öz şefkat kitabındaki tabloda ortalama ve ortalama altı olduğun kısımları çat çat doldururken ortalama üstü olduğun alan(ları) bulmaya çalışırken yaşadığın duraksamanın hissettirdikleri..
şu o kadar hiçbi’ şey göstermiyo ki O KADAR yani. sırf meraktan da gelebilir ya at sırtında ya da babannişin deyişiyle YAYAN gelmediyse.. ki öyle gelse de garip orda kadın mı kalmadı hiç tanımadığı insan için geliyo? tek başına hiçbi’şeyin göstergesi değil bnc. ayrıca niye sormad
bana da
bi gorucum
ev araba maaş
sormayacak mısınız demişti
ben de yok sormayacam demiştim
sonra herif 1.160 km yol yapıp gelmisti
o gün anlamıştım
niyeti ciddi olan
bir adamı hiçbir şeyin durduramayacağını
insan bilir ne önemli ya, bu kadar zor olmamalı aslında. ama fiziksel acı çekiyorum nerdeyse şunları yapmak zorunda kaldığımda. nası çözücez bu işi bilmiyorum..
bir şeyi özetlemek, bir makaleyi sunuma çevirmek/hakkında rapor yazmak dünyanın EN ZOR ŞEYİ bana göre. her şey çok önemli gibi, hiçbir bilgiyi atamıyorum ayrıştıramıyorum cümlede en ufak şey değiştirsem tüm anlam değişiyormuş gibi? akademik şey o kadar bana göre değil ki UF YANİ
bana garip geliyo kendimi (ya da bu tweeti) dört yıl sonra nerdeyse aynı günde (burası türkiye'den bir saat geri) buluyo olmam, bana BAYA garip geliyo.
giderken 15-20 ekmek alınan ve tüm ekmeklerin de yendiği bir (sül)aile mangalına ihtiyaç duyuyorum şu an. bir köşede çocuklar yakantop oynasın, diğerinde gençler okey; öbüründe kadınlar namaz kılsın o ara çocuklardan biri dereye düşsün GİBİ GİBİ GİBİ. çok özledim. gurbet çarpt
daha kolay benim için bazı şeyler diğer insanlardan. ama hep bir seçim hakkım var. ve allahın sonsuz adaleti olduğuna, her şeyi bildiğine, omnipotentine inandığım anda “kader”sel her şey yerine TIK diye oturuyo kavramsal sıkıntı kalmıyor hiç. şükürle ve minnetle doluyorum o zaman
ve tamam karakterimizi biz seçmedik Allah yarattı ama.. beni bu şekilde yaratmayı seçti, diğeri olmadım ben, ben oldum. ve düşündüm de.. iyisi de kötüsü de içimde potansiyeller hâlinde duruyorlar. var benim iradem. ikisi de içimde evet. ama seçebilirim işte. bazen daha zor bazen