kimseye söyleyemeden, içimde kaldı, kayboldu," dediğim düşüncelerin, duyguların aynası olsun. kimse dinlemiyorsa beni - ya da istediğim gibi dinlemiyorsa- günlük tutmaktan başka çare kalmıyor. canım insanlar! sonunda, bana, bunu da yaptınız!
Kafamın içinde dönüp duran anaforların yangınından hiçbiriniz haberdar değilsiniz. Sormadınız bile. Nasılsın demediniz. Bu 8 yıldan sonra nasılsın? İyi misin? Yorgun olmalısın! demediniz. Ne kadar çalıştığımla ne kadar kazandığımla değerli olmaya çalıştım
Değerli olmak ne kadar zormuş. Hayret ki ben de kendime nasılsın demedim. Kendime hal hatır sormadım. Kendime dönüp de zor şeyleri atlattın rabbinin inayetiyle demedim. Hep içten içe üzüldüm. İçimi acı bir biberin ağzı yaktığı gibi yakan bazı gençlik ateşlerine emekledim.
Beni bul ve bu koridorlardan çıkar. Bana yeniden sevmeyi ve ışıldamayı öğret. Bana hazırlıkta geç kaldığım bir derse girerkenki gülüşlerimi ve tecrübesizliğimin heyecanını yeniden bahşet. Bana şu geçerken beni yıpratıp duran 8 yılıma karşılık huzurla dolu bir bilmem kaç 8 yıl ver
5 i 10 geçiyor. Ya da kozmik takvimin son anlarında bir sabah vakti. Ne farkeder! Kurduğumuz sistemler ve düzenler içerisinde yalnızcs ruhumuz yok. Öğrendiğimiz ve bildiğimiz şeyler arasında ruhumuz eksik. Evimizin duvarlarında ya da kitaplarımızın kapaklarında ruhumuz kayıp
Halbuki tüm bunların hiçbir önemi yok. Bütün haşmetiyle ölüm karşısında kanepemin renginden müstakbel karımın gözlerine kadar her şey kıymetsiz ve değersizdir. İçindeki ruhlar olmasa o gözlerin yerinde solucanlar dolaşacağını bilmenin azabını ancak fazlaca düşünen bilebilir
Gittikçe kendime yabancılaştım. Dünyaya, insanlara, aşka yabancılaştım. Güzel iletişimlere ve yüksek erdemlere yabancılaştım. Günlük yaşamın bayağılında boğuldum. Arabamın sağ ön çamurluğu iyi ve doğru bir insan olmaktan daha önemli gibi davrandım.
Normal bir yaşantı süren herkes hayattan nefret edip ölümden korkuyor. İşte dünya böyle bir yer. İki istenmeyen arasında kendi çapında bazı güzellik ve çirkinliklerle donatılmış bir konaklama tesisi
Binamızın zemin kat balkonuyla, üzerime doğru eğilmiş yandaki 5 katlı binanın arasından görünen minicik gökyüzü parçası bütün hayallerimin artık kapladığı yerden çok daha büyük ve anlamlı.
Farklı biri olmak isterdim. Belki daha ketum belki daha düzenli ya da daha kararlı. Fakat çoğu zaman neysen osun. Değişmek istedipin özellikleri bünyende barındırmaktan da geçiyor..