Kürtlüğün en saf ve doğal hali.
Bu Kurmanc çocuk diyor ki 'ez Kurmanci zanim Kurdi nizanim'.
Çünkü Kurmanclar kendilerine Kurd/Kürt demezdi, 'Em Kurmancin' derdi.
Kendilerine doğrudan Kürt ve diline de Kürtçe diyenler Zazalardir.
Kendilerine Kird, dillerine Kirdki demişlerdir.
@Yusufsaladin22 mrb.Ev qertafa(ek)-Li/-Lî, erê di Tirkî de tê bikaranîn lê dibe ku bingeha xwe ji zimanê berê distîne.Di Sumerî de navê qralan En-men-lu-ana, Lu-galbanda hwd in. Lu’ya serî ya jî dawî, di maneya LAW de ye. îhtimal e Lu’ya navê eşîran ji wir tê.Lu-gal:Lawê kal yê mezin e û kral e.
Bernameya Mehdi Mêhvan e wek “Baştirîn Bernameya salê ya Kurdî” hate hilbijartin… “Pêşbirka Rojnamevanên Serkeftî” ji aliyê saziya GGÇê (Cemiyeta Rojnamegerên Rojhilatê Bakur) ve ev 40 salin tê lidarxistin…
‘Aya ne ecêb e kurdan ewqas zana hene, bes bi zimanê xwe nanivîsin. Ew xwe didine erebî, farisîyê. Çima wisa ye?’ Çima di dîroka kurd da bûye taybetîyeke dîyar, ku kurd kêm guh didin xwe?
Türkçede “Zaza” diye bilinen toplum, ayrıca kendini “Kırd”, “Kırmanc” veya “Dımıli” olarak da adlandırır. Dımıli ismi, Baykan/Siirt ve Kozluk/Batman gibi yörelerde Dumbuli/Dımbıli şeklinde söylenir. Bu ismin kökeni, konfederatif bir Kürt aşireti olan Dünbülîlerden gelir.
Selahaddin Eyyubi döneminde Dünbülîlerin varlığına ve Kürt olarak bilindiğine dair şu tarihî belge oldukça önemlidir. Eyyubilerin Mısır’da, İskenderiye’de kurdukları medreselerin birinde müderrislik yapmış olan büyük hadis ve tarih âlimi Ebû Tâhir es-Silefî, hayatı boyunca gezip gördüğü şehirlerde hadis aldığı hocalarının isimlerini, hayatlarını ve görüşlerini kısa anekdotlar hâlinde aktardığı Muʿcemü’s-Sefer (Görsel 1) isimli eserinde, es-Sağr/İskenderiye şehrinde hadis dinlemeye gelen arkadaşının ismini şöyle kaydeder; “Rıdvân bin İbrâhim bin Memlân ed-Dünbülî el-Kürdî”, yani Kürtlerin Dünbülî kabilesine mensup biri olarak zikreder. Hatta Silefî, bu kabilenin adını garipsediğinden, bu arkadaşından bir anekdot kaydettiğini söyler (Görsel 2).
Muʿcemü’s-Sefer isimli kitabın, İrlanda’daki Chester Beatty Kütüphanesi’nde bulunan orijinal nüshasındaki ilgili yeri de görmektesiniz (Görsel 3).
İlgili Yer:
“İskenderiye’de Ebü’l-Hasan Rıdvân b. İbrâhim b. Memlân ed-Dünbülî el-Kürdî’den şöyle işittiğimi naklederim:
Rıdvân, hadis dinlemek üzere sık sık benim yanıma gelirdi. Soyunun/nisbesinin garipliği sebebiyle ondan birkaç anekdot kaydettim. Zira ed-Dünbülî nisbesi, ed-Dîbelî ve ed-Dübeylî nisbetleriyle karıştırılabilmektedir. Kendisi Mâlikî mezhebi hakkında bilgi sahibiydi ve bu mezhebe aşinaydı. İskenderiye’de, ʿİlle Mezarlığı tarafındaki mescitlerden birinde imamlık yapardı. Vefat ettiğinde, 543 yılı Safer ayında (Temmuz-Ağustos 1148) oraya defnedildi.”
—————————————
📖 Eser: Muʿcemü’s-Sefer
✒️ Müellif: Sadrüddin, Ebû Tâhir es-Silefî Ahmed b. Muhammed b. Ahmed b. Muhammed b. İbrâhim es-Silefî el-İsfahânî (ö. 576/1180)
Ez [22.03.2026] li Amedê çûm serdana AVESTA CULTURE. Min geryanek li Qesra Avestayê kir. Ev der ne tenê weşanxaneye,tê da çendi beşên cuda û serbixwene: pirtûkxane,Galerî û hwd.
Min zaf jê hezkir+
@wesanenavesta@Twltter69962354@akeskinavesta
https://t.co/92NjTDmVwX
@hevidarzana1 Hêvîdar xanim mrb
Tu karekî pirr baş dikî. Hêvîdar im ku tu wergera berhemên wan jî bikî. Gelo wergera te ji zimanê wan kesan yê resen e? Heger na, dîsa jî sihet xweş.🙏