و نگاه کن! در جان من چه آرزوها افول کرده و من دیگر از توشه امید دستمایه چندانی ندارم.البته تصویر تو با آن حس آسمانیاش،بهقداست خدای خانگی،طبیعی ست که از کام این آتش نجات دادهام. زندگی ما،این زندگی هنوز در من سالم است.
ای تو نخستین و واپسین!از آنِ من بودی،و از آنِ من خواهی ماند.
این فضای غم و روضه خونی و جمع کنید.
درسته امروز بارون اومدو هوا هوای عزاداریه،اما فردا که آفتاب زد چی؟
ویدیوهارو ببینید،داستان هارو بخونیدو به صداها گوش بدید.
از خشمتون ذره ای نکاهید
صدها هزار خانواده هنوز از بچه هاشون بی خبرن و صدها نفر هرروز به دار.
خشمگین باشید عزیزان.
خشمگین