خــــون‌مه

تاریکی.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

رویایت را از دست می‌دهی. در سکوت می‌نشینی و تماشاگر دنیای دیگران می‌شوی. نقش تو تماشاگر بودن می‌شود و دنیا هر از گاهی خطی بر تنت می‌اندازد تا یادت نرود که زخم‌های چرکینت هنوز خون فواره می‌کنند.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@Monarchaam سالم بری و برگردی.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

امیدی در من نمانده عزیزِ من؛ خسته‌ام و فرسوده‌، اما اگر روزی معجزه‌ای بر ما فرود آید، کنار تو دوباره جوانه خواهم زد.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@whateverdood28 تو دلش داره فحش میده. :))

[خــــون‌مه @khoonMeh]

من وقتی می‌گم اهل قضاوت نیستم، اما از لحظه‌ای که وارد شده تا الان صد بار آنالیزش کردم:

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@Monarchaam کنسر بدتره که. :)

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@Monarchaam جاج نکن.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@Monarchaam شاید هم نیستی.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

زمان، جلادِ صبوری‌ست. آرام و خاموش، از رگ‌های امید می‌نوشد و بر استخوانِ آرزوها خزه‌ی فراموشی می‌رویاند. نه رخصتِ رهایی می‌دهد و نه نعمتِ پایان؛ فقط تو را در راهرویی بی‌انتها از فرسایش رها می‌کند.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

دیگر به بهبودی فکر نمی‌کنم. بعضی دردها درمان نمی‌شوند؛ فقط آن‌قدر در جان می‌مانند که مرزِ میانِ انسان و رنج را از بین ببرند.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

آن‌قدر غم در من ته‌نشین شده است که اگر سینه‌ام را بشکافی، به جای خون، شب بیرون می‌ریزد.

[Comfortably Numb @whateverdood28]

از مبارز بودن توی جامعه‌ای که توسط مردها و برای مردها ساخته شده، به ستوه اومدم.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

تکه‌هایم را از روی زمین جمع می‌کنم و کنارِ هم می‌نشانم؛ هنوز باید زنده بمانم، هنوز باید ادامه دهم، تا تاریکی از خلالِ شکاف‌هایم به جهان راه پیدا کند.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@Monarchaam همیشه هست.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

از دست‌ها (۵)

[خــــون‌مه @khoonMeh]

از دست‌ها (۴)

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@whateverdood28 🫂🫂

[خــــون‌مه @khoonMeh]

در من، رسیدن پیش از وقوع مُرده بود. از همان ابتدا می‌دانستم این مسیر، فقط شکلِ دیگری از مرگ است.

[خــــون‌مه @khoonMeh]

@Monarchaam گیر دادیا.

[عَدَمْ‌زار @Monarchaam]

آشتی کن دیگه لوس، خسته شدم: