آدمها پیشفرضشون ول کردن، رها کردن و دست کشیدنه.
ارزش واقعی اما توی موندنه؛ اینکه علیرغم همهی ناملایمتها و سختیها، بتونی توی مسیر بمونی و ادامه بدی.
وگرنه ول کردن و رفتن، همیشه سادهترین راهه.
هميشه برام عجيبه كه زن ها تا وقتى يه رابطه واقعا تموم نشه، به كسى نمیگن توش چی بهشون گذشته، فقط چون نمیخوان اطرافيانشون از مردى كه هنوز خيلى دوستش دارن، متنفر بشن. :))
ولی جدی چقدر ایرانی مستقیم و غیر مستقیم بخاطر جا شکست خورد. فرض کن این استعداد و زیبایی و هنر حمایت میشد. بی تی اس و 1D و imagine dragons و ده تا گروه دیگه فقط چون چیزی به اسم آخوند رو کشورشون چنبره نزده بود و با دنیا ارتباط داشتن شدن اینی که الان هستن.... حسرت و آه...
واقعا روی شهبال باید تحقیق بشه، اون موقع چی توی این پسرا دید که اینجوری بوی بند جمع کرد و چیکارشون کرد همشون اینقد خوب درومدن؟ چجوری تونست اینقد آیندهنگر باشه که ۲۰ سال بعد هنوزم رو دست این پسرا نیومده باشه؟ و چرا همین کارو با دخترا نکرد؟