#NATO#hediye#Magnum#Gümüşay
NATO zirvesine katılan liderlere Cumhurbaşkanımız tarafından hediye edilen silah işini bir konuşalım.
Öncelikle hediyeyi tarif edelim (fotosu aşağıda). Gümüşay marka (ki koleksiyoncular arasında nadir kabul ediliyor), özel üretim (daha da değerli), üzerine hediye edilen liderinin adının ve ay yıldızın işlendiği (tam koleksiyonluk ve hediyelik), özel kutusunda (gayet hoş) değerli bir silah.
Arkadaşlar, bu NATO zirvesi. İklim değişikliği nedeniyle insani yardım nasıl yaparız veya Patagonya'da kıtlık için insani yardım toplayalım zirvesi değil. NATO şekil değiştiriyor, savunma harcamaları artırılıyor ve daha aktif olacak bir yapıya dönüşüyor. Bunların konuşulduğu bir toplantıdan bahsediyoruz. BU BİR ASKERİ SAVUNMA İTTİFAKI ZİRVESİ!
Yani, zirvenin kapsamına, amacına, ruhuna gayet uygun.
Daha da önemlisi, kutu içinde gerçek mermileri ile beraber hediye edildi. Yani, diplomatik dilde, bak ben sana mermisiyle beraber tabanca hediye ediyorum, sana güveniyorum, sen benim dostumsun, mesajı veriliyor.
DAHA NE OLACAKTI?
Bak şimdi ılık Avrupalıları anlarım, Türkiye ve Türk düşmanı ırkçıları anlarım da, her bireyinin asker doğduğu Türk'ün asker bir milletin yurttaşının bu hediyeyi kötülemesini ve hatta aşağılamasını anlamam. Çok mu militarist geldi bu size? Abi sen o zaman öte git be, daha tarihinden, milli kimliğinden haberin yok.
Diğer yandan, bu şekilde silah hediye edilmesi ne görgüsüzlüktür ne de görülmemiş bir şey. AKSİNE TARİHİ BİR GELENEKTİR.
Kaldı ki, 2019'da Çek Başbakanı Babis Trump'a Ceska marka tabanca hediye edince bir şey olmuyor da, Türk devletinin Cumhurbaşkanı NATO zirvesine katılan liderlere hediye edince mi kötü oluyor?
Bakın, ılıksanız ılıklığınızı bilin, herkes sizin gibi yaşamak veya illa da sizin değerlerinizi kabul etmek zorunda değil. Ama bu bir gelenek. Yok, muhalifseniz de muhalifliğinizi bilin. Orada Trump NATO konusunda Avrupa'ya rest çekiyor (haklı da, AB olarak savunma harcamalarını kes sosyal yardıma aban, ama ABD deli gibi NATO harcamalarını karşılasın, Türkiye kanat cephe ülkesi olarak bu haliyle atılımlar yapsın) artık bi kendinize mi gelseniz diyor. Yanıbaşımızda dört yıldır Rusya Ukrayna'da terör estiriyor (ki konulardan biri de buydu ve Avrupa'nın bu savaşın başlamasında ve bu kadar uzamasında ve Ukrayna'nın bu kadar zarar görmesinde ciddi seviyede olumsuz katkıları var). Tüm bunlar içinde Türk savunma sanayinin NATO ülkelerine yapabileceği (ve ihracat hanemize yazılacak) katkılardan konuşuluyor. Ama bizim bir kısım muhalif tayfa bu hediyeyi beğenmiyor.
Abi sizden muhalif falan olmaz. Sizden ancak istemezükçü isyancı yeniçeri olur. Sizlerin bu ülkenin menfaatleri ile gram alakanız yok. Hayatınız Erdoğan karşıtlığı olmuş. Zırvalamayın artık ya. Şu karikatürdeki gibi saçmalamayın.
Kuruluş aşamasında olan NATO Çok Uluslu Kolordu Karargâhı (MNC-TÜR) ile Deniz Unsur Komutanlığı’nın arka planını olgusal temelde öğrenmek isteyenler APM için kaleme aldığım aşağıdaki yazıdan yararlanabilirler. 👇
https://t.co/nKo39ZSuEi
İran–İsrail & ABD savaşında 3. gün (2 Mart 2026) değerlendirmem aşağıdaki gibidir.
1.ABD ve İsrail harekâta başlarken temel varsayımları İran’ın çok hızlı ç��keceği yönündeydi. Dini lider Hamaney dahil üst düzey 48 ismin etkisiz hale getirilmesinden sonra Tahran’ın diplomasi masasına zayıf ve teslimiyetçi bir pozisyonda döneceğini ve savaşın ilk kafa kesici şoklar nedeni ile uzamadan yeni bir safhaya geçeceğini hesapladılar. Kısacası ABD ve İsrail stratejistleri Maduro&Colani sentezi bir harekât planladı. Ancak plan tutmadı. Şii siyasal kültürü bağlamında en büyük ruhani lideri öldürerek “şehadet” algısını tetiklediler ve toplumsal kenetlenmeyi sağladılar. Bu durum, planlanan iç ayaklanma senaryosunun tersine döndüğüne işaret etmektedir. İran önceden planlanmış bir komuta devamlılığı mekanizmasını devreye soktu. Kaybedilen komutanların yerine belirlenmiş isimler hızla atandı ve devlet işleyişi kesintiye uğramadı. İran aynı anda hem dışişleri Bakanı Aragçı üzerinden diplomasi yürütürken hem de devrim muhafızları üzerinden savaşa devam ediyor.
3. Harekâtın 28 Şubat 2026 Cumartesi sabahı başlatılması kısa süreli kafa koparma sonrası ayaklanma senaryosunun parçasıydı. Küresel piyasalar kapalıyken ilk askeri sonuçların alınması, pazartesi açılışta İran’ın askeri ve siyasi olarak geri adım atmış olması ve enerji piyasalarının ABD-İsrail lehine güçlü bir fiyatlamayla açılması bekleniyordu. Ancak bu beklenti gerçekleşmedi. 2 Mart sabahı Asya piyasaları daha sonra da batı piyasaları güne çok kötü başladılar.
4. İlk 48 saat içinde Körfezdeki ABD üslerine yönelik altı dalga halinde saldırılarda 27 Amerikan tesisi hedef alındı. Dubai Havalimanının kapanması, bölgedeki uçuşların iptal edilmesi, finans kapital ağalarının bile bölgeyi terk edememesi krizi daha da büyütüyor. En önemlisi ABD güvenlik kubbesi bu devletler için her yönden çatırdamış durumda. Finans kapitalin evlatlıkları, sağladıkları üsler ve kolaylıklar ile ABD'nin koruma kalkanı altındaki GCC (Suudi Arabistan, Katar, Kuveyt, Bahreyn, BAE, Umman) Arap monarşileri ABD için coğrafi enstrüman ve istihbarat toplama merkezi olduklarını ve İsrail güvenliği için kendilerinin kumar masasına sürüldüğünü ilk kez bu kadar açık şekilde yaşıyor. Kuveyt'in 2 Mart günü hata sonucu 3 Amerikan F 15 uçağını düşürmesi bölgedeki hava savunma komuta kontrol ve koordinasyonunun içinde bulunduğu karmaşayı ortaya koymaktadır. Diğer bir deyişle körfez savunma mimarisi parçalı ve hava resmi tam entegre değil sonucu ortaya çıkar.
5. Körfez’de ilk kez Palau bandıralı “Skylight” adlı bir tankerin 1 Mart'ta batırılması ve USS A. Lincoln uçak gemisine yönelik başarısız saldırı girişimi psikolojik eşik anlamında önemliydi. Saldırı sonrası uçak gemisi daha güvenli sulara, güneye sevk edildi. Sky Light sonrası 4 gemi daha battı. 1980’lerdeki Tanker Savaşları’nı hatırlatan biçimde gemi sigorta primleri hızla yükseldi. Resmî bir kapanma ilanı olmamasına rağmen Hürmüz Boğazı’nda fiili bir “operasyonel dur-kalk” dönemi başladı. 2 Mart itibarıyla gemi takip verileri ve piyasa kaynakları, Hürmüz çıkışında çok sayıda tanker ve LNG gemisinin beklemede olduğunu göstermektedir. Körfezden Asya başta olmak üzere küresel varış noktalarına ham petrol akışı ciddi bir kesintiye uğramış durumda. Katar’dan Avrupa’ya yönelen LNG akışı da normal hızında değil. Diğer yandan Avrupa’nın en büyük 2 konteyner operatörü Hapag Lloyd ve MSC körfez operasyonlarını durdurdu.Fiziksel arz krizinden önce fiyat krizi gelir. Petrol ve türevleri ile pek çok tüketim maddesinin fiyat aratışları her yerde beklenmelidir. Jeopolitik risk hattı Bab el-Mendeb Boğazı için de geçerlidir. Önümüzdeki günlerde Husilerin batıracağı herhangi bir gemi Kızıldeniz hattında ciddi aksamalar yaratacaktır. Kısacası Enerji cephesi savaşın en kırılgan alanıdır. Körfez ülkelerinin altyapısı ve enerji üretim tesislerinin hedef alınması çatışmayı küresel sonuçları olacak ekonomik eşik noktasına taşımaktadır. Örneğin Suudi Arabistan’da ARAMCO’nun dev Ras Tanura terminal limanının hasar alması İran’ın şu ana kadar ki en ciddi meydan okumasıdır.
6. ABD ve İsrail hem saldırı hem de savunma amaçlı pahalı ve hassas silahlarını hızla tüketiyor. Savaş uzadıkça durum kritikleşiyor. ABD’nin önde gelen neoconlarından Yunan asıllı E. Oramiral Stavridis’in 1 Mart günü yayınladığı ve sonra ikaz üzerine kaldırdığı X mesajı her şeyi özetliyor: ‘’ABD ve İsrail JDAM’lerden Tomahawk ve Patriot’lara kadar yüzlerce hassas güdümlü mühimmatı harcarken artık lojistiğe odaklanmanın zamanı geldi. Stoklar ne kadar derin? Savaşta gerçek profesyoneller nihayetinde lojistikçilerdir.”
7.ABD iç siyaseti açısından da risk büyüktür. Kısa ve sınırlı bir operasyon beklentisi uzayan bir yıpratma savaşına dönüşürse, Washington’da ciddi siyasi sonuçlar doğabilir ve başkanlık makamı açısından maliyet artabilir. Trump 1 Mart günü Mar A Lago’da başkente dönüşte ilk kez gazetecilere selam bile vermeden ve konuşma yapmadan aracına geçti. Amerikan kamuoyu Trump'ın Epstein dosyalarının gölgesinde İsrail çıkarları için önümüzdeki günlerde daha çok Amerikan askerinin ölmesini beklemesini söylemesinden rahatsız.
8. ABD ve İsrail İran’da şüphesiz halkın ayaklanma safhası başladığında ucuz kan olarak İran Kürtlerini kullanacaktır. Rejimin devrilmesini ve Kürtlerin özerk bir yönetim kurmasını hedefleyen Irak’ta konuşlu İran Kürdistanı Siyasi Güçler Koalisyonunun ABD müdahalesinin rejimi zayıflatması halinde harekete geçmeye hazır olduklarını belirtmesi ve bu grup içinde PKK/PYD uzantılarının (PJAK) varlığı Ankara’nın öncelik güvenlik endişesi olmalı ve İran yönetimi ile her türlü iş birliği sağlanmalıdır. Suriye’de yapılan hata burada tekrar edilmemelidir. Tekrar hatırlatalım. İsrail uçakları İran’a Suriye hava sahasından saldırıyor.
9.Özetle üçüncü gün itibarıyla genel tablo şudur: İlk taktik sürprize rağmen İran rejimi çözülmemiş, halk ayaklanma yerine akisne kenetlenmiş, komuta yapısı devam etmiş ve karşılık verme kapasitesi korunmuştur. Rejim değişikliğini hedefleyen operasyon askeri bir çatışmanın ötesine geçerek, psikolojik savaş, asimetrik maliyet dengesi, enerji güvenliği ve büyük güç rekabeti bağlamında sistemik bir kırılma anına dönüşmektedir. Kırılmadan en çok etkilenenler sadece İran ve İsrail değil, ABD müttefiki Körfez ülkeleridir. Çatışmaların durdurulma iradesi Trump’a aittir. Ancak onun kararını da Epstein dosyaları, ABD İsrail lobisi ve neoconlar yönlendirecektir. Vatanı ve bayrağı olmayan finans kapitalin savaş uzadıkça kumar masasında kaybettiklerinin derecesi de şüphesiz neoconlar ve İsrail lobisini baskılayacaktır. Ancak her durumda belirleyici olan İran halkının direnme kapasitesidir.
10. İran İsrail&ABD savaşının genel değerlendirmesini bu akşam (2 Mart 2026) saat 2000'de kendi YouTube Kanalımda yapacağım. Kanalımın linki aşağıdaki gibidir: https://t.co/YpNhOrTFGs
İran’la savaşın ikinci gününde değerlendirmem aşağıdaki gibidir:
1. ABD için bu savaşta kritik mesele meşruiyet sorunudur. ABD bu savaşa Kongre onayı olmadan girdi. Kamuoyu desteği %25’i bile bulmuyor. Bu oran bir süper gücün uzun süreli harp yürütmesi için yeterli değildir. Yakında Amerikan toplumunda şu soru daha yüksek sesle sorulacaktır: Bu savaş gerçekten Amerikan ulusal güvenliği için mi başlatıldı, yoksa İsrail için mi? ABD iç kamuoyu bölünmüşken uzun savaş sürdürülemez. Vietnam’dan Irak’a tarih bunu gösterdi.
2. Diplomasi artık güven üretmiyor. Müzakere süreçleri askeri harekâtın uzantısına dönüştü. Masada konuşulurken sahada plan yapılıyorsa, bundan sonra hiçbir devlet güvenlik garantilerine inanmaz. Bu küresel sistem için ciddi bir kırılmadır.
3. ABD çok k��ymetli mühimmatını harcıyor. Uzun menzilli önleme sistemleri ve hassas güdümlü mühimmat sınırlı üretim kapasitesine sahip. Yılda yaklaşık 800 kritik önleme sistemi üretiliyorsa ve her İran füzesine iki önleyici atılıyorsa, birkaç yüz angajman bir yıllık üretimi eritmeye yeter. Üstelik bu sistemlerde kullanılan nadir metaller Çin tedarik zincirine bağlı. Bu savaş Pasifik’e ayrılması gereken stokları da tüketebilir. Yarın Tayvan hattında bir kriz çıkarsa bugünkü kadar mühimmat olmayabilir. Ayrıca İran coğrafyası büyük. Uzun menzilli operasyon, yakıt ikmali ve uzak üs demektir. Bölgedeki hava ve deniz unsurlarının sürdürülebilirliği ciddi lojistik yük yaratmaktadır. Bahreyn’in kırılganlığı arttıkça Diego Garcia gibi uzak üsler devreye girer. Bu da özellikle AEGIS muhripleri için bir haftalık gidiş-dönüş lojistik döngüsü demektir.
4.İran’ın direnç kültürü hafife alınıyor. Hamaney ‘in kaybı direnci asimetrik şekilde artıracaktır. 47 yıldır yaptırım altında yaşayan, İran-Irak Savaşı’nı görmüş bir toplumdan söz ediyoruz. Rejim içi çatlak beklentisi şu aşamada gerçekçi değil. Dış saldırı içeride çözülme değil, kenetlenme üretir. İran gibi onurlu bir halk bunu yapar.
5.Körfez ülkeleri açısından alarm zilleri çalıyor. Şii nüfus yoğunluğu olan monarşiler için istikrar hayati önemdedir. İsrail’in hamleleri ve ABD’nin desteği bu istikrarı bozuyor. Burj Al Arab gibi sembolik hedeflere veya ABD üslerine düşen her füze Amerikan güvenlik şemsiyesine olan güveni aşındırır. Körfez başkentleri artık şunu görüyor: İsrail’in kararları kendi huzurlarını riske atıyor. Bu ya ABD ile mesafelenmeye ya da daha sert askeri pozisyona zorlanmaya yol açabilir. Her iki senaryo da istikrarsızlık üretir.
6. Hürmüz Boğazı’nın kapanması küresel dengeyi altüst eder. Bab el-Mandeb’de Husilerin devreye girmesi sigorta maliyetlerini patlatır.
Özellikle Çin’den AB’ye yönelik Konteyner taşımacılığı ve enerji sevkiyatı ağır darbe alır. Varil fiyatının 150 doların üzerine çıkması ABD ekonomisinin tolere edebileceği bir tablo değildir. 150 dolar petrol ABD ve Avrupa için sürdürülebilir değildir. Enerji şoku haftalar içinde siyasi baskı üretir.
7. Pakistan faktörü de önemlidir. Nükleer bir güçten söz ediyoruz. Suudi Arabistan ile askeri iş birliği önemlidir. Ancak Hindistan-İsrail yakınlaşması göz önüne alındığında ve ayrıca Pakistan Taliban Savaşı’nın tam da İsrail Amerika’nın İran’a saldırısından önce başlaması tesadüf değildir. Pakistan’ın oyalanması amaçlanmaktadır. Trump’ın Pakistan liderliğine övgüleri bu yüzden tesadüf değildir.
8.Türkiye açısından tablo nettir. Ortada açık bir İsrail saldırganlığı ve Amerikan askeri gücünün bu çerçevede kullanılması vardır. Ankara şunun farkındadır: İran düşerse baskı hattı Türkiye’ye dayanır. Bu nedenle İranın yanında olmak jeopolitik zorunluluktur. İran’daki Kürt gruplarının birleşmesi Türkiye için ciddi bir güvenlik endişesidir. Türkiye bu grupların birleşerek bağımsız bir kukla Kürt devletini kurmasına izin vermeyecek hamleleri desteklemelidir.
9. ABD meşruiyetsiz, düşük kamuoyu desteğiyle, kıymetli mühimmatını harcayarak, direnç kültürünü hafife aldığı bir ülkeye karşı savaşmaktadır.
İran kısa sürede çökmez. Rejim değişimi ihtimali zayıftır.
@anilsahinST Stratejik güç yansıtma “power projection” ı stratejik güç aktarımı olarak üçüncü paragrafta kullanmamanızın sebebi nedir merak ettim. Power projection güç aktarımı olarak literatüre girdi başka ifadeye gerek yok kanımca
🔴Mearsheimer'ın geçtiğimiz günlerde Avrupa Parlamentosu'nda yaptığı "Avrupa'nın Karanlık Geleceği" başlıklı konuşmayı dün irdelemiştik.
💢Şimdi de Glenn Diesen ile yaptığı röportajın ayrıntılarına bakalım.
📍Avrupa'yı bekleyen kaçınılmaz sonun analizi. 🧵👇
Kıbrıs Rumlarının kendilerini dev aynasında görmelerine bir başka örnek. Rum gemilerine Türkiye'den liman açmak doğrudan Rumların işine yarar; buna karşılık Türk vatandaşlarına vize serbestliği bütün Avrupa'yı (olumsuz) etkileyen bir konu. Dolayısıyla Almanya, Fransa, Hollanda, İtalya gibi AB'nin önde gelen ülkeleri bunu kabul etmez.
Oysa bunun daha pratik bir yolu olabilir. Rumlara sadece bir limanı kullandırmak karşılığında KKTC'nin limanları resmi olarak ve KKTC adıyla uluslararası kullanıma açılır. KKTC ile 3D (doğrudan temas, doğrudan ticaret ve doğrudan ulaşım) devreye girer.
Rumların fanatizmi makule izin vermeyeceğine göre bu hikaye çok kutupluluğun tamamen yerleştiği, Batı'nın gücünün/etkisinin iyice azaldığı bir zaman diliminde Rum bandıralı veya Rumların sahip olduğu hiçbir ticari geminin Boğazlardan geçişine izin verilmemesine kadar gider. Kendileri bilirler...
Fanatizmleri sayesinde KKTC'yi kurduk. Onlar fanatizme devam ettikçe neler olur neler... Nasıl olsa bizde stratejik sabır var