I’ve been so exhausted by life lately that even the smallest things feel heavier than they should. I’m tired of overthinking, trying to keep everything together, and pretending I have more energy than I actually do. Some days, I don’t need advice or someone telling me to be stronger. I just need a little understanding, a quiet moment, and the freedom to exist without feeling guilty for not having everything figured out. I hope life becomes softer with me soon.
Dad’s getting old. Mom’s getting old.
The clock never stops ticking. Dear God, please give me enough time to give back and show them how grateful I am for all their sacrifices.
di ko nmu ma please anang tnan butang na gusto nmu. sa mga insulto nmu sakoa gabuhat rkag butang ug rason nganung bungolan tka. wa kui labot mamatay kas kalagot. 🙂
di nku motingog tama nanang kaisa nga nibalibad ko. permi raku nmu insultohon mura kag nka loko nku. ayaw ko pugsa anang butang nga dli ko! nganu man diay mag bungol ta hangtud sa hangtud di ka kawalan nga igsoon!!
kaisa rku mo storya ug "dli nlng" di nku magdaghan ug storya. kung ika suko nmu na akung pagbalibad ikaw kuyog ana in'ung pastor2 dha aykog amonga ana!
karun mang insulto ka pag number sa gcash abtik kaau mi? buang man sguro ka? gipangayo nmu malamang akung ihatag! ug di ka replyan mag suko2 kag di mang reply, abnormal man sguro ka? murag imuha ng kwartaha gisend!
nangutana pkag modayon ba o dli, replyan kag dli mag suko2 ka moingon kag wai klaro krun pa mobalibad nga naay budget. pangita mog lain uy wa man mo nanga pungkol! pati pag balibad nku kontrolon nmu binuang ka dha! 🙄
moingon pag wai klaro among number nga ghatag kay di mi manubag. malas rajud mo motawag ky matunong mag di matubag, wa man tawun mi gakubot ug selpon permi.
masuko mag mobalibad ta, malay ko ba madayon na wa naman sad mo gahisgot ana ug wa sad ko nag ingon nga modayun ko ana akung ingon sabutan sa namu ni jek2!