از اون وقتایی که با خودم حرف میزنم حالم بهم میخوره. چرا؟ چون درمورد چیزایی حرف میزنم که به نظر خودم قرار نیست اتفاق بیفته. بیشتر شبیه رویاییه که من دوست دارم تجربش کنم، ولی انگار دارم خودمو با اون چیزا گول میزنم و بلافاصله بعدش به خودم میگم کیا خفه شو، احتمالش خیلی کمه که همچین
چیزی رو تجربه کنی. همچین چیزی رو از کسی بشنوی یا همچین اتفاقی برات بیفته. پس خودتو چرا گول میزنی؟ که وقتی همچین چیزی رو بهت نگفت تو کف شنیدنش/ اتفاق افتادنش بمونی و رکب بخوری و هزار برابر بدتر شکسته بشی؟ حقیقت اینه که واقعیت همیشه اونجور که تو دلت میخواد باشه نیست. پس خفه شو