Pişman olacak hatalar yapan bendim,inkar edilemez,bedelini taşımaya razıyım,neyi hak edip neyi hak etmediğimi biliyorum.Nasıl görünüyorsa görünsün,kimsenin arkasında hançer bırakacak,vicdanımı öldürecek bir şey yapmadım.
Kendi çıkarım için bir şey istediysem namert oğlu namerdim,onca karanlığa rağmen kalbimi karartmadım,herkes için gerçeği,doğru olanı bulmaya çabaladım.Gerisi nasip.Siz iyi olun,iyi olmaya devam edin.Belki de yollar böyle aydınlıktır.Umarım öyledir.
Kimsenin terazisinde kendimi tartacak değilim,tek çabam gerçeği aramak,siz istediğiniz hükmü verin,son sözü o söyler.Ben yine gerçeğin ve sevginin peşinde olacağım.Bazen sevginin büyüklüğü hissedildiği zaman değil,kaybolduğu sanıldığında ve sınandığında da ortaya çıkar.
Kazanmak değil anlamak istiyor. Kontrol etmek değil,gerçeğe yaklaşmak istiyor.Duygularını görüyor anlıyor,her şeyi yerli yerine koyuyor.İnsan o zaman,sevdiğinde gerçekten seviyor vazgeçtiğinde gerçekten vazgeçiyor.Kararlarında net bir şekilde yürüyebiliyor.
Acı;insanın gerçeği görmesinin bedeli olabiliyor,içinde parçalanmış yanları bir bütün haline geliyor.Sevgisi kör olmuyor,bilgisi ve gücü zehir taşımıyor.Nefsinin de duygularının da esiri olmuyor.Onları bastırmıyor ama onların peşinden de sürüklenmiyor.
Seni kimsenin farketmediği sessiz yollarla da meydan okuyarak da sevdim,geri verecek bir şeyin olmadığında da yanında olur,en kötü günlerine yer açar,kendine inanmadığın günlerde de inanırdım,seni sevdim çünkü içimde bir şey her zaman iyi olmanı istiyordu,benimle olmasan bile.
Ne yaşarsa yaşasın bir erkeğin ayağa kalkamayıp,kendini kurban rolüne sokması,bekleyerek hiçbir şey yapmadan yaşaması bunlar kötüdür, şunu da bilirim ki bir erkeği bulunduğu yerden çıkaracak şey,dışardan gelecek bir şeye bel bağlamadan içinde verdiği karar olmalıdır.
Sen o baygın sevgilerin adamı değilsin.
Sana yaşamak düşer çarkların gövdesinde.
Sevgiler ürkütsün seni;aşk ayrı.
Aşktır diye geri geldin o çekiç seslerine.
Bıraktın vazgeçilmez ırmakları.
Gönlüne kar yağdırıyorsa çocuk sesleri,yetsin.
Dikkat et; hiçbir şey ıslatmasın namluları.
Seversin,değerlerini yok sayacak,kendini kaybedecek kadar seversin.Kendi benliğinden uzaklaşacak hâle gelirsin.Gün gelir,hiçbir şeyin karşılığı kalmadığında aklına bir söz gelir.Kimse kimseyi kaybetmez,giden başkasını bulur,kalan kendisini.