Vaktiyle çabaladigm ama sonunda kendimi üzmekten baska
bir yere varamadigim o kadar konu var ki.
Verdigim onca emegin bir toz zerresi kadar bile kiymeti olmadigini gördüm.
Aldigim onca yaranin hiçbir seye değmediğini ögrendim.
Çok sey yaptigimi zannederken hiçbir sey yapamadigimi anladim.
En sonunda da kendimin olmayan kabahatlerin en cok beni üzdügünü fark ettim.
Sonra vazgeçtim..
Anlami olmayan savaşlardan, faydasi olmayan çabalardan ve değmeyecek sevgilerden..
Hepsinden vazgeçtim.
Çünkü dallarn kırılınca anlıyorsun yeniden filizlenmenin ne kadar zor oldugunu.
Dedim ya kimseye küs de dargin da degilim.
Dalimi kiran bir rüzgara yapragimi feda etmem bundan sonra.