Ölüme dair okuduğum en iyi paragraf. Acımasızca dürüst.
“Artık bir daha ölemezdi” diye sevdiğin birinin ölümüne sevinmezsin elbette, ama vurduğun dipten daha fazla düşemeyeceğin, bir daha hiçbir şey seni bu kadar üzemeyeceği için tuhaf bir şekilde rahatlayabilirsin.
Bana düşen
bir perdenin asılışının benden aldığı gökyüzüdür.
Bana düşen terk edilmiş bir merdivenden inmek ve yalnızlık içinde çürüyen bir şeye ulaşmaktır.
Bana düşen hatıralar bahçesinde hüzünle dolaşmaktır.
İnsan bazen her şeyden vazgeçer aslında ne bir şeye başlamak gelir içinden ne de yarım kalanları tamamlamak her şey biraz anlamsız biraz uzak... Beni en çok da hiçbir şeyin eskisi gibi heyecanlandırmaması korkutuyor sanki içimde bir şeyler sessizce tükeniyor
İçimdeki bütün duyguları susturdum artık ne bir şeye hevesim kaldı ne de bir şeyden beklentim sanki içimde yaşayan her şeyi kendi ellerimle öldürdüm geriye yalnızca hissizliğin sessizliği kaldı.