول و مطهرنیا نماینده گروه سوم است. باید یک مناظره با مطرنیا برگزار کنند.
ما زمانی میتوانیم ادعای پیروزی داشته باشیم که سایه جنگ و تحریم حداقل برای یک دهه از سر کشور برداشته شود.
البته این به معنای عدم شکست راهبردی دشمن نیست. اما پیروزی حقیقی ما زمانی است که دشمن از ترسیم راهبرد برای نابودی ما ناامید شده و پرونده شکست ایران را برای همیشه مختومه کند.
بحران شناختی جامعه ما این است که جامعهشناس ما بیش از عامه مردم با جامعه بیگانه است. دانشکده علوم سیاسی دانشگاه تهران درک سیاسی کمتری از عشایر کهگیلویه و بویراحمد دارد و جامعه هنری و روشنفکری ایران، خود ب��ش بزرگی از بحران امروز جامعه ایران است.
بزرگترین خیانت این خانواده فاسد به این مملکت این بود که نه تنها «قُبح قحبگی» را ریخت بلکه قحبگی و خودفروشی را به عنوان یک ارزش به پیروان خود ارزانی کرد.
هیچ برهه ار تاریخ ایران قحبگی ارزش نبود تا این جانوران در عرصه سیاسی و اجتماعی ایران ظهور کردند.
عمری با سینمای سخیف و ضدهنریش، مشغول انسانزدایی از جامعه ایران بو�� تا در چنین روزی کسی صداش در جهان برای ایرانی درنیاد. و برای همین هم غرب تحویلش میگرفت.
حالا وسط جنگ برگشته تا هم از مسئولیش در قبال این وضعیت شانه خالی کنه و هم احتمالا در نقش جدیدی بر ضد ایران فعالیت کنه.
وقتی رهبر از قله و توسعه و پیشرفت کشور سخن میگفت. وقتی از دشمن در کمین سخن میگفت. وقتی از لزوم جنگیدن در سوریه به جای جنگیدن در تهران سخن میگفت. وقتی از تفاوت «تورم» و «عقبماندگی» سخن میگفت، اذهان استعمار زده شروع به تمسخر میکردند، اما گذر زمان بسیاری چیزها را روشن خواهدکرد
@Minaei_izad خون شهریاری؟ :-))
کسی اسم پدر رضاشاه رو نمیدونه کدوم خون شهریاری؟
الان رندوم هر ایرانی تو خیابان صلاحیت بیشتری از این دلقک برای حکومت بر ایران داره
انسان در فضا معلق نیست. انسان بر روی خاک و در دل یک سنت و فرهنگ (کشور) به دنیا پرتاپ شده و جهان را فهمیده و زندگی میکند. آنکه اولویتش انسان است به ناچار باید ابتدا اولویتش خاک و وطن باشد.
عمری شعار «یا سوسیالیسم یا بربریت» را فاقد مبنا، غیرستیز، سادهانگارانه و خیالی انگاشته و مسخره کردیم.
اما با مشاهده جهان امروز حقیقتا حرف دیگری نمیماند جز اینکه بگوییم:
«یا سوسیالیسم یا بربریت»
@galadril_ همون طور که فردوسی میگه کاخی از نظم ساختم که از گزند حوادث در امان خواهد بود. تولستوی هم کاخ بزرگی ساخته از نثر که از هر درون یک کاراکتر فراموش نشدنی وارد میشه.